صادق
جمعه ۲۰ شهریور ۱۴۰۵
در خبرها آمدە بود کە کارکنان خط ششم سراسری گاز در اهواز و بیدبلند [اینجا] با برون‌سپاری محل کارشان مخالف‌اند و چند روز است کە بە‌دلیل شرایط شغلی و معیشتی نامساعد در اعتراض به سر می‌برند.
منظور از برون‌سپاری همان واگذاری کار شرکت‌ها بە پیمانکاران است. معمولاً یکی از راە‌های جلوگیری از اعتراض کارگران هنگام واگذاری‌ها فشار آوردن بە آنها با اقداماتی مانند ندادن بەموقع مزد و حق بیمە، قطع کردن مزایا، و سخت‌گیری‌هایی است کە بە کارگران بگویند رفع مشکلاتشان منوط بە واگذاری شرکت بە بخش خصوصی و پیمانکاران است، تا کارگر را مجبور بە پذیرش آن کنند. در واقع، بە مرگ می‌گیرند تا کارگر را بە تب راضی کنند. در موارد دیگری مانند تقاضای افزایش مزد، اجرای طبقە‌بندی مشاغل، و غیرە نیز از این حربە استفادە می‌کنند تا کارگر بە خواست کارفرما تن در دهد.
طنز تلخ قضیە در این است کە واگذاری این شرکت در حالی در دستور کار قرار گرفتە است کە طبق دستور رئیس‌جمهور قرار بود بساط شرکت‌های پیمانکاری پس از سال‌ها مخالفت کارگران با این شرکت‌های استثمارگر دوبل [مضاعف] برچیدە شود و کارگران آنها مستقیماً بە استخدام شرکت‌های اصلی درآیند تا بتوانند هم امنیت شغلی پیدا کنند و هم از حقوقی مانند کارگران رسمی برخوردار شوند. اما با این اوصاف، بلافاصلە زیردستان رئیس‌جمهور قبل از اینکە امضای فرمان رئیسشان خشک شود، فرمان را با اجازۀ خودشان باطل کردند.
انگیزۀ جناب رئیس‌جمهور از صدور این فرمان هرچە بود باعث خوشحالی و امیدواری صدهاهزار نفر از کارگران پیمانی شدە بود. اما همان‌طور کە پیش‌بینی می‌شد، این فرمان نە‌تنها عملی نشد، بلکە واگذاری شرکت‌هایی کە واگذار نشدە بودند، مانند خط ششم سراسری گاز، در دستور کار قرار گرفت.
ما بارها، هر زمان که بحث مربوط بە انحلال شرکت‌های پیمانکاری مطرح می‌شد، گفتیم و نوشتیم کە بە‌دلیل وابستگی اکثر پیمانکاران و واسطە‌ها بە حکومت و سود مضاعف سرشاری کە صاحبان پیمانکاری بە جیب می‌زنند، انحلال این شرکت‌ها و پایان دادن بە این استثمار مضاعف و بی‌حقوقی تحمیل‌شدە بە کارگران آنها کاری دشوار است کە بدون سازمان‌دهی اعتصاب جمعی وسیع ممکن نیست. کارگران به‌جای امید بستن بە وعدەهای مقامات حکومتی باید نیروی پُرتوان خودشان را به کار بگیرند.
هم‌اکنون گفتە می‌شود کە ٧٠٠هزار نیرو در شرکت‌های پیمانکاری کار می‌کنند کە همۀ آنها از وضع شغلی و مزدشان بە‌شدت ناراضی‌اند. حتی اگر نیمی از این جمعیت بزرگ، کە بیشترشان در شرکت‌های مهم نفتی و پتروشیمی و شرکت‌های مهم دیگر کار می‌کنند، به‌طور جمعی و هم‌زمان مبادرت بە اعتصاب کنند، نە‌تنها کسی یارای مقاومت در مقابل حرکت حق‌طلبانۀ آنها نخواهد داشت، بلکە می‌توانند از سوی کارگران دیگر و بخش‌های وسیع‌تری از مردم حمایت شوند. این تنها راهی است کە می‌تواند آنها را بە خواست‌هایشان برساند.
بنابراین، جا دارد کە کارگران همۀ شرکت‌های پیمانکاری و شرکت‌هایی کە در صف واگذاری قرار دارند از این اعتراض کارکنان خط ششم گاز در اهواز و بیدبلند و هر شرکت دیگری کە در معرض واگذاری قرار دارد قاطعانە و پیگیرانە حمایت کنند و راە را برای بە حرکت درآوردن اعتصاب جمعی بگشایند. حرکت‌های پراکندە، کە قابلیت سرکوب شدن دارند، جوابگو نیست و نمی‌تواند حکومت را بە عقب‌نشینی وادار کند.
فریب سخنان هیچ مسئول و تشکل فرمایشی حکومتی را کە ابزار رقابت‌های درون‌حکومتی‌اند نباید خورد. وعدەهای مسئولان و نمایندگان مجلس همگی برای خریدن وقت و جلوگیری از حرکت‌های جمعی دادە می‌شود. از یاد نبریم کە بیژن زنگنە، وزیر نفت دولت روحانی، ابراهیم رئیسی، نمایندگان کمیسیون اجتماعی مجلس، و مسعود پزشکیان هیچ‌کدام نه‌فقط بە هیچ‌یک از وعدەهایشان در این خصوص عمل نکردند، بلکە همگی روند واگذاری شرکت‌ها ی دولتی بە پیمانکاران را تسریع و تصریح کردند.
این کارگرانی که در چند روز اخیر برای اعتراض به شرایط شغلی و معیشتی‌شان اعتراض صنفی ترتیب داده‌اند می‌گویند: با برون‌سپاری و واگذاری کار به پیمانکاران مخالفیم.
از به پیش