(تصویر آرشیوی است)
یکشنبه ۱۰ آبان ۱۴۰۵
غلامعلی جعفرزاده ایمن‌آبادی، نماینده ادوار مجلس شورای اسلامی، در گفت‌وگو با آوش با اشاره به طرح نظام‌بخشی فضای مجازی، که در ادامهٔ همان رویکرد گذشتهٔ مجلس دربارهٔ فضای مجازی مطرح شده است، گفت: «مردم باید از نمایندگان سؤال کنند که تا چه اندازه از مشکلات جامعه اطلاع دارند. من در یکی از کشورها حضور داشتم و نمایندگان آن کشور می‌گفتند که ما کنار خیابان می‌نشینیم تا مردمی که از آنجا عبور می‌کنند خواست‌هایشان را به ما بگویند و ما نیز همان خواست‌ها را به قانون تبدیل کنیم. این در حالی است که فاصلهٔ میان برخی نمایندگان مجلس و مردم به اندازه‌ای زیاد شده که آنها اساساً از مشکلات مردم اطلاع کامل ندارند.»
این نمایندهٔ ادوار مجلس شورای اسلامی با اشاره به تعطیلی مجلس در مقاطعی از زمان تصریح کرد: «پرسش این است که پس از این همه فعالیت و بهره‌مندی از امکانات، اکنون به‌جای پرداختن به مشکلات اساسی مردم چرا باید نمایندگان دربارهٔ فضای مجازی صحبت کنند.»
او ادامه داد: «نمایندگان از سیم‌کارت سفید و امکاناتی برخوردارند که عموم مردم به آن دسترسی ندارند. این نوعی تبعیض را به نمایش می‌گذارد. نمایندگان از امکانات کشور برخوردارند و به بسیاری از مسائل دسترسی دارند. من نمی‌گویم این امکانات نباید وجود داشته باشد و حتی ممکن است برخی از آنها بدون اشکال باشد، اما مجموعه این شرایط باعث شده شکاف میان نمایندگان مجلس و مردم به‌شدت افزایش پیدا کند.»
جعفرزاده ایمن‌آبادی اظهار کرد: «برخی نمایندگان گویی نمایندگان ایران نیستند و وقتی تصمیم می‌گیرند و تغییراتی ایجاد می‌کنند، این احساس به وجود می‌آید که نمایندگان مردم نیستند.»
او افزود: «به اعتقاد من، مجلس در شرایط کنونی به نهادی تبدیل شده است که مردم دربارهٔ ضرورت و کارآمدی آن پرسش دارند. وقتی مسئله‌ای مطرح نمی‌شود که بتواند مردم را خوشحال کند و گرهی از مشکلات آنها باز کند، این پرسش به وجود می‌آید که چرا باید هزینه‌های چنین نهادی از جیب مردم پرداخت شود.»
این نمایندهٔ ادوار مجلس با اشاره به میزان نارضایتی عمومی از عملکرد مجلس گفت: «مگر می‌شود نمایندگان نمایندهٔ مردم باشند، اما ۹۶درصد یا ۹۸درصد مردم از آنها ناراضی باشند؟ وقتی چنین اعدادی درباره میزان نارضایتی مردم مطرح می‌شود، آنها باید به جایگاه و مشروعیت خود حساس باشند. آنها در چنین شرایطی در حال از دست دادن مشروعیت اجتماعی‌شان هستند و لازم است برای بازسازی اعتماد عمومی اقدام کنند.»
او تأکید کرد: «نمایندگان باید دست‌کم دو یا سه طرح در حوزهٔ اقتصاد، مشکلات معیشتی، مسائل کارگری و حل مشکلات مردم ارائه کنند. آنها باید به‌جای تمرکز بر موضوع‌های محدودکننده برای حل مسائل آموزش، مشکلات اجتماعی، تحکیم بنیان خانواده، و امنیت غذایی برنامه داشته باشند و در این حوزه‌ها کار کنند.»
جعفرزاده ایمن‌آبادی ادامه داد: «اینکه در چنین شرایطی موضوع ساختارسازی فضای مجازی مطرح می‌شود، نشان می‌دهد که مجلس با مردم بیگانه شده است. نمایندگان از زندگی و وسایلی که مردم استفاده می‌کنند اطلاع کافی ندارند و از مشکلات واقعی جامعه فاصله گرفته‌اند. نمی‌خواهم بگویم همهٔ نمایندگان، اما بخش عمده‌ای از آنها از حوزه‌های انتخابیه‌شان فاصله گرفته‌اند و ارتباطشان با مردم به اندازه‌ای که باید باشد نیست.»
این نمایندهٔ ادوار مجلس شورای اسلامی افزود: «در شرایط فعلی دیگر به‌سختی می‌توان ارتباط مؤثری میان برخی نمایندگان و مردم مشاهده کرد. نمایندگان در متن مشکلات مردم حضور ندارند و طرح‌هایی از این دست به‌جای حل مسائل جامعه موجب عصبانی‌تر شدن مردم، افزایش شکاف اجتماعی، اتلاف وقت مجلس، و تضعیف جایگاه این نهاد می‌شوند.»
او تصریح کرد: «مردم به این نتیجه می‌رسند که وجود مجلس به‌جای آنکه مشکلی از آنها حل کند، هزینه‌ای اضافه بر دوششان گذاشته است. مردم مالیات می‌دهند، عوارض پرداخت می‌کنند، و مالیات بر ارزش افزوده می‌پردازند تا منابع مالی کشور تأمین شود و در نهایت نهادی وجود داشته باشد که برای آنها قانون تصویب کند. اما اگر نتیجهٔ این قانون‌گذاری محدود کردن مردم و بستن دست‌وپای آنها باشد، طبیعی است که نارضایتی افزایش پیدا کند.»
جعفرزاده ایمن‌آبادی با تأکید بر اینکه محدود کردن فضای مجازی می‌تواند نشانه‌ای از فاصله گرفتن مجلس با مطالبات عمومی تلقی شود، گفت: «این رویکرد نشان می‌دهد که مجلس به‌دنبال محدود کردن زندگی مردم است. ما قبلاً نیز تذکر داده‌ایم که مجلس بیش از اندازه در زندگی شخصی مردم دخالت می‌کند. در شرایطی که اقتصاد کشور با مشکلات متعدد مواجه است و مردم به حمایت و رسیدگی نیاز دارند، انتظار می‌رود نمایندگان به داد مردم برسند و برای حل مشکلات آنها اقدام کنند، نه اینکه بر طبل اختلاف بکوبند و به گسترش کینه، عداوت، و دشمنی در جامعه دامن بزنند.»
او در ادامه، در پاسخ به پرسشی دربارهٔ ریشهٔ تصمیم‌گیری‌ها و طراحی طرح‌های محدودکننده گفت: «من با صراحت صحبت می‌کنم. مجلسی که مهندسی می‌شود و تنها یک طیف خاص در آن حضور پیدا می‌کند نمی‌تواند نمایندهٔ همه افکار و دیدگاه‌های جامعه باشد.»
این نمایندهٔ ادوار مجلس شورای اسلامی افزود: «وقتی مشارکت مردم در انتخابات به حداقل می‌رسد و تنها قشر خاصی پای صندوق‌های رأی می‌آیند، نتیجهٔ آن شکل‌گیری مجلسی است که از شادابی و نشاط سیاسی برخوردار نیست.»
او با بیان اینکه انتخابات باید زمینهٔ حضور همه اقشار جامعه را فراهم کند، تصریح کرد: «چنین مجلسی به‌جای آنکه مجلس مردم و محل حل مشکلات آنها باشد، به مجلسی تبدیل می‌شود که کارکرد آن محدود کردن و منقبض کردن زندگی مردم و دخالت در امور شخصی آنهاست.»
جعفرزاده ایمن‌آبادی ادامه داد: «طرح موضوع‌هایی مانند ساختارسازی فضای مجازی نشان می‌دهد که مجلس و نمایندگان آن تا چه اندازه از واقعیت‌های جامعه فاصله گرفته‌اند.»
او با اشاره به مشکلات کشور در حوزه‌های متعدد گفت: «در شرایط فعلی در حوزه دارو ضعف داریم، مشکلات کارگری وجود دارد، معیشت مردم با دشواری مواجه است، سلامت مردم با مشکلاتی روبه‌روست، آموزش نیازمند رسیدگی است، و در رساندن خدمات به مردم نیز ضعف‌هایی وجود دارد. در حوزهٔ انرژی نیز با مشکلات متعددی مواجهیم و مسائل آب و بنزین و سوخت همچنان از موضوع‌های مهم کشورند. با وجود همهٔ این مسائل، پرداختن به ساختارسازی فضای مجازی نشان می‌دهد که مجلس با واقعیت‌های این کشور بیگانه شده و نمایندگان ما از جامعه فاصله گرفته‌اند.»