محمد مصطفی، نخستوزیر تشکیلات خودگران فلسطین، در حال سخنرانی در همایش بینالمللی دربارهٔ مسئلهٔ فلسطین و تحقق راهحل دو کشوری در مجمع عمومی سازمان ملل متحد، نیوریوک، ۶ مرداد ۱۴۰۴ عکس از آسوشیتدپرس/Richard Drew
Recently updated on سپتامبر 12th, 2025 at 06:21 ب.ظ
چهارشنبه ۸ مرداد ۱۴۰۴
لیندا سارنگ – اندیشهٔ نو: همایش بینالمللی سازمان ملل متحد در نیویورک برای حلوفصل مسالمتآمیز مسئلهٔ فلسطین و تحقق «راهحل دو کشوری» روز چهارشنبه به کارش ادامه دارد. این همایش، که وزیران امور خارجی فرانسه و عربستان سعودی مبتکر و میزبانش هستند، طبق قطعنامهٔ مجمع عمومی ۷۹/۸۱ با عنوان «حلوفصل مسالمتآمیز مسئلهٔ فلسطین»، مصوّب ۳ دسامبر ۲۰۲۴، تدارک دیده شد. این همایش روز ۶ مرداد شروع شد و امروز چهارشنبه ۸ مرداد به کارش پایان میدهد.
روز سهشنبه در این همایش «اعلامیهٔ نیویورک» در ۴۲ بند منتشر شد که در آن بر حمایت از راهحل دو کشوری برای مناقشهٔ فلسطین و اسرائیل، بهویژه در بحبوحهٔ قحطی فزاینده و فاجعهٔ انسانی در غزه پس از حملههای اسرائیل تأکید شده است.
گفتنی است که فقط از ۷ اکتبر ۲۰۲۳ تا کنون بر اثر حملههای اسرائیل به غزه بیش از ۶۰هزار فلسطینی کشتهاند، چه زیر بمبارانها و بر اثر گلولههای سربازان اسرائیلی، و چه از گرسنگی و بیماری یا در صف دریافت غذا، که تقریباً نیمی از آنها زن و سالمند و کودک بودهاند. محاصرهٔ این باریکه و جلوگیری از رسیدن مواد غذایی به جنگزندگان در این سرزمین اشغالشده، که مصداق نسلکشی است، همچنان ادامه دارد. در غزه تا کنون دستکم ۱۵۴ نفر، از جمله ۸۹ کودک، بر اثر گرسنگی جانشان را از دست دادهاند.
در این اعلامیه آمده است: «ما توافق کردیم که برای پایان دادن به جنگ در غزه، حلوفصل عادلانه، صلحآمیز، و پایدار مناقشهٔ اسرائیل و فلسطین بر اساس اجرای مؤثر راهحل دو کشوری، و ساختن آیندهای بهتر برای فلسطینیها، اسرائیلیها، و همهٔ ملتهای این منطقه، اقدامی جمعی کنیم.»
در بند سوم این اعلامیه گفته شده است که «تحولات اخیر بار دیگر و بیش از هر زمان دیگری، تلفات انسانی وحشتناک و پیامدهای جدّی آن برای صلح و امنیت منطقهیی و بینالمللی ناشی از تداوم درگیریها در خاورمیانه را برجسته کرد.»
در ادامهٔ این بند آمده است که «بدون اقدامات قاطع برای تحقق راهحل دو کشوری و تضمینهای محکم بینالمللی، این درگیری گستردهتر خواهد شد و صلح منطقهیی دستنیافتنی باقی خواهد ماند.»
نمایندگان دولتهای فرانسه، عربستان سعودی، برزیل، کانادا، مصر، اندونزی، ایرلند، ایتالیا، ژاپن، اردن، مکزیک، نروژ، قطر، سنگال، اسپانیا، ترکیه، بریتانیا، اتحادیهٔ اروپا، و اتحادیهٔ عرب این اعلامیه را تأیید و حمایت کردهاند.
در بند چهارم اعلامیهٔ نیویورک ضمن تأکید بر اینکه «گروگانگیری در قوانین بینالمللی ممنوع است»، «هرگونه اقدام منجر به تغییرات سرزمینی یا جمعیتی، شامل جابهجایی اجباری جمعیت غیرنظامی فلسطین، که نقض خشن قوانین انساندوستانهٔ بینالمللی است» محکوم شده است. بهعلاوه، حملهٔ حماس به غیرنظامیان در روز ۷ اکتبر ۲۰۲۳ و نیز حملههای اسرائیل به غیرنظامیان در غزه و زیرساختهای غیرنظامی، محاصرهٔ غزه و گرسنگی دادن به مردم غزه، که به بحران و فاجعهٔ انسانی منجر شده، محکوم شده است.
در بخش دیگری از اعلامیه بر اهمیت اجرای همهٔ مراحل توافق، از جمله پایان دادن دائمی به خصومتها، آزادی همهٔ گروگانها، تبادل زندانیان فلسطینی، بازگرداندن همهٔ اجساد، و خروج کامل نیروهای اسرائیلی از غزه و پایان دادن به اشغال تأکید شده است.
در بند دهم اعلامیه تأکید شده است که غزه «بخشی جدانشدنی از کشور فلسطین» است و «باید با کرانهٔ باختری اشغالی متحد شود. اشغال، محاصره، کاهش دادن سرزمین، و جابهجایی اجباری نباید باشد».
در بند یازدهم این متن تأکید شده است که «حکومت، اجرای قانون، و برقراری امنیت در سراسر سرزمینهای فلسطین باید صرفاً به عهدهٔ تشکیلات خودگردان فلسطین و با حمایت مناسب بینالمللی باشد.»
در همین بند سند همچنین از «سیاست تشکیلات خودگران فلسطین مبنی بر یک کشور، یک دولت، یک قانون، یک اسلحه [ارتش]» استقبال شده و امضاکنندگان متعهد به حمایت از اجرای آن شدهاند.
در انتهای بند یازدهم آمده است: «در زمینهٔ پایان دادن به جنگ در غزه، حماس باید به حکومت در غزه پایان دهد و سلاحهایش را به تشکیلات خودگران فلسطین تحویل دهد.»
در بند سیزدهم اعلامیه همچنین پیشنهاد شده است که «پس از برقراری آتشبس، یک کمیتهٔ اداری انتقالی باید بیدرنگ در غزه و زیر چتر حکومت خودگردان فلسطین تشکیل شود.»
در بند پانزدهم اعلامیه از «گسیل موقت نیروهای بینالمللی برای ایجاد ثبات، بهدعوت تشکیلات خودگران فلسطین و زیر پوشش سازمان ملل متحد […] بهدستور شورای امنیت این سازمان، حمایت» شده است.
راهحل دو کشوری در این اعلامیه بر اساس مرزهای ۱۹۶۷ و حق بازگشت پناهندگان فلسطینی به وطن ذکر شده است. در این اعلامیه از حق فلسطینیان برای تعیین سرنوشت حمایت شده و گفته شده که عضویت کامل فلسطین در سازمان ملل متحد برای موفقیت هر راهحل سیاسی پایدار ضروری است. در بند نوزدهم اعلامیه بر «حمایت قاطع از دو کشور و دولت مستقل و دموکراتیک فلسطین و اسرائیل […] در مرزهای ۱۹۶۷» تأکید شده است.
در بند ۲۳ این اعلامیه از دولت اسرائیل خواسته شده است که «تعهد روشن به راهحل دو کشوری، شامل تشکیل کشور مستقل فلسطین، را آشکارا اعلام کند، به خشونت و تحریک علیه فلسطینیها بیدرنگ پایان دهد، تمام شهرکسازیها و غصب زمینها و الحاق خاک سرزمینهای اشغالشدهٔ فلسطین، از جمله اورشلیم شرقی، را بیدرنگ متوقف کند، و به خشونت شهرکنشینان پایان دهد.»
در بند چهل و یکم این اعلامیه اشاره شده است که تحقق محتوای این اعلامیه و خواستهای طرحشده در آن در جوار هشتادمین مجمع عمومی سازمان ملل متحد در سپتامبر ۲۰۲۵ پیگیری شود.