یکشنبه ۱۰ آبان ۱۴۰۵
عمران امانی، جوان ۲۱سالهٔ اهل گنبدکاووس، روز ۲ آبان ۱۴۰۵ در شعبهٔ ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ریاست ایمان افشاری با اتهام «محاربه» به اعدام محکوم شده است.
امانی روز ۲۲ بهمن ۱۴۰۴ همراه با دو هم‌خانه‌اش علیرضا دولتی و محمد خالی‌زاده در تهران بازداشت شد. هر سه نفر در شغل پیک موتوری برای اسنپ‌باکس کار می‌کردند.
بر اساس گزارش‌های منتشرشده، عمران امانی هنگام بازداشت به‌شدت مورد ضرب‌وجرح قرار گرفت و به مدت دو ماه در سلول انفرادی نگهداری شد.
همچنین از شکنجهٔ شدید او برای اعتراف‌گیری اجباری خبر داده‌اند و اعلام شده است که کتف راست امانی در جریان شکنجه در زندان اوین شکسته است. با وجود گذشت چند ماه از این آسیب‌دیدگی، او همچنان از رسیدگی و درمان پزشکی مناسب محروم مانده است.
حکم اعدام برای این جوان ۲۱ساله در حالی صادر شده که گزارش‌ها از شکنجه، اعتراف‌گیری اجباری، و محرومیت او از خدمات درمانی حکایت دارد، مواردی که به نگرانی‌های جدّی دربارهٔ نقض حقوق بنیادین و فقدان دادرسی عادلانه در پروندهٔ او دامن زده است.
از پایگاه‌های خبری