پنجشنبه ۱۶ بهمن ۱۴۰۴
امروز پنجشنبه ۱۶ بهمنماه ۱۴۰۴، دانشکده پزشکی شیراز در پنجمین روز متوالیِ اعتصاب، شاهد شکلی متفاوت اما عمیق از اعتراض به جنایت بود. با وجود تعطیلی و خلوت بودن محیط دانشگاه در روز آخر هفته، دانشجویان سنگر اعتراض را خالی نکردند و بر تداوم مسیر خود تا حصول نتیجه تاکید ورزیدند.
فریادِ سکوت: «این مسیر ادامه دارد»
برخلاف روزهای گذشته که صحن دانشگاه با شعارهای کوبنده میلرزید، تجمع امروز در فضایی از «سکوت اعتراضی» برگزار شد. دانشجویان سفیدپوش در حرکتی نمادین و در سکوت مطلق، با در دست داشتن برگههایی که پیامهایشان را فریاد میزد، در دانشکده حاضر شدند. این تغییر تاکتیک در روز تعطیل، پیامی روشن به نهادهای امنیتی داشت: «حتی در روزهای خلوت و تعطیل نیز دانشگاه زنده است و اعتراض خاموش نمیشود.»
روایتی تصویری از سرکوب: از سعید تا آیدا
پلاکاردها و کاغذهای در دست دانشجویان، امروز راوی رنج و اتحاد کادر درمان بود:
برای آزادی دکتر سعید جوانبخت: تصاویر این اینترن پزشکی بازداشت شده همچنان به عنوان نماد اصلی اعتراضات شیراز در دستان دانشجویان بود.
یادبود آیدا: تصاویر آیدا (دانشجوی جانباخته علوم پزشکی تهران) در کنار سایر تصاویر به چشم میخورد که نشاندهنده همبستگی عمیق دانشجویان شیراز با مرکز و خونخواهی همصنفانشان بود.
همکاران دربند: تصاویری از سایر اعضای کادر درمان که دستگیر شده و هنوز آزاد نشدهاند، با تیتر مشترک «برای آزادی کادر درمان» به نمایش درآمد.
وعده ما هر روزه
دانشجویان با این تحصن سکوت، بار دیگر بر شعار راهبردی خود تاکید کردند: «فکر نکنین یه روزه، وعده ما هر روزه».
پیام تجمع امروز پنجشنبه صریح بود: تا زمانی که تمامی کادر درمان و دانشجویان بازداشتی آزاد نشوند و امنیت به دانشگاه بازنگردد، تعطیلی یا غیرتعطیلی معنایی ندارد و این زنجیره اعتراض قطع نخواهد شد.