سهشنبه ۲۹ اردیبهشت ۱۴۰۵
«کارزار سهشنبههای نه به اعدام» و نه به اعدام تلاشی ضروری در دفاع از حق حیات است.
حاکمان مستبد ایران بیش از دو ماه است خیابانهای شهرها را با عوامل و وابستگان حداقلیشان اشغال کردهاند و در ملأ عام آموزش استفاده از سلاح میدهند و با استفادهٔ ابزاری از کودکان در این محافل، قصد نهادینه کردن خشونت و سرکوب شهروندان و معترضان را دارند.
حکومت نامشروع ولایت فقیه در هفتهٔ اخیر هموطن بلوچ و زندانی سیاسی عبدالجلیل شهبخش را در زندان زاهدان به دار آویخت و در اقدام جنایتکارانهٔ دیگری محمد عباسی، یکی از دستگیرشدگان خیزش دی ۱۴۰۴ را به اتهام شرکت در قیام اعدام کرد. این در حالی است که فاطمه عباسی، دختر او، به ۲۵ سال حبس محکوم شده و اکنون در زندان اوین محبوس است.
دیکتاتوری حاکم در وحشت از سرنگونی با صدور و اجرای احکام ظالمانهٔ اعدام هدفی جز ایجاد ترس و وحشت در جامعه ندارد. در کنار زندانیان سیاسی، هر روز شاهد اعدام جوانان با اتهامهای غیرسیاسی نیز هستیم.
ما بارها گفتهایم که اعدام، صرفنظر از نوع اتهام، تنها اجرای حکم ناعادلانهٔ قضایی که حق حیات را از انسان سلب میکند نیست، بلکه مهمترین ابزار سرکوب و قتل حکومتی است که ریشههای عمیق سیاسی، طبقاتی، و ایدئولوژیک در حاکمیت ولایت فقیه دارد. این ابزار برای ایجاد وحشت در میان مردم به کار گرفته میشود تا ستمدیدگان را به تسلیم وادار کند، اما زهی خیال باطل!
اگر امروز حکومت جوانان را یکی پس از دیگری به دار میکشد، بهخوبی میداند که این جوانان با تمام وجود تبعیض طبقاتی را لمس کردهاند و از فساد و غارت سیستماتیک حکومت آگاهاند. آنها را اعدام میکند تا بترساند، اما غافل از آنکه این خشونت نهتنها خاموشکننده نیست، بلکه در دلها بذر آگاهی، مقاومت، و خیزش میکارد.
ما باور داریم در برابر این اعدامها نباید مقهور شد. کارزار نه به اعدام گامی ضروری بهسمت عدالت و آزادی و رفع هرگونه تبعیض و ستم در ایران فردا است.
مخالفت آشکار و عملی با اعدام سنجهای بسیار مهم و تعیینکننده و سنگ محکی واقعی برای مبارزان امروز است.
ما در کارزار سهشنبههای نه به اعدام، بهعنوان بخشی از جنبش نه به اعدام، از همهٔ فعالان سیاسی، حقوق بشری، صنفی، و مدنی میخواهیم که برای توقف اعدام بیش از پیش متحد شوند و از کارگران و معلمان و دانشجویان و بازنشستگانی که تاکنون صدای بلند نه به اعدام در کوی و برزن بودهاند درخواست میکنیم صدای ما را به گوش وجدانهای بیدار در جوامع بینالمللی برسانند.
پویشگران کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» به امید ایرانی آزاد و بهدور از سرکوب و اعدام، و در اعتراض به صدور و اجرای احکام اعدام در ایران، روز سهشنبه ۲۹ اردیبهشت ۱۴۰۵ در صد و بیست و یکمین هفته در ۵۶ زندان زیر در اعتصاب غذا هستند:
زندان اوین (بندهای زنان و مردان)، زندان قزلحصار (واحدهای ۲و۳و ۴)، زندان مرکزی کرج، زندان فردیس کرج، زندان تهران بزرگ، زندان قرچک، زندان خورین ورامین، زندان چوبیندر قزوین، زندان اهر، زندان اراک، زندان لنگرود قم، زندان خرم آباد، زندان بروجرد، زندان یاسوج، زندان اسد آباد اصفهان، زندان دستگرد اصفهان، زندان شیبان اهواز، زندان سپیدار اهواز (بندهای زنان و مردان)، زندان نظام شیراز، زندان عادلآباد شیراز (بندهای زنان و مردان)، زندان فیروز آباد فارس، زندان دهدشت، زندان زاهدان (بندهای زنان و مردان)، زندان برازجان، زندان رامهرمز، زندان بهبهان، زندان بم، زندان یزد(بند زنان و مردان)، زندان کهنوج، زندان طبس، زندان مرکزی بیرجند، زندان مشهد، زندان گرگان، زندان سبزوار، زندان گنبد کاووس، زندان قائمشهر، زندان رشت (بندهای مردان و زنان )، زندان رودسر، زندان حویق تالش، زندان ازبرم لاهیجان، زندان دیزلآباد کرمانشاه، زندان اردبیل، زندان تبریز، زندان ارومیه، زندان سلماس، زندان خوی، زندان نقده، زندان میاندوآب، زندان مهاباد، زندان بوکان، زندان سقز، زندان بانه، زندان مریوان، زندان سنندج، زندان کامیاران و زندان ایلام.