کمال خرازی در گفتوگو با شبکهٔ آمریکایی سی.ان.ان
چهارشنبه ۲۸ آبان ۱۴۰۴
فکر میکنم اگر مذاکرات واقعی بین ایران و آمریکا وجود داشته باشد، راهها و ابزارهایی وجود دارد که تضمین کند ایران میتواند به غنیسازیاش ادامه دهد و در عین حال به دیگران اطمینان دهد که بهدنبال سلاحهای هستهیی نخواهد بود.
ترامپ با یک رویکرد مثبت شروع کند. اگر رویکرد او مثبت باشد، مطمئناً تلافی خواهد شد.
سید کمال خرازی، رئیس شورای راهبردی روابط خارجی جمهوری اسلامی، اخیراً در گفتوگویی با شبکهٔ سی.ان.ان آمریکا داشت. آنچه در پی میآید متن کامل این گفتوگو به نقل از ایرنا است.
سؤال: آشکار است که تنشهای زیادی هماکنون بین دولت ترامپ و ایران وجود دارد.
جواب: و البته دیگران.
سؤال: بله و دیگران. برای اینکه ایران و آمریکا دوباره به گفتوگو برگردند چه چیزی لازم است؟
جواب: در تئوری، ما همیشه آمادهٔ گفتگوهای دیپلماتیک بودهایم. اما رئیسجمهور آمریکا ترامپ به تعامل دیپلماتیک اعتقادی ندارد و در عوض ترجیح میدهد برای رسیدن به اهدافش از زور استفاده کند.
سؤال: اگر آنها اقدام کنند، آیا حاضرید دوباره گفتگو کنید یا حاضرید دوباره با آنها تماس بگیرید؟
جواب: همهچیز بستگی دارد؛ اگر بر اساس احترام متقابل و جایگاه برابر باشد و برای روشن بودن موضوع و روند مذاکره از پیش در مورد دستور کار آن توافق شده باشد، ما آمادهٔ انجام این کار هستیم.
سؤال: اگر بخواهید شروع به گفتوگو کنید، فکر میکنید چه کسی باید اولین قدم را بردارد؟ آیا فکر میکنید آنها باید به شما مراجعه کنند یا شما نیز مایل به تماس با آنها هستید؟
جواب: آنها باید اولین قدم را بردارند تا نشان دهند که آمادهٔ تعامل با ما بر اساس شرایطی هستند که ما تعیین میکنیم.
سؤال: آن شرایط چیست؟
جواب: گفتم که باید بر اساس جایگاه برابر و احترام متقابل باشد.
سؤال: این در مورد برنامهٔ هستهیی ایران به چه معناست؟ میدانم که ظاهراً آنها در رسیدن به درک مشترکی بین استیو ویتکاف و دکتر عراقچی بسیار نزدیک بودند. در این مورد چه چیزی باید از دولت ترامپ ببینید؟ در مورد برنامه هستهیی شما؟
جواب: برنامهٔ هستهیی ایران بومی است و نمیتوان آن را صرفاً با زور از بین برد، زیرا ریشه در مهارتها و دانش دانشمندان و مهندسان ما دارد. بنابراین. تنها راه این است که مذاکره کنیم که چگونه به تفاهمهای جدیدی با ما برسند.
سؤال: خطوط قرمز شما چیست؟ در مورد غنیسازی اورانیوم.
جواب: ما باید به غنیسازیمان ادامه دهیم، زیرا نیاز به تولید سوخت برای نیروگاهها و همچنین فعالیتهای پزشکی داریم. بنابراین، نمیتوانیم غنیسازی اورانیوم را متوقف کنیم. البته درجهٔ غنیسازی موضوع مذاکره است.
سؤال: آیا فکر میکنید که ممکن است در آنجا یک درک مشترک وجود داشته باشد؟ زیرا ما همچنین شنیدهایم که آنها تقریباً به درک چگونگی ادامهٔ غنیسازی نزدیک شده بودند؟ چگونه آمریکا نیز میتواند این احساس را داشته باشد که غنیسازی اساساً از طریق یک کنسرسیوم در اینجا متوقف شود؟ شاید، آیا فکر میکنید راهی برای توافق وجود دارد؟
جواب: فکر میکنم اگر مذاکرات واقعی بین ایران و آمریکا وجود داشته باشد، راهها و ابزارهایی وجود دارد که تضمین کند ایران میتواند به غنیسازیاش ادامه دهد و در عین حال به دیگران اطمینان دهد که بهدنبال سلاحهای هستهیی نخواهد بود.
سؤال: شما بههیچوجه به بحث در مورد تغییر فتوا علیه سلاحهای هستهیی نزدیک نیستید احتمالاً؟ اینجا اصلاً بحثی وجود ندارد؟
جواب: نه. فتوا قابل تغییر نیست. و این فتوای رهبر جمهوری اسلامی است که تولید و استفاده از سلاحهای هستهیی را ممنوع میکند.
سؤال: آیا برنامهٔ سلاحهای هستهیی شما، الآن که صحبت میکنیم، دستنخورده است؟ آیا غنیسازی در حال انجام است؟ آیا تأسیساتی هنوز کار میکنند؟
جواب: آیا تأسیساتی وجود دارد؟
سؤال: آیا تأسیسات هستهیی در ایران وجود دارد که در حال حاضر غنیسازی و کار کند؟
جواب: در حال حاضر فعالیتهایی بهویژه در حوزهٔ پزشکی انجام میشود. اما خسارات وارده هنوز ارزیابی نشده است و باید خسارات ارزیابی شود.
سؤال: پس نطنز و فردو همگی نابود شدهاند و شما هنوز نتوانستهاید آنها را بررسی کنید.
جواب: به آنها حمله شده است. اما ما نمیدانیم چقدر آسیب دیده است.
سؤال: پس شما هنوز نتوانستهاید آن را ارزیابی کنید؟
جواب: هنوز نه.
سؤال: خب. یکی از چیزهایی که ایران به آن افتخار میکند و یکی از چیزهایی که برای دفاع این کشور بسیار مهم است برنامهٔ موشکهای بالستیک آن است. چگونه میخواهید این برنامه را ارتقا دهید؟ آیا میخواهید این برنامه را گسترش دهید؟ زیرا این تنها راهی است که توانستید وقتی اسرائیل به شما شلیک کرد به آن حمله کنید.
جواب: مطمئناً. ما باید از خودمان دفاع کنیم. در واقع هر کاری که ما بتوانیم در تولید موشکهایمان انجام دهیم از آن غفلت نخواهیم کرد. منظور من سلاحهایی است که ما بتوانیم از خودمان دفاع کنیم و امنیت ملی خودمان را حفظ کنیم.
سؤال: بنابراین ایران به گسترش برنامهٔ موشکهای بالستیک ادامه خواهد داد، زیرا میدانم که برخی از موشکهای بالستیک بسیار پیشرفته هستند.
جواب: شکی در این مورد نیست. و تنها در مورد مسئلهٔ هستهیی است که ما آمادهٔ تعامل با آمریکا و دیگران هستیم. ما قصد نداریم در مورد سایر مسائل. از جمله فعالیتهای موشکی، با دیگران صحبت یا مذاکره کنیم.
سؤال: در مورد برنامهٔ موشکی شما، آیا با کشورهایی مانند چین و روسیه برای کمک به این برنامه همکاری دارید یا اینکه این یک برنامهٔ کاملاً بومی است؟
جواب: در واقع بومی است. اما در عین حال ممکن است از نظر مکانیسم، دستگاهها، یا هر چیز دیگری که نیاز داریم با دیگران همکاری کنیم. اما اساساً این برنامه از نظر تولید سوخت و از نظر تولید خودِ موشک بومی است.
سؤال: در حال حاضر پیام شما به دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، چیست؟
جواب: با یک رویکرد مثبت شروع کند. اگر رویکرد او مثبت باشد، مطمئناً تلافی خواهد شد. اما برای این کار آنها باید از هرگونه استفاده از زور علیه ایران خودداری کنند. آنها آن را امتحان کردند و اکنون میدانند که قابل قبول یا کارگر نیست.
سؤال: آیا از این میترسید که یک درگیری نظامی دیگر بین آمریکا و ایران یا بین اسرائیل و ایران رخ دهد؟
جواب: همهچیز ممکن است. اما ما آمادهایم.
سؤال: اگر اجازه بدهید، یک سؤال است که همیشه میخواستم بپرسم. چون شما به مقام رهبری خیلی نزدیک هستید، اگر روزی دولت فلسطین به رسمیت شناخته شود، اگر دولت فلسطین تأسیس شود، اگر سرزمینی داشته باشد، اگر دولتی داشته باشد و در منطقه به توافق برسند، آیا حاضرید موضع خودتان را در مورد اسرائیل تغییر دهید؟ هر تصمیمی که فلسطینیها بگیرند شما اعتراضی ندارید؟
جواب: این زندگی آنها و کشور آنهاست. بنابراین، به خودشان بستگی دارد که تصمیم بگیرند که چه کاری باید بکنند. بنابراین، حمایت ما از نیروهای مقاومت صرفاً برای رسیدن به یک نتیجهٔ رضایتبخش است.
سؤال: بنابراین، اگر آنها یک کشور داشته باشند و راضی باشند، شما با وجود اسرائیل مشکلی نخواهید داشت.
جواب: نه با اسرائیل.
سؤال: اما در مورد فلسطین. منظورم این است که اگر کشور فلسطین تأسیس شود و این تصمیم همهٔ فلسطینیها باشد، شما اعتراضی نخواهید کرد. و در آن صورت شما دیگر بهدنبال نابودی اسرائیل نخواهید بود، اگر فلسطینیها بگویند: «ببینید. ما مشکلی نداریم. ما در کنار هم زندگی میکنیم.»
جواب: این داستان دیگری است. ما دولت اسرائیل را به رسمیت نمیشناسیم، زیرا بر اساس اشغال خاک دیگران بنا شده است. اما از طرف فلسطینیها، اگر آنها تصمیم به تأسیس کشور فلسطین بگیرند، ما اعتراضی نداریم.