شنبه ۲۵ مهر ۱۴۰۵
فدراسیون جهانی اتحادیه‌های کارگری (WFTU) با فراخوانی رزم‌جویانه، طبقاتی، و انترناسیونالیستی از سازمان‌های عضو و اتحادیه‌های کارگری سراسر جهان می‌خواهد که دومین «روز اقدام جهانی کارگران بندرها» در تاریخ ۳۰ اکتبر ۲۰۲۶ [برابر با ۸ آبان ۱۴۰۵] را به مبارزه‌ای مشترک تبدیل و از آن حمایت کنند.
این بسیج در مقطعی حساس انجام می‌شود، در زمانی که درگیری‌های نظامی در حال گسترش است و جبهه‌های جنگ به‌طرزی خطرناک در حال گسترش و در حال پیوستن به یکدیگر است، از اوکراین گرفته تا خاورمیانه. دولت اسرائیل، با حمایت کامل ایالات متحد آمریکا، اتحادیهٔ اروپا، و ناتو، به جنایت علیه مردم فلسطین ادامه می‌دهد و تجاوز نظامی‌اش به ایران و لبنان را تشدید می‌کند و خطر گسترش هرچه بیشتر درگیری را افزایش می‌دهد.
پشت دروغ‌های گوناگون منازعه میان دولت‌های قدرتمند سرمایه‌داری و رویارویی میان بلوک یورو-آتلانتیک- شامل ایالات متحد آمریکا، ناتو، اتحادیهٔ اروپا- و دیگر مراکز امپریالیستی بر سر تقسیم بازارها، انرژی، مواد خام، مسیرهای تجاری، و کنترل زیرساخت‌های راهبردی قرار دارد.
جنگ‌های امپریالیستی امری خارج از عملکرد «عادی» نظام سرمایه‌داری نیستند، بلکه ادامهٔ استثمار و رقابت با ابزارهای دیگرند. میلیاردها دلار صرف تسلیحات و اقتصاد جنگی می‌شود، در حالی که مزدها و بودجه‌های اجتماعی کاهش می‌یابد، بهداشت و آموزش به کالا تبدیل می‌شود، و استثمار به بیشترین حد می‌رسد: ساعت‌های کاری فرساینده، از جمله روزهای کاری ۱۳ساعته و کار هفت روز در هفته.
از جنگ‌ها و تضادهای میان امپریالیست‌ها چیزی عاید مردم نخواهد شد و از آنان خواسته می‌شود هزینهٔ افزایش سودها، جنگ‌ها، و پیامدهای بحران اقتصادی جدید سرمایه‌داری را بپردازند و منافع خودشان را قربانی منافع بیگانه کنند، در حالی که گروه‌های بزرگ اقتصادی سهم هرچه بیشتری از غنایم را مطالبه می‌کنند.
بندرها، راه‌آهن‌ها، فرودگاه‌ها، و زیرساخت‌های حمل‌ونقل به‌طور کلی در حال تبدیل شدن به مراکز حیاتی برای جابه‌جایی سلاح، مهمات، تجهیزات نظامی، و نیروهای نظامی‌اند. کارگران را وادار می‌کنند به چرخ‌دنده‌های ماشین جنگی تبدیل شوند و همدست جنایت علیه ملت‌ها شوند. کارگران بندرها پیش از این ثابت کرده‌اند که از طریق سازمان‌دهی، مبارزهٔ جمعی، و اقدام هماهنگ بین‌المللی می‌توانند مانع تبدیل شدن بندرها به محل آماده‌سازی و پشتیبانی جنگ شوند. آنان می‌توانند محموله‌های مرگ را که کشتار مردم فلسطین به دست دولت اسرائیل و گسترش جنگ در سراسر غرب آسیا (خاورمیانه) را تغذیه می‌کنند متوقف کنند.
در ۶ فوریهٔ ۲۰۲۶ (۱۷ بهمن ۱۴۰۴)، اعتصاب‌هایی در ۲۰ بندر در ۷ کشور صورت گرفت. در ماه مه (اردیبهشت)، در استانبول، سازمان‌های کارگری از ۳۵ بندر یک شبکهٔ هماهنگی تشکیل دادند که اکنون بیش از ۴۰ بندر در سراسر مدیترانه و اروپا را در بر می‌گیرد و سازمان‌هایی از فرانسه، یونان، سرزمین باسک، ترکیه، مراکش، و ایتالیا در آن مشارکت دارند، با این شعار: «کارگران بندرها برای ماشین جنگ کار نمی‌کنند».
در ۳۰ اکتبر، اتحادیه‌های کارگری اقدامات مبارزاتی و اعتصاب‌های جدیدی برگزار خواهند کرد. چارچوب مشترک «بندرها برای صلح – شغل همراه با کرامت»، مبارزه با جنگ امپریالیستی را با مبارزه برای قراردادهای جمعی کار، افزایش مزدها، اشتغال پایدار، کاهش ساعت کار، و اقدامات اساسی در عرصهٔ بهداشت و ایمنی شغلی پیوند می‌دهد. این مبارزه همچنین در مخالفت با خصوصی‌سازی، اشتغال پیمانکاری و موقت، و سوءاستفاده از خودکارسازی (اتوماسیون) و هوشواره (هوش مصنوعی) برای حذف کردن مشاغل و تشدید استثمار پیوند دارد. پیشرفت فناوری و علمی باید در خدمت کاهش ساعت کار و بهبود زندگی کارگران باشد، نه افزایش سودآوری انحصارها.
تجربهٔ کارگران بندر برای کارگران صنایع فلزی و کشتی‌سازی، راه‌آهن، انرژی، مخابرات، حمل‌ونقل، و لُجستیک نیز اهمیت گسترده‌ای دارد. این بخش‌ها بندرها و مناطق صنعتی و زیرساخت‌های نظامی را به یکدیگر متصل می‌کنند و می‌توانند نقشی تعیین‌کننده در مبارزهٔ مشترک با جنگ و استثمار امپریالیستی ایفا کنند.
روز ۳۰ اکتبر می‌تواند گامی مهم و جدید در هماهنگی بین‌المللی و مبارزاتی طبقهٔ کارگر باشد. از بندری به بندر دیگر، در هر محل کار و هر بخش اقتصادی، از کشوری به کشور دیگر، کارگران این پیام را ارسال می‌کنند که میان اردوگاه‌های استثمارگرانشان انتخاب نخواهند کرد، به چرخ‌دنده‌های ماشین جنگی آنان تبدیل نخواهند شد، و جان و حقوقشان را برای سود انحصارها فدا نخواهند کرد.
زنده باد همبستگی انترناسیونالیستی طبقهٔ کارگر!
برگرفته از نشریهٔ ضمیمهٔ کارگری نامهٔ مردم