سهشنبه ۷ مرداد ۱۴۰۴
آ. نعمتزاده – اندیشهٔ نو: بهگزارش پایگاه اطلاعرسانی دولت جمهوری اسلامی، نشست مشترک محمدرضا ظفرقندی، وزیر بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و معاونان وزارت بهداشت با رئیس و اعضای کمیسیون برنامه و بودجهٔ مجلس اسلامی در بیمارستان قلب شهید رجایی تهران برگزار شد.
در همین نشست، وزیر بهداشت گفت: «عمر استاندارد آمبولانسها در دنیا هفت سال است، اما متأسفانه در کشور ما آمبولانسهایی با عمر شانزده سال هنوز در حال فعالیتاند. در حال حاضر با کمبود پنجهزار آمبولانس در کشور مواجهیم و لازم است که با حمایت مجلس و دولت، اقدامات اساسی در این حوزه صورت گیرد.»
او بر اهمیت تخصیص کامل بودجهٔ مصوّب ۱۴۰۴ به وزارت بهداشت تأکید کرد و گفت: «اگر بودجهٔ تصویبشده بهصورت کامل در اختیار وزارت بهداشت قرار گیرد، ما میتوانیم با افتخار پرچم بهداشت و درمان را بالا نگه داریم.»
در دولت و حکومتی که بودجههای گزاف به صدها و بلکه هزاران نهاد تبلیغات مذهبی و حکومتی و انواع بنیادها و صندوقهای رانتخوار و غیرمولد اختصاص داده میشود، باید هم بودجهٔ کافی برای فوریتهای پزشکی نباشد! آنچه این وضع را وخیمتر کرده است، خصوصیهای گسترده در بخش بهداشت و درمان و نیز فعالیت شرکتهای خصوصی پیمانکاری و استخدام نیرو و شرکتهای خصوصی آمبولانس در این بخش است.
بهطور کلی، کمبودهای امکانات درمانی و دارویی، بهویژه در مناطق محروم، در سراسر بخش درمان و بهداشت دولتی و مراکز تأمین اجتماعی دیده میشود. کمبود تختهای بیمارستانی، فرسوده بودن دستگاهها و تجهیزات درمانی، فرسوده بودن ساختمان بیمارستانهای قدیمی، فرسوده بودن آمبولانسها، کارایی نداشتن سیستمهای تهویه و خنککننده، و کمبود کادر درمان از پزشک و کارشناس آزمایشگاه گرفته تا پرستار و کارمند، منجر به وخامت اوضاع در این بخش حیاتی از نیازهای مردم شده است.
اثر این کمبودها را در محیطهای کار و بهویژه در معادن و کارخانههای کشور نیز میتوان دید. همین چند روز پیش بود که خبری دربارهٔ جان باختن صابر آسایش، کارگر ارکان ثالث، در گچساران منتشر شد.
روز شنبه ۴ مرداد،در گرمای ۵۰ درجهٔ جنوب در شرکت نفت گچساران، حوالی ساعت ۱۲ ظهر، کارگران غیررسمی (پیمانکاری یا ارکان ثالث) را مجبور میکنند لولههای ضایعاتی را با دست جابهجا کنند. یکی از لولهها بر اثر رها شدن از دست کارگران روی پای یکی از کارگران افتد و پای او را میشکند. کارگران با اورژانس شرکت نفت در گچساران تماس میگیرند، اما آنان جواب میدهند چون این کارگران نیروی رسمی نیستند، موضوع به آنها مربوط نمیشود و از فرستادن آمبولانس خودداری میکنند. چند ساعت بعد، بهعلت نرسیدن کمک بهموقع و خونریزی طولانیمدت، این کارگر جوان جانش را از دست میدهد.
از این خبرهای دردناک در رسانهها کم نیست. برای دولت و حکومت جمهوری اسلامی ایران توپ و تانک و تفنگ و موشک و… مهمتر است تا تأمین نیازهای حیاتی آب و برق و آمبولانس و دارو و…