(تصویر افزودهٔ اندیشهٔ نو است.)
مرتضی شریفی
دوشنبه ۲۴ آذر ۱۴۰۴
در بحبوبهٔ جنبش «زن، زندگی، آزادی» احمد توکلی، نمایندهٔ اسبق مجلس و عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام که مدتی پیش فوت شد، در گفتوگویی با سایت «نود اقتصادی» به نمایندگان مجلس هشدار داده بود که تا دیر نشده باید کاری کنند، وگرنه «فقرا» میریزند و «کاسه و کوزهٔ همه را جمع» میکنند.
اکنون، بعد از سه سال از آن قیام شکوهمند، زمانی که همهٔ شواهد گواهی میدهند که جامعه آبستن تحول بزرگ دیگری است، سیدحسین مرعشی، دبیرکل حزب کارگزاران سازندگی، در یادداشتی با عنوان تأمین مواد غذایی را جدّی بگیریم مینویسد: «بحران تأمین مواد غذایی که اکنون در چند قدمی کشور قرار گرفته این پتانسیل را دارد که مردم گرسنه را به خیابانها بکشاند. این خطر جدّی و بسیار نزدیک است و هیچ تعارفی با آن نمیتوان داشت و باید بهصورت جدّی به آن پرداخته شود.»
او در ادامه مینویسد کسانیکه با آمار و ارقام اقتصاد ایران آشنا هستند میدانند که کشور سالهاست از مرحلهٔ «ابرچالشها» عبور کرده و وارد وضعیتی شده که اصلاحات تاکتیکی و سطحی دیگر قادر به حل مشکلات نیست.
مرعشی هشدار میدهد که این وضع نشان میدهد که مدیریت اقتصادی و اجرایی کشور نهتنها از حالت متعارف خارج شده، بلکه وارد مرحلهای شده است که «نیازمند اقداماتی در سطح اضطراری است».
اما این یادداشت مرعشی بیجواب نماند. خبرگزاری تسنیم، وابسته به جناح اصولگرای حاکم، در یادداشتی با عنوان سریال سادهسازیهای مرعشی مینویسد: «درمجموع، یادداشت مرعشی، هرچند از سر دغدغهٔ معیشتی نوشته شده، اما با نادیده گرفتن پیچیدگیهای اقتصادی مانند رانت در زنجیرهٔ نهادهها و نقش نظام بانکی و سادهانگاری سیاست خارجی آمریکا به نتیجهگیریهای نادرستی میرسد». و در پایان یادداشت مینویسد: «بهبود معیشت راه دارد و این راه از مسیر برداشتن عینک سیاستزدگی، مبارزهٔ بیملاحظه با فساد، و اتکا به سرمایههای واقعی ملی امکانپذیر خواهد بود.»
اما ما کارگران و دیگر اقشار مزدبگیر جامعه سالهاست بهخوبی میدانیم که این غُرولُند کردنها، که در بسیاری موارد به جنگ و دعواهای باندهای حکومتی تبدیل میشود، نه بهخاطر رقابت در ارائهٔ راهحلهایی برای بهبود وضع اسفناک مردم، بلکه ناشی از ترس و وحشتی است که این بحران تأمین مواد غذایی و دیگر بحرانهایی نظیر بحران انرژی، بحران دارو و درمان، و بحران زیستمحیطی کارگران و «فقرا» را به خیابان بکشاند و «کاسه و کوزهٔ همه را جمع کند».
واقعیت آن است که دغدغهٔ باندهای حکومتی، فارغ از هر اختلافی که با همدیگر دارند، فقط یک چیز است: «حفظ نظام»! نظامی که فساد، رشوه، و رانت تمام وجود آن را در بر گرفته و همهٔ باندهای حکومتی در پناه آن جیبهایشان را پر میکنند و از مزایای «کارت سفید» بهرهمند میشوند.
در پایان، ما کارگران و دیگر اقشار محروم جامعه سالهاست که تکلیف خودمان را با این باندهای جنایتکار حکومتی روشن کردهایم. ما به آنها میگوییم راهپیمایی پنجهزار نفر از کارگران صنعت نفت و انرژی در جنوب تنها نمونهای از خشم «فقرا»یی بود که آمده بودند «کاسه و کوزه» همهٔ شما را جمع کنند. منتظر تجمعها و راهپیماییهای عظیمتر و باشکوهتری باشید!
پیام ما به تمام باندهای حکومتی روشن است: اصلاحطلب، اصولگرا، دیگه تمامه ماجرا!
برگرفته از کانال تلگرامی اتحادیهٔ آزاد کارگران ایران