مقاومت در برابر نیروهای سرکوبگر. تهران، خیابان جمهوری، ۷ دی ۱۴۰۴ (تصویر افزودهٔ اندیشهٔ نو است.)
عبدالله مؤمنی
سهشنبه ۹ دی ۱۴۰۴
این حضور خیابانی و این جمعیت خشمگین و بهجانآمده واکنشی مقطعی نیست، برآیند دههها حکمرانی تحقیرآمیز، ناکارآمد، و بیاعتنا به کرامت انسانی است. مردمی که سالها زیر فشار سیاستهای فرساینده و نادیدهانگاری و تحقیر زیستهاند امروز به خیابان آمدهاند تا نشان دهند فرسایش الزاماً به انفعال نمیانجامد.
در زمانی که از تعلیق اجتماعی و فروکش کردن کنش جمعی و سرخوردگی اجتماعی جامعه سخن گفته میشد، حضور اعتراضی مردم نشان داد که جامعهٔ ایران حتی در سخت ترین شرایط و ناامیدکنندهترین لحظهها نیز میتواند وضعیت استثنایی خلق کند. و خیابان را به صحنهٔ بازگشت قدرت مردم بدل کند و با همبستگی ملی «نه» تاریخیاش را به ساختاری ناکارآمد، متوهم، و تبعیضساز اعلام کند.
ملت با همهٔ زخمها هنوز زنده است و خروج از وضعیت ویرانگر را عبور از استبداد حاکم میداند.
برگرفته از کانال تلگرام «فردای بهتر»