یکشنبه ۴ مرداد ۱۴۰۵
یکشنبه اعتراض/ علیه ظلم و بیداد!!
به گزارش خبرنگار پیام سندیکا، این هفته هم چون روال هفته های گذشته بازنشستگان تامین اجتماعی در شهرهای تهران، رشت، قزوین، شوش، کرمانشاه، اهواز، تبریز، دزفول به خیابان آمدند. دما در شهرهای جنوب کشور از ۵۵ درجه بیشتر است و در تهران و تبریز و رشت و قزوین هم بیش از ۴۰ درجه بود اما همانگونه که سالهاست بازنشستگان فریاد می زنند:«نه گرما نه سرما/ نیست جلودارمان»
در تهران بازنشستگان با شعارهای:«با حقوق کم ما/ میدری زندگی کن-گران کردن بنزین/ فرمان قتل مردم-آی کانون بی‌عرضه/ استعفا، استعفا-آزادی، عدالت/ اینست شعار ملت-همبستگی، اتحاد/پایان ظلم و بیداد-گرانی، اختلاس/ این اقتصاد شماس-ارزهای صادراتی/ به کشور باید برگردد-بدهی های دولت/ پرداخت باید گردد-درمان رایگان/ حق مسلم ماست-مسکن مناسب/ حق مسلم ماست-کنترل نرخ ارز/ حق مسلم ماست-گرانی بی علت/ شلیک بسوی ملت»
در رشت فرزندان به پاخاسته همراه با سایر شهرها و استانها، با شعار توفنده “معلم زندانی، کارگر زندانی ،معترض زندانی آزاد باید گردد” در کنار شعار محوری “تا لغو حکم اعدام ایستاده ایم تا پایان” ؛ لرزه بر اندام حاکمان سرمايه داری انداخته و با در دست داشتن تصویر زهرا طبری، زندانی سیاسی محکوم به اعدام محبوس در زندان لاکان و تصاویر معلمان مبارز و آزادیخواه دربند، هاشم خواستار و مسعود فرهیخته ؛خشم و انزجار خود را بر سر فرومایگان سرسپرده، فریاد زده و خواستار آزادی بى قيد و شرط آنها و سایر زندانیان سیاسی در بند شدند.
در قزوین پلیس سیاسی بازنشستگان را مجبور کرد پیش معاون مدیرکل تامین اجتماعی شهر رفته و بازنشستگان از نبود داروی کافی و وضعیت غیرطبیعی درمانگاهها و چرایی نپرداختن مبالغ افزایش یافته حقوق ها و اضافه نشدن مزایا صحبت کردند که معاون فقط اظهار داشت:« درست خواهد شد»
در شوش بازنشستگان گفتند:ما همان دستانی هستیم که چرخ‌های تولید را به حرکت درآورند؛ همان‌هایی که ثروت این جامعه را خلق کردند. اما از ما می‌خواهند به «زندگی معمولی» قانع باشیم، در حالی که حاصل کار ما، در خدمت رفاه و آسایش اقلیتی ناچیز قرار می گیرد. ما به فقر، تبعیض و محرومیت «نه» می‌گوییم. مطالبه ما روشن است: زندگی‌ای شایسته، همراه با حقوقی عادلانه، برابری، آزادی، رفاه، امنیت، مسکن مناسب، آموزش، درمان باکیفیت و آینده‌ای مطمئن. این‌ها خواسته‌های غیرمنطقی نیستند؛ این‌ها حقوق اولیه هر انسانی هستند. ما تولیدکنندگان ثروت جامعه‌ایم؛ شایسته بهترین‌ها هستیم، نه حداقل‌ها.
در کرمانشاه بازنشستگان نه تنها از صلح بلکه حقوق های فقیرانه، گرانی های روزافزون و لی قانونی و فساد مسلط بر دستگاههای دولتی سخن گفتند و خواستار لغو اعدام فرزندانی شدند که تربیت شده این نظام هستند و اعدام را شایسته فاسدانی که جامعه را به این روز انداخته اند، شدند.
در اهواز و دزفول بازنشستگان ضمن تاکید بر مطالبات چندسال گذشته، خواستار توجه دولت و مجلس به خواسته‌های قانونی خود شدند. آنها نادیده گرفتن حقوق قانونی خود را عامل حضور در میدان مطالبه‌گری در گرمای شدید دانسته و اعلام کردند: بعد از چندین سال جلسه، مکاتبه، پیگیری و مطالبه‌گری حتی حضور در کف خیابان طبق ماده ۲۷ قانون اساسی، گوش شنوایی برای شنیدن صدایمان پیدا نکرده‌ایم. استقلال سازمان تامین اجتماعی و عدم دخالت دولت در مدیریت و سرمایه آن و پرداخت بدهی‌های سازمان و همچنین عدم تصویب تکالیف جدید برای این صندوق، یکی از مهم‌ترین مطالبات بازنشستگان است؛ ضمن اینکه اجرای مواد ۹۶ و ۵۴ قانون تامین اجتماعی و حذف ماده ۸۹، اجرای ماده ۶۹ برای بازنشستگان همکار و غیرهمکار، اصلاح احکام متناسب‌سازی، افزایش مزایا و برقراری مزایا برای بازماندگان، از دیگر خواسته‌های آنان است. بازنشستگان می‌گویند «مستمری شایسته و درمان رایگان نداریم».
در تبریز بازنشستگان در دو گروه جداگانه یک عده در مقابل تامین اجتماعی و عده ای هم برای اعتراض به کانون بازنشستگان شهر رفتند. بازنشستگان تصمیم گرفتند با گفتگو هر دو گروه یکی شده:«فریادها را بلندتر کرده وگرنه تشکل‌های زرد و دولت فرموده مثل خانه کارگر آبی برای ما گرم نخواهند کرد»،قرار شد خبرنگارها دعوت شوند در مورد جوابگو کردن هیات مدیره کانون و بازرسان.
بی تردید جنبش بازنشستگان تا برپایی صلح، حقوق های شایسته یک زندگی انسانی، و بازگشت فرزندان از زندان به آغوش خانواده از پا نخواهند نشست.
بازنشستگان متحد تهرانی