پایان مأموریت آرتمیس ۲: فرود موفق فضاپیمای اوریون در اقیانوس آرام

شنبه ۲۲ فروردین ۱۴۰۵

چهار فضانورد آرتمیس ۲ پس از پرواز به دور ماه و مشاهدهٔ نیمهٔ تاریک ماه سفر فضایی‌شان را روز جمعه به پایان رساندند. این مأموریت ساعت ۱۷:۰۷ روز جمعه ۲۱ فروردین (به وقت غرب آمریکای شمالی) با فرود موفق ماژول اوریون در آب‌های اقیانوس آرام در نزدیکی سَن‌دیِگو، در ایالت کالیفرنیا، به پایان رسید.

حبیب مهرزاد – اندیشهٔ نو: به گزارش‌ ناسا، نخستین فضانوردانی که پس از بیش از نیم قرن به ماه سفر کرده بودند پس از یک مأموریت رکوردشکن در پرواز آزمایشی آرتمیس ۲ دوباره به زمین بازگشتند. حاکی از این است که فضانوردان پس از عبور از خطرناک‌ترین مرحلهٔ بازگشت به جوّ زمین با سرعت نزدیک به ۳۵ برابر سرعت صوت نخستین پیام را در مورد بازگشت به زمین فرستادند.

این چهار فضانورد- سه آمریکایی و و یک کانادایی، در روز چهارشنبه اول آوریل (۱۲ فروردین) از سکوی پرتاب در فلوریدا مأموریتشان را آغاز کردند و طی این سفر بیش از هر انسان دیگری از زمین دور شدند و با موفقیت به زمین بازگشتند و داده‌های ارزنده‌ای با خود همراه آوردند. فضانوردان آرتمیس ۲ دوشنبهٔ گذشته از طریق چندین پلتفرم به‌صورت زنده اعلام کردند که از پشت ماه (نیمهٔ تاریک ماه که از زمین دیده نمی‌شود) عبور کردند و عکس‌هایی با کیفیت بسیار خوب از غروب زمین در پشت ماه گرفتند.

به گزارش ناسا، فضانوردان در طول پرواز به دور ماه در روز ۶ آوریل (۱۷ فروردین) بیش از ۷,۰۰۰ تصویر از سطح ماه و یک کسوف خورشیدی ثبت کردند که در آن ماه خورشید را از دید ماژول اوریون پنهان کرده بود. این تصاویر شامل منظره‌های خیره‌کننده‌ای از غروب زمین و طلوع زمین، دهانه‌های برخوردی سطح کرهٔ ماه، رد جریان‌های گدازه‌های باستانی، کهکشان راه شیری، و شکستگی‌های سطحی و تغییرات رنگی در سراسر خاک ماه است.

جمعه عصر (بامداد شنبه به وقت ایران) ماژول اوریون که آنها را حمل می‌کرد به‌نرمی در آب‌های اقیانوس آرام، در نزدیکی سن‌دیگو، در ایالت کالیفرنیا در غرب آمریکا، فرود آمد. فرود اورویو با کمک چترهای بسیار بزرگ و دقیقاً مطابق با برنامه آژانس فضایی آمریکا «ناسا» انجام شد. طبق پروتکلی که از زمان نیل آرمسترانگ تغییری نکرده است، پس از فرود موفق ماژول حامل فضانوردان در آب، کشتی متعلق به نیروی دریایی آمریکا به محل می‌آید تا آنها را سوار کند و به ساحل بازگرداند. تیم مشترک ناسا و ارتش آمریکا فضانوردان را با هلیکوپتر به نام یواس‌اس جان پی مورتا بردند تا مورد معاینه‌های پزشکی قرار بگیرند.

وایزمن، گلُور، کوچ، و هانسن در مجموع ۱,۱۱۷,۶۵۹ کیلومتر پرواز کردند. رکورد مسافت قبلی در مأموریت آپولو ۱۳ در سال ۱۹۷۰ ثبت شده بود.

این بازگشت سالم و بی‌خطر موفقیتی چشمگیر برای ناسا و جامعهٔ فضانوردی بود،‌ آن‌هم پس از صرف ده‌ها میلیارد دلار، سال‌ها تأخیر، و تردیدهای فراوان دربارهٔ ضرورت ازسرگیری برنامهٔ سفر به ماه و پیاده کردن انسان روی سطح کرهٔ‌ ماه.

 سپر حرارتی ماژول اوریون در هنگام ورود مجدد به جوّ زمین توانست دمای ۲,۷۰۰ درجهٔ سانتی‌گراد ناشی از اصطکاک با جوّ زمین را تحمل کند.

مأموریت جدید در سال ۲۰۲۷

این پرواز در واقع آزمایشی بود برای اینکه ناسا مطمئن شود که موشک «سامانهٔ پرتاب فضایی» و ماژول اوریون برای بازگشت فضانوردان به سطح کرهٔ ماه آماده‌ است. این مأموریت در ضمن گامی در راه اجرای مأموریت‌های آینده برای سفر به مریخ نیز هست.

طبق برنامه‌ریزی ناسا، آرتمیس ۴ در سال ۲۰۲۸، در آخرین سال دورهٔ ریاست‌جمهوری دونالد ترامپ، قرار است فضانوردان را به سطح ماه ببرد و پیاده کند. آمریکا قصد دارد پیش از چینی‌ها بار دیگر انسان‌ها را به کرهٔ‌ ماه ببرد. چین اعلام کرده است که قصد دارد تا سال ۲۰۳۰ فضانوردانش را به ماه اعزام و در سطح کرهٔ ماه پیاده کند. با این حال، کارشناسان تردیدهایی دارند که سامانه‌های فرود بر ماه، که شرکت‌های متعلق به میلیاردرهای آمریکایی مانند ایلان ماسک و جف بزوس در حال طراحی و تولیدند، تا سال ۲۰۲۸ آماده شوند.

مأموریت آرتمیس ۲ همان‌طور که از نامش برمی‌آید دومین پرواز از برنامه‌های آرتمیس برای سفر انسان به کرهٔ ماه بود. چهار فضانورد آرتمیس ۲ با فضاپیمای (ماژول) اوریون به دور ماه سفر کردند و سپس به زمین بازگشتند. این مأموریت نخستین پرواز سرنشین‌دار در برنامهٔ آرتمیس بود. هدف از این مأموریت آزمایش سامانه‌های حیاتی مانند هدایت، ارتباط، پشتیبانی از حیات و ایمنی در شرایط واقعی اعماق فضا بود. موفقیت این مأموریت گامی مهم برای ادامهٔ برنامهٔ آرتمیس و پا گذاشتن مجدد انسان به کرهٔ‌ ماه بود.