بیست و پنجمین نشست مجازی ائتلاف بولیواری ملتهای قارهٔ آمریکای ما-پیمان تجاری مردمی، ALBA-TCP عکس از پرسنا پرزیدنشیال
دوشنبه ۲۴ آذر ۱۴۰۴
آ. نعمتزاده – اندیشهٔ نو: نشست امسال سران کشورهای عضو «ائتلاف بولیواری ملتهای آمریکای ما» (ALBA) روز یکشنبه ۱۴ دسامبر (۲۳ آذر)، چند ماه مانده به صدمین سالگرد تولد فیدل کاسترو در اوت سال ۲۰۲۶ و به دویستمین سالگرد کنگرهٔ آمفیکتیونیک پاناما (کنگرهٔ اتحاد کشورهای آمریکای لاتین علیه استعمار اسپانیا که سیمون بولیوار در تابستان ۱۸۲۶ سازماندهی کرد) بهطور آنلاین برگزار شد.
آلبا-تیسیپی یا «ائتلاف بولیواری ملتهای آمریکای ما – پیمان تجاری مردمی» (ALBA-TCP) ائتلافی بیندولتی مبتنی بر ایدهٔ همبستگی اجتماعی، سیاسی، و اقتصادی کشورهای آمریکای لاتین و حوضهٔ کارائیب است. واژهٔ «بولیواری» در نام این سازمان به سیمون بولیوار، رهبر استقلال قرن نوزدهم آمریکای جنوبی متولد کاراکاس اشاره دارد که کوشید آمریکای اسپانیاییزبان را در قالب یک «ملت بزرگ» متحد کند.
آلبا را کوبا و ونزوئلا در سال ۲۰۰۴ بنیاد گذاشتند. هدف اصلی این دو دولت در پیش گرفتن سیاستهای سوسیالیستی و سوسیال دموکراتیک و تحکیم یکپارچگی اقتصادی منطقهیی بر اساس چشمانداز رفاه اجتماعی و مبادله و کمک اقتصادی متقابل بود. ده کشور کنونی عضو این ائتلاف عبارتاند از آنتیگوآ و باربودا، بولیوی، کوبا، دومینیکا، گرانادا، نیکاراگوئه، سنت کیتس و نِویس، سنت لوسیا، سنت وینسنت و گرانادین، و ونزوئلا.
در پایان نشست امسال این ائتلاف، رؤسای دولتهای شرکتکننده «بیانیهٔ کاراکاس» را صادر کردند و پیمان بستند که «دکترین (آموزههای) بولیواری» را عمیقتر کنند و در برابر آنچه «دکترین مونرو» احیاشدهٔ دولت ترامپ در ایالات متحد آمریکا نامیدند مقاومت کنند.
در این بیانیهٔ ۲۱ مادهیی که در بیست و پنجمین نشست مجازی این ائتلاف تصویب شد، توقیف اخیر یک نفتکش ونزوئلایی از جانب نیروهای آمریکایی در کارائیب «دزدی دریایی» اعلام شد. سران کشورهای آمریکای لاتین و حوضهٔ کارائیب در این بیانیه خواستار:
● پایان دادن فوری به همهٔ تهدیدهای نظامی علیه «آمریکای ما»
● حذف کوبا از فهرست ایالات متحد آمریکا در مورد کشورهای حامی تروریسم
● احترام کامل به اعلام آمریکای لاتین و کارائیب در سال ۲۰۱۴ بهعنوان منطقهٔ صلح
شدند.
رهبران شرکتکننده در نشست به فیدل کاسترو و هوگو چاوز، بنیادگذاران این ائتلاف، ادای احترام کردند، مسیر توسعهٔ «مستقل، مسیحی، و سوسیالیستی» نیکاراگوئه را ستودند، و به «مقاومت و شجاعت» مردم ونزوئلا در دفاع از حق تعیین سرنوشت خودشان درود فرستادند.
ائتلاف با نگاهی به آینده برنامهٔ اقدام ۲۰۲۶ را تصویب کرد:
● گسترش همکاریهای غذایی و دریایی برای تولید مشترک غذا، شیلات، و آبزیپروری
● به آب انداختن دومین کشتی باری آلبا، پس از موفقیت کشتی ۲۰,۰۰۰ تُنی مانوئل گوال
● ایجاد سازوکار انرژی و برق آلبا برای کمک به بازسازی کامل شبکهٔ برق کوبا
● برگزاری ششمین دورهٔ بازیهای آلبا، نمایشگاه گردشگری فیتالبا، و برنامهٔ جدید بورس تحصیلی متمرکز بر هوش مصنوعی
همچین قرار شد که این ائتلاف یک نیروی واکنش دائمی برای مقابله با بلاهای طبیعی، یک حلقهٔ آموزش رهبری اجتماعی، و شورای دوازدهم مکمل اقتصادی را برای بسط تجارت تأمین مالیشده از طرف بانک آلبا تأسیس کند.
امضاکنندگان بیانیهٔ مشترک با استناد به نامهٔ سیمون بولیوار در سال ۱۸۲۰- «صلح پناه، شکوه، و امید من خواهد بود»- متعهد شدند که منطقهٔ آمریکای لاتین و حوضهٔ کارائیب را از سلطهٔ خارجی آزاد نگه دارند و اعلام کردند:
«هیچچیز حرکت تاریخ را متوقف نخواهد کرد. عزم ما برای رزمیدن در راه تحقق رؤیاهای قهرمانانمان و حفاظت از منطقه همچنان پابرجاست.»