سالن اجتماعات محل برگزاری مجمع عمومی سازمان ملل متحد
یکشنبه ۳۰ شهریور ۱۴۰۴
پیشبینی میشود که رویداد امسال یکی از مهمترین گردهماییهای سالانه در دهههای اخیر باشد. بحثهای عمومی و سخنرانیهای سران دولتها، راهحل دو کشوری برای اشغال سرزمینهای فلسطین، سیامین سالگرد اعلامیهٔ پکن دربارهٔ توانمندسازی زنان و دختران، بحران تغییرات نامطلوب آبوهوا، و هوش مصنوعی و تنظیم مقررات آن برای برخورداری عادلانهٔ همگان جزو برنامههای نشستهای هفتهٔ آینده هشتادمین مجمع عمومی سازمان ملل متحد است.
لیندا سارنگ – اندیشهٔ نو: به روال هر سال، امسال نیز در ادامهٔ برنامههای هشتادمین مجمع عمومی سازمان ملل متحد که روز سهشنبه ۱۸ شهریور گشایش یافت، رهبران جهان در روزهای ۳۱ شهریور تا ۷ مهر ۱۴۰۴ در مقر سازمان ملل متحد در محلهٔ منهتن در نیویورک، آمریکا، برای سخنرانی دربارهٔ موضوعهای مهم و مورد توجه هر کدام حضور خواهند یافت. پیشبینی میشود که رویداد امسال یکی از مهمترین گردهماییهای سالانه در دهههای اخیر باشد. بر اساس اخبار و اطلاعات ارائهشده در وبسایت رسمی سازمان ملل متحد، نمایندگان همهٔ ۱۹۳ کشور عضو سازمان ملل متحد- همراه با دو هیئت دولتی ناظر، یعنی فلسطین و واتیکان- در بحثهای عمومی سازمان ملل که در سالن اصلی مجمع عمومی برگزار میشود سخنرانی خواهند کرد. در همین حال، در حاشیهٔ برگزاری سخنرانیهای در مجمع سالانهٔ سازمان ملل متحد، در مجموعهای از نشستهای سطح بالا به برخی از مبرمترین چالشهای پیش روی بشر پرداخته خواهد شد.
در بحبوحهٔ بحرانهای جهانی، از جنگ و تغییرات آبوهوایی گرفته تا نابرابری جنسیتی و معضلات اخلاقی ناشی از رواج هوش مصنوعی، سخنرانیهای هفتهٔ آینده چیزی بیش از صحبتهای معمولی و همیشگی خواهد بود. هفتهای پیش رو موقعیتی حیاتی برای جامعهٔ بینالمللی است برای اینکه دربارهٔ آیندهٔ مشترک بشر صحبت کند، به حفظ این آینده متعهد شود، و آن را بازسازی کند.
رویدادهای هفتهٔ آینده آغازگر کار هشتادمین نشست مجمع عمومی (UNGA80)، نهاد اصلی مشورتی سازمان ملل متحد، در هشتادمین سالگرد تأسیس سازمان ملل متحد است.
در نشستهای مجمع عمومی به این موضوعهای اساسی پرداخته خواهد شد.
بخش بحثهای عمومی: سخنرانی و سخنرانی و باز هم سخنرانی
بحثهای عمومی، که از روز سهشنبه ۲۳ سپتامبر (اول مهر) آغاز میشود، برای خیلیها رویداد اصلی مجمع عمومی است. رهبران جهان در جلوی پسزمینهٔ سنگکاری سبز و طلاکاریشده در سالن اجتماعات میایستند تا دربارهٔ اولویتهایشان با مخاطبان جهانی صحبت کنند.
محدودیت زمانی توصیهشده و داوطلبانه برای هر سخنرانی ۱۵ دقیقه است تا بتوان برای بیشتر از ۱۹۳ سخنرانی در شش روز برنامهریزی مناسبی کرد. اما این مدت بهندرت رعایت میشود.
بهطور سنتی، نخست نمایندهٔ برزیل صحبت میکند و پس از آن نمایندهٔ آمریکا، کشور میزبان، صحبت میکند. مسعود پزشکیان، رئیس جمهوری اسلامی ایران، در نشست امسال سخنرانی خواهد کرد، احتمالاً پنجشنبه یا جمعه (۳ یا ۴ مهر).
آنالنا بربوک، رئیس جدید مجمع عمومی در هشتادمین دوره، پنجمین زن در تاریخ هشتاد سالهٔ سازمان ملل متحد است که این سمت را بر عهده میگیرد. او رئیس نشست بحثهای عمومی خواهد بود که موضوع اصلیاش این است: «با هم بهتر عمل میکنیم: هشتاد سال و بیشتر برای صلح، توسعه، و حقوق بشر».
راهحل دو کشوری: «دورتر از هر زمان دیگری»
به گفتهٔ دبیرکل سازمان ملل متحد در ژوئیه ۲۰۲۵، تحقق راهحل دو کشوری، چارچوبی پیشنهادی برای حل مناقشه بین اسرائیل و فلسطین، که دو کشور برای دو ملت ایجاد میکند، «دورتر از هر زمان دیگری» است.
راهحل دو کشوری به دورهٔ پیش از درگیری کنونی در غزه بازمیگردد که در اکتبر ۲۰۲۳ پس از حملههای مرگبار حماس در جنوب اسرائیل آغاز شد.
با توجه به اینکه اسرائیل تا کنون بیش از ۶۵هزار نفر را در غزه کشته است و شماری از گروگانهای اسرائیلی هنوز در غزهاند، کشورهای عضو سازمان ملل متحد در یک همایش بینالمللی در مقر سازمان ملل متحد در روز دوشنبه ۳۱ شهریور (۲۲ سپتامبر) به مذاکره در مورد راهحل دو کشوری ادامه خواهند داد.
این همایش ادامهٔ همایش بینالمللی سازمان ملل متحد در نیویورک است که وزیران امور خارجی فرانسه و عربستان سعودی مبتکر و میزبانش بودند و در ژوئیه ۲۰۲۵ (مرداد ۱۴۰۴) برگزار شد. در آن همایش نه اسرائیل شرکت کرد و نه آمریکا. «اعلامیهٔ نیویورک» در همان نشست تصویب شد.
به مناسبت سیامین سالگرد اعلامیه پکن: توانمندسازی زنان و دختران
«اعلامیه و برنامهٔ عمل پکن» (مصوب ۱۹۹۵)، مترقیترین طرح برای دستیابی به برابری جنسیتی و پیشبرد حقوق زنان و دختران در سراسر جهان تلقی میشود.
سه دهه پس از صدور این اعلامیهٔ تاریخی، بهرغم پیشرفتهای اندکی که حاصل شده است، سازمان زنان ملل متحد، نهاد تخصصی سازمان ملل متحد که بر مسائل جنسیتی تمرکز دارد، گفت که «واکنش فزایندهای علیه حقوق زنان» وجود دارد.
رهبران جهان در روز دوشنبه ۳۱ شهریور در مورد «دستور کار اقدام پکن۳۰+» بحث و گفتوگو خواهند کرد که هدف از آن دستیابی زنان و دختران به این امکانات و خواستهاست: انقلاب دیجیتال، رهایی از فقر، حذف مطلق خشونت، قدرت تصمیمگیری کامل و برابر، حق برابر در اظهارنظر در مورد مسائل صلح و امنیت و همچنین عدالت اقلیمی/آبوهوایی.
آبوهوا: بحثی داغ
در حالی که جهان در تلاش است که افزایش دمای کرهٔ زمین را زیر ۱٫۵درجه سانتیگراد بیشتر از دمای پیش از صنعتی شدن نگه دارد، نشستی در روز چهارشنبه ۲ مهر (۲۴ سپتامبر) برای ارزیابی شتاب و مقیاس نگرانکنندهٔ بحران آبوهوا در سراسر جهان برگزار میشود.
رهبران جهان برنامههای اقدام ملی جدید خودشان را ارائه خواهند کرد، (که به آن «مشارکت تعیینشدهٔ ملی» یا NDC گفته میشود)، که در واقع تعهد هر کشور به انجام اقداماتی برای مقابله با تغییرات آبوهوایی است.
در این نشست، رهبران دولتها، شرکتها، و جامعهٔ مدنی گرد هم میآیند تا ایدههایی برای پیشبرد اقدامات در حوزهٔ کاهش بحران، سازگاری با تغییرات، مسائل مالی، و یکپارچگی اطلاعات ارائه دهند.
آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل متحد، گفت: «این لحظهٔ فرصت مغتنم ماست.»
این نشست پیش از همایش مهم تغییرات آبوهوایی سازمان ملل متحد معروف به همایش طرفهای متعهد (COP30) برگزار میشود که در ماه نوامبر در برزیل آغاز میشود.
هوش مصنوعی: تنظیم حفاظتها
هوش مصنوعی (AI) بهسرعت جهان را متحول کرده است، از خودروهای خودران گرفته تا بررسی و تحلیل تصویرهای پزشکی، از مدیریت موجودی انبار شرکتها گرفته تا الگوریتمهای معاملات مالی، و از دستیاران مجازی گرفته تا ترجمهٔ همزمان زبانهای گوناگون.
با این حال، مزایای هوش مصنوعی توزیعی نابرابر داشته است و بسیاری از کشورها هنوز برای دسترسی به ابزارهایی تلاش میکنند که با کمک به توسعه و بهبود زندگی مردم عادی میتوانند جوامع آنها را متحول کنند.
گسترش سریع هوش مصنوعی ناگزیر با مجموعهای از خطرها و چالشها همراه است، از جمله نادرستی اطلاعات و نقض و پایمال شدن حقوق بشر، بهعنوان مثال از راه نظارت و تجسس.
در حال حاضر هیچ نهاد شناختهشدهای برای حکمرانی و مدیریت جهانی هوش مصنوعی وجود ندارد. بنابراین، رهبران جهان در روز ۳ شهریور (۲۵ سپتامبر) در نیویورک گرد هم میآیند تا در مورد تعیین چارچوبی برای حاکمیت فراگیر ولی مسئولیتپذیر هوش مصنوعی بحث و گفتوگو کنند.
به گفتهٔ آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل متحد، «بدون حفاظتهای کافی، هوش مصنوعی میتواند باعث تشدید نابرابریها و شکافهای دیجیتالی شود و بیش و پیش از همه به آسیبپذیرترین افراد لطمه بزند. بهخاطر نفع همهٔ بشر، باید از این فرصت تاریخی استفاده کنیم.»