جمعه ۳۱ مرداد ۱۴۰۴
بیانیهٔ شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران در محکومیت احکام ناعادلانه علیه معلمان کردستان و سراسر ایران
همکاران گرامی، مردم آگاه ایران
سرزمین ما بار دیگر شاهد تکرار زخمی کهنه است، زخمی که از انقلاب فرهنگی دههٔ شصت تا امروز همچنان بر پیکرهٔ آموزش و پرورش باقی مانده است.
اگر آن روز در دانشگاهها و مدارس نام اندیشه و آزادگی را خط میزدند، امروز نیز به بهانههای واهی معلمان شجاع و صدای آگاه جامعه را با احکام اخراج، بازنشستگی اجباری، تبعید، و انفصال خاموش میکنند.
آنچه این روزها در کردستان رخ داده است نه یک استثنا، که آینهای روشن از سیاستی فراگیر است، سیاستی که از شمال تا جنوب و از شرق تا غرب، فعالان صنفی و معلمان مستقل را هدف قرار داده است. در هر نقطهای که معلمی زبان به حقیقت میگشاید و بر حق دانشآموزان و جامعه پافشاری میکند، با فشار، تهدید، و پروندهسازی روبهرو میشود.
برخورد با معلمانی همچون:
مجید کریمی – اخراج از کار
غیاث نعمتی – اخراج از کار
صلاح حاجیمیرزایی – اخراج موقت از کار
نسرین کریمی – بازنشستگی اجباری
لیلا زارعی – بازنشستگی اجباری
فیصل نوری – تبعید
شهرام کریمی – انفصال از کار
لقمان اللهمرادی – انفصال از کار
سلیمان عبدی – بازنشستگی اجباری
پرویز احسنی – اخراج از کار
کاوه محمدزاده – اخراج از کار
هیوا قریشی – اخراج از کار
امید شاهمحمدی – اخراج از کار
بهعلاوهٔ معلم دیگری که بهدلیل نگرانیهای خانوادگی حاضر نیست که نامش منتشر شود.
اینها تنها نمونهای از سیاستی است که مشابه آن پیشتر در دیگر استانها نیز مشاهده شده است.
حقیقت تلخ آنجاست که هیئتهای تخلفات اداری بهجای پاسداری از عدالت اداری، سالهاست در قامت بازوی سرکوب فرهنگیان عمل کرده و ابزاری در دست نهادهای امنیتی و سیاسی برای حذف فعالان صنفی شدهاند و متأسفانه تجربه نشان داده است که دولتهای مدعی اصلاحطلبی و وفاق ملی نهتنها از این روند جلوگیری نکردند، بلکه در بسیاری از موارد بیشترین برخوردها علیه معلمان مستقل دقیقاً در زمان همین دولتها صورت گرفته است.
ما باور داریم معلمانی که در سنندج و سقز و دیواندره، در شیراز و رشت و اهواز، در تهران و کرمانشاه و تکتک نقاط کشور به جرم آزاداندیشی سرکوب میشوند در حقیقت حافظان وجدان جمعی ملتاند. حذف این وجدان نه امنیت میآورد و نه آینده، تنها شکاف میان مردم و حاکمان را عمیقتر میسازد.
شورای هماهنگی، با صدای رسا اعلام میکند:
حذف و سرکوب فرهنگیان بحران آموزش را دوچندان خواهد کرد و آیندهٔ فرزندان این سرزمین را به تاریکی خواهد برد.
پایان دادن به این مسیر تنها با احترام به آزادیهای صنفی و گفتوگوی صادقانه با فرهنگیان ممکن است.
ما همراه و همصدا با تمام معلمان در کردستان و دیگر استانها این احکام ناعادلانه را محکوم میکنیم و خواستار لغو فوری آنها هستیم.
ما با صدای بلند اعلام میکنیم که صدای معلمان خاموش شدنی نیست، همانطور که صدای حقیقت را نمیتوان خاموش کرد.
نقل از کانال تلگرامی شورای هماهنگی تشکلهای فرهنگیان ایران