Andisheh Nou

مطالب: فرهنگی – ادبی

در کدام سو – احمد سپیداری

آخرین سلاح‌شان مرگ است، آخرین تدبیر ما آزاد‌‌ی‌ و خیابان‌ خط سرخ یک انفصال تاریخی که صریح و شفاف رویاروی‌مان قرارمان داده است. با واژه‌ها بازی نکن روی هم برنگردان راست و روراست بگو در کدام سو می ایستی! چشمانت […]

از رفتگان کانون

جاهد جهانشاهی مترجم، نویسنده، مدرس هنرهای نمایشی و عضو کانون‌نویسندگان‌ایران بود. او با ترجمه‌هایی از آثار هاینریش بل، برتولت برشت، گونترگراس، مارکز و فرناندو پسوا نام خود را ماندگار کرد.جاهد جهانشاهی یکی از امضاکنندگان بیانیه‌ی«ما نویسنده‌ایم» مشهور به نامه‌ی «۱۳۴ […]

در شبی تاریکتر از همیشه – رحمان

هفت روزی که کشور ما را تکان داد و تکهِ بزرگ دیگری ازپیکرهِ کاریزمایِ دروغین را فرو ریخت. حریق از دلها – به فراسوی تاریکی – به خیابان می دود، تیری از چله کمان بیرون می دود؛ هوا را می […]

انگار گم شده بودیم – رحمان

کجا پرتاب شده بودیم ؟ دنیایی که نام دیگرش قرنطینه است؛ و دنیایی است کوچک، چونان گنجشکی باران خورده بودیم، در پاییزی بی رحم، به سان سکته ای در هوشیاری، غرق دردنیای فراموشی انگار گم شده بودیم؛ از یاد رفته […]

شب عبدالحسین نوشین- بنیادگذار تآتر نوین درایران

سیّد عبدالحسین نوشین یکی از اوّلین بنیادگذاران تآتر نوین درایران است. وی پس از بازگشت به ایران در سال ۱۳۰۹ فعّالیت در تآتر را به صورت جدی پی گرفت و توانست تماشاخانه‌ی‌ فردوسی را راه‌اندازی کند. نوشیـن تا سال ۱۳۲۷ […]

راه – رحمان

برای رحمان هاتفی نماد و عصاره شور و خرد و عشق و……….چراغ راه درظلماتی قیراندود. کمونیستی شیفته ،که یادش همیشه ماندگاراست و نامش برتارک مبارزات کارگران و زحمتکشان می درخشد . این همه حضور معنا ؛ و این خودآگاهی بی […]

در کدام نقطه ایستاده ای؟ رحمان

به یاد رفقای گمنام حزب توده ایران و سازمان فداییان خلق ایران اکثریت , که در بیدادگاههای رژیم ج _ ا ؛ بر سر ایمان خویش استوار و پایدارایستادند ، و همچون سرداران بزرگ جنبش کارگری راه سخت و صعب […]

“عصر شعر” تقدیمی به بکتاش آبتین

«در اعتراض به حکم زندان سه نویسنده»، دیروز دوازدهم مهر ۱۳۹۸ کمیسیون فرهنگی کانون نویسندگان ایران نشست ادبی «عصر شعر» را در خانه‌ی یکی از اعضا برگزار کرد. این دومین برنامه‌ی فرهنگی بود که به یکی از نویسندگانی که حکم […]

جاودان یادش باد! برای رفیق زنده یاد: فرامرز کیان بخت – علی رضا جباری ( آذرنگ )

کس ندانست که ما انسانها، زکجا آمده ایم کس ندانست که منزلگه مقصود کجاست.   کس ندانست چرا نیک ترین آدمها باید دشوارترین، روزگاران را برتابند؛ و تبه کارترینان باید، غرق ناز و نعمت باشند. توبه ای آن یک را […]

برای سحر – رحمان

برای سحر: ” دختر آبی “ که زیر آسمان سیاه و سربین، غریبانه جان باخت آسمان به غرش در می آید و با فریادش، زمین نیزمی لرزد ، او یکپارچه زبانِ سرخ آتش است رخت برتنِ کابوسِ شبهای ترس می […]

مویه…بر ویرانی زمین – رحمان

ریه های زندگی از کار افتاد(ه)ند جنگلها در آتش می سوزند خون در شریان زندگی، از حرکت باز می ماند و حباب های سربین و خون آلود تکه تکه فرو می بارد، دریای یخ بسته، در هجوم گرما ی زمین […]

در وصف «آزادی» – سیمین بهبهانی

آزادی تنها این نیست که بانوان هموطن خرمن گیسو در باد افشان ﮐﻨﻨﺪ، آزادی تنها این نیست که تو با جفت خود در خیابان آزادانه قدم بزني، آزادی تنها این نیست که تو نیمه شب مست در کنار زاينده رود […]

اطلاعیه: ارسال پرونده‌ی سه نویسنده به شعبه 36 دادگاه تجدید نظر

پرونده‌ی سه عضو کانون نویسندگان ایران به شعبه 36 دادگاه تجدید نظر فرستاده شد. امروز اطلاع یافتیم پرونده‌ی رضا خندان (مهابادی) و بکتاش آبتین دو عضو هیئت دبیران کانون نویسندگان ایران و کیوان باژن از دبیران قبلی کانون به شعبه‌ی […]

بیانیه‌ی کانون نویسندگان ایران به مناسبت نوزدهمین سالگرد درگذشت شاعر بزرگ معاصر، احمد شاملو

آن که می‌اندیشد به ناچار دم فرو می‌بندد اما آنگاه که زمانه زخم خورده و معصوم به شهادت‌اش طلبد به هزار زبان سخن خواهد گفت …   نوزده سال از خاموشی شاعر بزرگ، احمد شاملو، گذشته است، اما او چونان […]

زمین غمناک از دروغ و تعفن ؛ رحمان

نه چیزی نگو؟ چیزی نگو که آنچه می گفتند از آستین شان بیرون آوردند، ما را انداختند در دروغِ بزرگ – اینجا که هستیم ما نیامدیم ما را آوردند؛ اما زندگی چیز دیگری می گوید فقط باید  گوش به نبضِ […]