زهران ممدانی، شهردار نیویورک، فرمان اجرایی ایجاد «دفتر قدرت کارگر» را در تالار شهرداری امضا کرد.
جمعه ۲۰ شهریور ۱۴۰۵
فریبرز شایگان – اندیشهٔ نو: طبق گزارش منتشرشده در صفحهٔ رسمی شهرداری نیویورک، آمریکا، زُهران مَمدانی، شهردار نیویورک، با صدور یک حکم اجرایی از ایجاد نخستین «دفتر قدرت کارگر» در شهرداری نیویورک خبر داده است که نخستین نهاد از این نوع در آمریکاست. هدف این نهاد تقویت سازمانیابی کارگران، افزایش آگاهی آنان از حقوق قانونیشان، و ایجاد سازوکارهای مؤثر برای مشارکت مستقیم کارگران در سیاستگذاری شهری است. این دفتر که با نام Office of Worker Power (MOWP) فعالیت میکند یکی از محورهای اصلی سیاستگذاریهای مرتبط با «عدالت اقتصادی» در دولت ممدانی خواهد بود.
بر اساس اعلام شهرداری، این دفتر با تمرکز بر کارگرانی فعالیت خواهد کرد که از مزایای کافی، مزد مناسب یا صدای مؤثر در محیط کار برخوردار نیسستند. این نهاد تازهتأسیس به سود زحمتکشان در شهرداری و نهادهای وابسته به شهرداری در حوزههای آموزش، توسعه، تحقیق، سیاستگذاری، و مشارکت اجتماعی فعالیت خواهد کرد. تونی پرلشتاین، سازماندهندهٔ باسابقهٔ اتحادیههای کارگری و مدیر پیشین بخش سازماندهی اتحادیهٔ کارگران خودروسازی آمریکا (UAW)، به سِمَت نخستین مدیر اجرایی این دفتر منصوب شده است. پرلشتاین دهها سال تجربه در سازماندهی کارگران صنعتی، بندری، و خدماتی دارد و پیش از این در تلاشهای ملی در سراسر آمریکا برای افزایش مزدها و مقابله با پیامدهای منفی فناوری بر سطح زندگی کارگران سهم و شرکت داشته است.
شهردار ممدانی در مراسم اعلام این تصمیم تأکید کرد که کارگران «پایههای اصلی ادارهٔ شهر» هستند، اما در بسیاری از موارد «در تعیین شرایط کاری خودشان نقشی ندارند». او گفت این دفتر قدرت کارگر تضمین خواهد کرد که کارگران «پیش از آنکه استثمار به بحران فراروید» در فرایند تصمیمگیری حضور داشته باشند. معاون شهردار در امور عدالت اقتصادی نیز افزود که ایجاد این دفتر امکان اقدام پیشدستانه در برابر تخلف از حقوق کارگران را فراهم میکند و به شهرداری اجازه میدهد مشکلات را پیش از تبدیل شدن به بحران شناسایی کند.
دفتر قدرت کارگر در شهرداری نیویورک قرار است مجموعهای از اقدامات عملی را پیش ببرد که از جمله شامل برگزاری جلسات عمومی دربارهٔ مسائل کارگری، ارجاع کارگران به سازمانهای حمایتی، فعالیت پژوهشی دربارهٔ چالشهای فوری کارگران، و ارائهٔ پیشنهادهای سیاستگذاری بر اساس تجربههای واقعی کارگران است. این دفتر همچنین به مسائل نوظهوری مانند فناوریهای جدید، طبقهبندی نادرست کارگران، استثمار مهاجران، و خطرات آبوهوایی برای کارگران شاغل در فضای باز خواهد پرداخت. اطلاعرسانی دربارهٔ حقوق کارگران در محلهایی مانند کتابخانهها، مدرسهها، مراکز نیروی کار، و رویدادهای اجتماعی نیز بخشی از مأموریت این نهاد جدید در شهرداری نیویورک است.
این دفتر مستقیماً اتحادیههای کارگری تشکیل نمیدهد، و خود مقامات شهرداری نیویورک نیز بهصراحت اعلام کردهاند که این دفتر جایگزین اتحادیهها و سازمانهای کارگری موجود نخواهد شد. نقش اصلی آن «واسطه» و «پل» است: زمانی که کارگران تمایل به سازماندهی یا تشکیل اتحادیه دارند، این اداره اطلاعات، منابع، و کانالهای ارتباطی لازم را فراهم میکند و سپس آنها را به سازمانهای حرفهیی که واقعاً میتوانند در سازماندهی به کارگران کمک کنند ارجاع میدهد.
این اقدام جدید شهرداری نیویورک بر پایهٔ سابقهٔ دولت ممدانی و وعدههای او در زمان انتخابات در حمایت از کارگران بنا شده است. در ماههای گذشته، شهرداری نیویورک حدود ۱۰۴میلیون دلار انعام اضافی به ۷۰هزار کارگر پیک (delivery) بازگردانده است که با برنامکهای دیجیتالی (apps) کار میکنند (کارگران پلتفرمی) و نخستین مرکز «Deliveristas» را برای استراحت کارگران پیک در بیرون محوطهٔ شهرداری ایجاد کرده است. همچنین، همکاریهایی با دادستان منهتن برای مقابله با «سرقت مزد» آغاز شده و فرمانی برای حفاظت از ۱٫۴میلیون کارگری صادر شده است که در فضای باز و در گرمای شدید کار میکنند.
دولت ممدانی با تأسیس دفتر قدرت کارگر تلاش دارد ساختاری پایدار برای تقویت قدرت جمعی کارگران ایجاد کند. به گفتهٔ شهردار ممدانی، «وقتی کارگران قدرت داشته باشند، این شهر برای همه بهتر کار خواهد کرد.»