Skip to content
نوامبر 8, 2026
   ارتباط با ما       در باره ما       فیسبوک       تلگرام   

احترام به تفاوت اندیشه، همیاری و تلاش مشترک در راه تحقق آزادی

  • خانه
  • ایران
  • جهان
  • ویژه اندیشهٔ نو
  • اجتماعی
    • زحمتکشان
    • جوانان و دانشجویان
    • زنان
  • اقتصادی / اقتصاد سیاسی
  • فرهنگی – ادبی
  • محیط زیست
  • تاریخی
  • علوم اجتماعی
  • دانش و فناوری
  • دیدگاه‌ها
  • Home
  • دفع تهدیدهای جنگی ترامپ و ناتانیاهو مستلزم بازگشت بە میز مذاکرە است
  • ایران
  • دیدگاه‌ها
  • صلح
  • نوار متحرک

دفع تهدیدهای جنگی ترامپ و ناتانیاهو مستلزم بازگشت بە میز مذاکرە است

صادق کار

دوشنبه ۳۰ شهریور ۱۴۰۵

در ادامۀ سازمان‌دهی تجمع‌های خیابانی چند ماە گذشتە و در شرایطی کە تکلیف جنگ همچنان ناروشن ماندە است، جریان‌های مخالف مذاکرە با آمریکا در حکومت، کە برای بە شکست کشاندن مذاکرات در تکاپو هستند، با راە انداختن یک نمایش خیابانی تازە در تهران با عنوان  رزمایش ۳۱۳هزار نفری «جان‌فدایان ایران» در میدان انقلاب تهران تلاش کردند با بر پایی این نمایش اذهان مردم را از مسائل و مشکلات اصلی جامعە منحرف نمایند. 

آنها ادعا می کنند کە ٣١٣هزار شهروند در این مانور حضور پیدا کردند و از هدف‌های این مانور حمایت کردند. اولین نکتەای کە ادعای آنها را زیر سوال می‌برد خودِ همین آمار است کە مشخص نیست چگونە رقم ٣١٣ هزار نفر را به دست آوردەاند؟

شرکت‌کنندگان در این مانور، کە در مورد تعدادشان بیش از حد اغراق شدە است، در واقع اکثراً اعضای بسیج و نهادهای حکومتی و سازمان‌های زیرمجموعۀ این نهادها هستند کە در چند ماە اخیر در تجمع‌های شبانە شرکت داشتەاند. 

در گزارش‌های تصویری کە رسانە‌های وابستە بە محافظە‌کاران از این نمایش منتشر کردەاند، از طائب، فرماندە جدید بسیج کە بە‌نظر می‌رسد سازمان‌دە اصلی آن باشد، تا گروەهایی از اعضای این نهاد، تعدادی از نمایندگان محافظە کار مجلس، و کودکان حضور داشتە‌اند. خبرگزاری مهر با تعدادی از آنها مصاحبەهای کوتاە کردە است کە وابستگی آنها بە نهادهای حکومتی را محرز می‌کند. 

هدف برگزارکنندگان ظاهراً حماێت از نیروهای نظامی و پشتیبانی از جنگ و تأکید بر مبارزە با آمریکا و اسرائیل و تکرار شعارهای مورد پسند سازمان‌دهنگان این مانور و نشان دادن زور بازو بە جریان‌های طرفدار مذاکرە در حکومت وهمچنین تهدید مخالفان داخلی حکومت بودە است. 

اما با این همە، نظر بە اینکە ماهیت و هدف‌های چنین اقداماتی پیشاپیش رو شدە است، کمتر کسی برای آن اهمیت جدّی قائل می‌شود. شاید تنها تأثیر آن گل‌آلود کردن فضای مذاکراتی باشد کە بە‌رغم همۀ موانع و گسترش جنگ در منطقە همچنان به‌طور غیرمستقیم ادامە دارد. با اظهار تمایل چین برای میانجیگری برای آزاد شدن تردد کشتی‌های تجاری در تنگە هرمز امید تازەای برای طرفداران مذاکره به وجود آمدە است. 

در شرایطی کە تهدیدهای جنگی دولت اسرائیل علیە ایران دم‌بە‌دم تشدید می‌شود و اظهارات تازۀ ترامپ و معاون او بوی شروع جنگ گستردە‌تری علیە ایران با ادعای تمام کردن جنگ تا دو ماە آیندە را می‌دهد، عقل حکم می‌کند کە مبارزۀ مردم علیە تبلیغات جنگ‌طلبانە و اقدامات تحریک‌آمیز جریان‌های تندرو مخالف مذاکرە تشدید شود، شرط و شروط های جدید برای بازگشت بە مذاکرە مطرح نشود، و  فشار مردم برای بازگشت رژیم بە میز مذاکرە بر اساس طرح ۱۴مادەای تشدید شود.

متأسفانە عدەای کە از نتیجۀ فاجعە‌بار جنگ ٨ سالە ایران با عراق درس نگرفتەاند و با سماجتشان در ادامە دادن به جنگ- بە‌رغم آمادگی عراق برای خاتمۀ جنگ با وساطت جنبش غیرمتعهدها و آمادگی عربستان برای پرداختن خسارت بە ایران- جنگ را سال‌ها ادامە دادند و چنان تلفات انسانی و خسارات مالی سنگینی را بر کشور وارد کردند کە هنوز آثار آن بر جای ماندە، امروز نیز همان رویە را در پیش گرفتەاند. در آن زمان نیز نیروهای تندرو کم‌وبیش مشابە با شیوەهای کنونی بر تداوم جنگ تا تسخیر عراق و گشودن راە قدس از کربلا اصرار می‌ورزیدند. 

انگیزۀ همهٔ مخالفان مذاکرە یکسان نیست؛ عدەای دچار ارزیابی غلط از اوضاع واقعی‌اند، اما عدۀ دیگری کە مدیریت جریان‌های جنگ‌طلب را در اختیار گرفتەاند سواداگرانی‌اند کە از تدوام جنگ و وجود فضای جنگی در کشور سود می‌برند و منفعت اقتصادی و سیاسی دارند. تا هنوز فرصت هست و کشتار ویرانی‌های جنگ بیشتر نشدە است، و کشورهای دنیا بە جنگ ایران و اسرائیل و آمریکا نپیوستەاند، باید بە تبلیغات و اقدامات جنگی پایان دادە شود، و هزینەهای سرسام آور جنگ صرف بازسازی زیرساخت‌های ویران‌شدە، تأمین اشتغال، بهبود وضع معیشت مردم، و کاهش فقر و بی‌عدالتی شود. 

راە جلوگیری از سوءاستفادۀ آمریکا و اسرائیل از نارضایتی بە‌حق مردم از رژیم حاکم- کە حکومت و جریان‌های تندرو خود در فراهم کردن زمینەهای آن نقش داشتە‌اند و دارند- تهدید و سرکوب و اعدام نیست، بلکه بە رسمیت شناختن حقوق شهروندی مردم، آزاد کردن زندانیان سیاسی و مدنی، و پایان دادن بە دیکتاتوری و تبعیض و بی‌عدالتی است که جمهوری اسلامی دەها سال از از تن دادن بە آنها طفرە رفتە است و اعتراض‌ها و جنبش‌های اجتماعی آزادی‌خواهانە را سرکوب نمودە است. 

از به پیش

چاپ 🖨

Continue Reading

قبلی: چه کسانی صلاحیت و حق اداره کردن هوشواره‌ها را دارند
بعدی: صلح فقط نبودِ جنگ نیست؛ آیا صلح یک حالت درونی هم هست؟
  • تلگرام
  • فیسبوک
  • ارتباط با ما
  • دربارهٔ ما
  • فیسبوک
  • تلگرام
Copyright © All rights reserved