جمعه ۸ خرداد ۱۴۰۵
نسرین ستوده، وکیل دادگستری و فعال برجستهٔ حقوق بشر که اخیراً بهصورت موقت از زندان آزاد شد، روز پنجشنبه ۷ خرداد در پیامی در صفحهٔ فیسبوک خودش جزئیاتی از اذیت و آزارش در حین بازداشت را افشا کرد و در انتها، یادداشتش را با «نه به جنگ، نه به استبداد» پایان داد.
متن کامل این یادداشت چنین است:
١٢ فروردين سال جارى، مأموران اطلاعات با يورش به منزلمان مرا دستگير و به محل بازداشتكاه اين وزارت بردند.
در بدو ورود به بازداشتگاه دست و پايم را بستند و مرا بابت حجاب اجبارى کتک زدند. روزهاى پس از آن نشانههای کبودی روى پايم و صورتم، كه در اثر چسبی كه به دهانم زده بودند زخم شده بود، خود را نشان دادند.
شرایط بازداشتگاه غیرانسانی بود و غذایی که مىدادند غیر قابل خوردن بود. بازار ضربوشتم و گرفتن اعتراف اجباری داغ بود و آزادى افراد به دادن فیلم اعتراف اجباری موکول مىشد.
من پس از آزادى موقتم در تاريخ ٢٣ ارديبهشت با تشكيل پروندهٔ جديد آزاد شدم.
آزادىام را به لطف كسانى به دست آوردهام كه هميشه به ما زندانيان سياسى در ايران توجه داشتهاند. دوستان زيادى كه در سراسر دنيا داريم. از ايرانيان تا غيرايرانيانى كه دلشان به حال انسان امروزى مىسوزد كه براى داشتن یک زندگی معمولى و شرافتمندانه مدام ناگزیر از پرداخت هزینهاند.
اين لطف و محبت ضمناً به من اين قدرت را مىداد تا هرگاه صداى شكنجه و ضربوشتم را در بازداشتگاه مىشنيدم، اعتراضم را با صداى بلند فرياد مىزدم. اين یک وظيفهٔ انسانى بود.
نه به جنگ، نه به استبداد.