وقتی بیمه‌گران عقب می‌کشند، تنگهٔ هرمز وارد مرحله‌ای پُرریسک می‌شود

شنبه ۲۲ فروردین ۱۴۰۵

گاهی اولین نشانهٔ یک بحران بزرگ خروج بیمه‌گران است، نه شروع جنگ.

بر اساس گزارشی از World Economic Forum، شرکت‌های بیمهٔ بین‌المللی به‌تدریج در حال کاهش یا توقف پوشش بیمهٔ جنگ برای کشتی‌هایی‌اند که از تنگهٔ هرمز عبور می‌کنند. این تصمیم نشانه‌ای مهم از افزایش ریسک‌های ژئوپلیتیک در یکی از حیاتی‌ترین مسیرهای انرژی جهان است.

تنگهٔ هرمز یکی از حساس‌ترین گلوگاه‌های انرژی جهان به شمار می‌رود که بخش چشمگیری از صادرات نفت و گاز جهان از آن عبور می‌کند. هرگونه افزایش ریسک در این منطقه می‌تواند به‌سرعت هزینهٔ حمل‌ونقل، قیمت نفت، و حتی هزینه بیمه کشتی‌ها را افزایش دهد.

نکتهٔ مهم اینجاست که وقتی شرکت‌های بیمهٔ خصوصی از پوشش ریسک‌های جنگی عقب‌نشینی می‌کنند، دولت‌ها ناچار می‌شوند وارد عمل شوند. در بسیاری از کشورها، دولت‌ها برای جلوگیری از توقف تجارت جهانی مجبور به ایجاد صندوق‌های حمایتی یا ارائهٔ تضمین‌های مالی برای کشتی‌ها می‌شوند.

این وضع می‌تواند پیامدهای گسترده‌ای برای اقتصاد جهانی داشته باشد. افزایش هزینهٔ بیمه و حمل‌ونقل دریایی معمولاً به افزایش قیمت کالاها، انرژی، و مواد اولیه منجر می‌شود که می‌تواند بر تورّم جهانی و زنجیرهٔ تأمین کالاها اثر بگذارد.

تحلیلگران معتقدند که خروج بیمه‌گران از مناطق پُرریسک معمولاً پیش از بروز بحران‌های بزرگ‌تر رخ می‌دهد. به همین دلیل، این تصمیم‌ها اغلب به‌عنوان شاخص هشدار اولیه برای افزایش تنش‌های ژئوپلیتیک تلقی می‌شود.

در مجموع، کاهش پوشش بیمهٔ جنگ در تنگهٔ هرمز فقط یک تصمیم فنی نیست، بلکه نشانه‌ای اقتصادی از افزایش ریسک‌های سیاسی و امنیتی در منطقه است که می‌تواند بر آیندهٔ تجارت جهانی و بازار انرژی تأثیر چشمگیری بگذارد.

از اکونومیست فارسی