دوشنبه ۶ مرداد ۱۴۰۴
رادیو زمانه– خبات امینی، فعال زیستمحیطی کُرد اهل سنندج که در جریان تلاش برای مهار آتشسوزی وسیع در ارتفاعات کوه آبیدر دچار سوختگی شدید شده بود، دوشنبه ۶ مرداد پس از پنج روز جانش را از دست داد.
پیش از این، در جریان مهار آتشسوزی در ارتفاعات آبیدر سنندج، حمید مرادی و چیاکو یوسفینژاد، دو فعال زیستمحیطی دیگر، نیز جانشان را از دست داده بودند.
بابک هدایی، رئیس مرکز اورژانس پیشبیمارستانی و مدیریت حوادث استان کردستان، ضمن اعلام این خبر گفت که خبات امینی در بیمارستان کوثر سنندج فوت کرد.
آتشسوزی ارتفاعات کوه آبیدر حدود ساعت ۱۳ و ۳۰ دقیقه پنجشنبە ۲ مرداد از نواحی پشت پارک کودک آغاز شد و بهسرعت به مناطق اطراف شهرک زاگرس و حسنآباد گسترش یافت. با وجود گسترش سریع حریق، عملیات مهار آتش بهکمک نیروهای مردمی و فعالان محیطزیست انجام شد.
اما در این آتشسوزی بیش از ۲۰ هکتار از اراضی طبیعی این منطقه به خاکستر تبدیل شد.
پیش از فوت خبات امینی، روز جمعه ۳ مرداد حمید مرادی، وکیل پایه یک دادگستری و فعال زیستمحیطی و از مدیران انجمن محیطزیستی «شنهی نوژین» کُردستان، و یکشنبه شب ۵ مرداد چیاکو یوسفینژاد، از ورزشکاران و فعالان شناختهشدهٔ زیستمحیطی کُردستان، بر اثر سوختگی شدید جانشان را از دست داده بودند.
در کوشش مردمی برای مهار آتشسوزی ارتفاعات آبیدر، خبات امینی و چند فعال دیگر بهنامهای محسن حسینیپناهی، حمید مرادی، چیاکو یوسفینژاد، آریاس سلیمی، و سیدمصطفی هوژبری روز پنجشنبە ۲ مرداد دچار سوختگی شدید شدند.
این فعالان در غیاب امکانات دولتی و تجهیزات اولیه، با دستان خالی به مقابله با شعلههای گستردهٔ آتش در بلندیهای آبیدر رفته بودند.
همزمان با اعلام خبر جان باختن چیاکو یوسفینژاد، شمار زیادی از مردم سنندج روز یکشنبه در مقابل بیمارستان کوثر این شهر تجمع و با سر دادن شعار «شهید نمیمیرد» با جانباختگان ابراز همبستگی کردند.
پیکر حمید مرادی نیز روز جمعه با حضور گستردهٔ مردم سنندج و در میان شعارها و سرودهای مردم در آرامستان «بهشت محمدی» سنندج به خاک سپرده شد.
روز جمعه ۳ مرداد، وریا غفوری، بازیکن سابق تیم ملی فوتبال ایران و چهرهٔ محبوب ورزشی در کردستان، با حضور در بیمارستان کوثر سنندج با خانوادههای فعالان محیطزیستی دیدار و ابراز همدردی کرد.
آتشسوزی در جنگلهای کردستان و آتش زدن عمدی مراتع و جنگلها سالهاست به یکی از بلاهای بزرگ طبیعت کردستان تبدیل شده است. در حالی که انتظار میرود نهادهای دولتی مانند منابع طبیعی، آتشنشانی، و دیگر نهادهای مربوط نقش اصلی را در مهار آتشسوزیها ایفا کنند، این مسئولیت به دوش مردم محلی و فعالان مدنی افتاده است.
فعالان محیطزیست کردستان بارها بدون امکانات و حمایت کافی جانشان را در راه دفاع از طبیعت به خطر انداختهاند.