مرتضی شریفی
دوشنبه ۱۷ آذر ۱۴۰۴
اخیراً ۱۸۰ تن از اقتصاددانان، استادان دانشگاه، و پژوهشگران حوزهٔ اقتصاد و علوم اجتماعی، ازجمله مسعود نیلی، حسین راغفر، داوود سوری، و عباس آخوندی، در نامهای خطاب به پزشکیان نوشتهاند که دولت باید «شجاعت نشان دهد» و ردیفهای پُرهزینه، کماثر، و فاقد بازده اجتماعی را کاهش دهد یا حذف کند. البته این حرف تازهای نیست. چندی پیش خود پزشکیان نیز گفته بود «کارمان شده اینکه فقط به یک مشت بنیاد و سازمان الکی که به هیچ دردی نمیخورند پول بدهیم. به مسئولان گفتم آقایان! این بساط باید جمع شود.»
اما هم پزشکیان و هم نویسندگان نامه به او خیلی خوب میدانند که چنین سیاستی هرگز و تا زمانی که این حکومت در کشور فرمانروایی میکند اجرایی نخواهد شد. چرا؟ به این دلیل ساده که همین ردیفهای پُرهزینه اهرمهایی برای تبلیغ و اشاعهٔ ایدئولوژی حکومتی در داخل و خارج کشور محسوب میشوند.
نهادهایی چون سازمان تبلیغات اسلامی، سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، شورای هماهنگی تبلیغات اسلامی، دفتر تبلیغات حوزهٔ علمیه قم، و نمایندگی ولی فقیه در سپاه که مأمور نشر ارزشهای حکومتی در داخل کشورند و نهادهایی چون جامعه المصطفی العالمیه، مجمع تقریب مذاهب اسلامی، و سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی تنها تعدادی از این سازمانها و نهادهاییاند که هر سال میلیاردها تومان از بودجهٔ مملکت را برای تثبیت این حکومت دزدان و چپاولگران زندگی و معیشت مردم بر باد میدهند. ناگفته نماند که تعدادی از این سازمانها و نهادهای «الکی» حتی وجود خارجی نیز ندارند.
آنچه مسلم است اختصاص دادن بودجهٔ کشور به این سازمانها و نهادها امر تازهای نیست و در همهٔ دولتها وجود داشته است، زیرا که اختصاص دادن چنین بودجهای بخشی از سیاستهای کاربردی و بنیادین در جمهوری اسلامی است. به همین جهت باید به نگارندگان نامه به پزشکیان گفت که بیجهت به این رئیسجمهورِ بهقول خودش «بیعرضه» امید نبندید و از او انتظار «شهامت» نداشته باشید. از دست او کاری ساخته نیست!
در همینجا باید به این مسئله نیز اشاره کنیم که همین ردیفهای پُرهزینه، بیاثر، و فاقد بازده اجتماعی هستند که بستری برای اشاعهٔ فساد سیستماتیک و رانت حکومتی را در همهٔ سطوح ارگانهای حکومتی فراهم کرده و قشری از دزدان و چپاولگران در حول این بودجههای کلان جمع کردهاند: باندهای حکومتی که همیشه برای تصاحب سهم بیشتری از آن همیشه در حال جنگ و نزاع با همدیگر بودهاند.
به نویسندگان این نامه باید گفت گیریم بر فرض محال پزشکیان به حرف شما گوش داد و ردیف این بودجهها را حذف کرد. شما با این همه فساد و رانت خواری، با مسئلهٔ بیکاری و تورم و بیمسکنی، و در یک کلام با این همه بحرانهایی که هر روز عمیقتر و گستردهتر میشوند چه نصایحی برای دولت پزشکیان دارید؟
به این نویسندگان باید گفت شما واقعاً مصداق این مثل قدیمی هستید که میگوید:
خانه از پای بست ویران است خواجه در بند نقش ایوان است
نقل از کانال تلگرامی اتحادیهٔ آزاد کارگران ایران