Skip to content
آوریل 28, 2026
   ارتباط با ما       در باره ما       فیسبوک       تلگرام   

احترام به تفاوت اندیشه، همیاری و تلاش مشترک در راه تحقق آزادی

  • خانه
  • ایران
  • جهان
  • ویژه اندیشهٔ نو
  • اجتماعی
    • زحمتکشان
    • جوانان و دانشجویان
    • زنان
  • اقتصادی
  • فرهنگی – ادبی
  • محیط زیست
  • تاریخی
  • علوم اجتماعی
  • دیدگاه‌ها
  • Home
  • رئیس‌جمهور کوبا در بریکس: نسل‌های کنونی و آینده حق دارند در جهانی سرشار از صلح و امنیت زندگی کنند
  • جهان
  • نوار متحرک

رئیس‌جمهور کوبا در بریکس: نسل‌های کنونی و آینده حق دارند در جهانی سرشار از صلح و امنیت زندگی کنند

میگل دیاز کانل، رئیس‌جمهور کوبا، در حال سخنرانی در نشست سران کشورهای بریکس در ریودوژانیرو، برزیل، ژوییه ۲۰۲۵ (تیر ۱۴۰۴) عکس: Alejandro Azcuy

چهارشنبه ۱۸ تیر ۱۴۰۴

نسل‌های کنونی و آینده حق دارند در جهانی سرشار از صلح و امنیت زندگی کنند، جایی که عدالت اجتماعی، احترام به تکثر فرهنگی، قومی، و مذهبی و دسترسی دموکراتیک به علم و فناوری حاکم است. جهانی که در آن همهٔ حقوق بشر برای همگان، بدون سیاست‌زدگی یا معیارهای دوگانه، بر اساس همکاری و احترام به حق هر کشور در انتخاب نظام سیاسی، اقتصادی، و اجتماعی‌اش، بدون دخالت خارجی، قابل‌تحقق است. جهانی بدون محاصرهٔ بی‌رحمانه یا اقدامات قهرآمیز یک‌جانبه برخلاف قوانین بین‌المللی.

لیندا سارنگ – اندیشهٔ نو: میگل دیاز کانل، رئیس‌جمهور و دبیر اول حزب کمونیست کوبا، روز ۶ ژوییه ۲۰۲۵ (۱۵ تیر ۱۴۰۴) در هفدهمین نشست سران کشورهای عضو گروه بریکس که در ریودوژانیرو، برزیل، برگزاری شد سخنرانی کرد. ترجمهٔ فارسی متن سخنرانی او را که در سایت ریاست‌جمهوری کوبا منتشر شده است در ادامه می‌خوانید.

رئیس‌جمهور عزیز لولا،
سران هیئت‌های محترم،

وظیفه دارم که از طرف کشور و مردمم از پذیرش ما در بریکس به‌عنوان همیار تشکر کنم. بریکس امروز مترادف با امید است. امید به اینکه چندجانبه‌گرایی از شرّ هرج‌ومرج و ناکارآمدی نجات یابد که در آن تکبّر عده‌ای معدود باعث شده است که سازمان ملل متحد، که هشتاد سال پیش برای جلوگیری کردن از جنگ، به‌عنوان جایگزینی برای حل مناقشات، متولد شد، نیاز فوری به اصلاحات عمیقی پیدا کند که جنوب جهانی بیش از نیم قرن است که خواستار آن بوده است.

این سازمان هشتادساله به‌طرز خطرناکی تکه‌تکه شده و به‌طور جدی بر اثر فرسایش تدریجی چندجانبه‌گرایی تهدید شده است که به‌معنای خطرات زیاد برای صلح و امنیت بین‌المللی است.

وحشت هفته‌ها و ماه‌های گذشته به‌روشنی نشان می‌دهد که دیپلماسی زور به کجا می‌رسد. دولت ایالات متحد آمریکا با استفاده و سوءاستفاده از قدرت نظامی، اقتصادی، مالی، و هر نوع قدرت دیگری، جز اخلاقی، پیوسته با تحقیر مطلق اصول و هنجارهای حقوق بین‌الملل و منشور سازمان ملل متحد عمل می‌کند. از چند سازمان و نهاد بین‌المللی کناره می‌گیرد. برنامه‌هایی برای غصب زمین‌ها و الحاق سرزمین‌ها اعلام می‌کند. اندیشه‌های برتری‌طلبانه را توجیه و ترویج می‌کند. دست به اخراج‌های گسترده، خشونت‌آمیز، و نژادپرستانهٔ مهاجران می‌زند و دیگر حتی منافع ژئواستراتژیک جاه‌طلبانه و جعلی‌اش را پنهان نمی کند.

این همان قدرتی است که از تجاوزهای اخیر دولت اسرائیل علیه ایران حمایت کرد و با بمباران‌ سه تأسیسات اتمی، حملهٔ مستقیم به ملت ایران کرد.

کوبا همبستگی‌اش را با مردم و دولت جمهوری اسلامی ایران در برابر تجاوز اسرائیل تکرار می‌کند و حمله‌ای را که آمریکا آغاز کرد قاطعانه محکوم می‌کند، زیرا این اقدامات نقض آشکار منشور سازمان ملل متحد و قوانین بین‌المللی و نقض جدّی پیمان منع گسترش سلاح‌های هسته‌یی است.

ما همچنین بار دیگر بر محکوم کردن قاطعانهٔ نسل‌کشی مداوم مردم فلسطین تأکید می‌کنیم که اسرائیل با حمایت دائمی سیاسی، نظامی، و مالی ایالات متحد آمریکا مرتکب می‌شود، که دولتش مصونیت رژیم صهیونیستی از مجازات را تضمین می‌کند و از طریق حق وتو غیردموکراتیک مانع اقدام شورای امنیت سازمان ملل متحد می‌شود.

یافتن راه‌حل جامع، عادلانه، و پایدار برای مناقشهٔ اسرائیل و فلسطین پیش‌نیازی ضروری برای برقراری صلح در منطقهٔ خاورمیانه در این لحظهٔ حساس در روابط بین‌المللی است.

تا زمانی که این بربریت متوقف نشود، ما در ماقبل تاریخ زندگی خواهیم کرد که روزی نهادی نویدبخش برای صلح به‌نام سازمان ملل متحد ایجاد کرد.

به همین دلیل است که من از امید صحبت کردم. در مواجهه با این سناریوی تهدیدآمیزی که توصیف کردم، بریکس ظهور می‌کند که کشورهای عضو و همیار آن، که از لحاظ میزان توسعه بسیار نابرابر و متفاوت‌اند، آرمان‌های مشترک صلح، گفت‌وگو، احترام متقابل، همکاری، و همبستگی را ترویج می‌کنند.

تعهد این گروه به ایجاد نظم بین‌المللی عادلانه‌تر و فراگیرتر بسیار الهام‌بخش است، نظمی که بدون آن دستیابی به توسعهٔ پایدار- که همهٔ ما شایسته آنیم و مدت‌هاست برای ملت‌هایی که به نفرین توسعه‌نیافتگی ناشی از قرن‌ها استعمار و استعمار نو گرفتار شده‌اند- به تعویق افتاده است.

در این تلاش، نیاز فوری به اصلاح ساختار مالی بین‌المللی کنونی و نهادهای غیرشفاف و غیردموکراتیک آن وجود دارد که برای تداوم کنار گذاشتن و استثمار ملت‌های جنوب جهانی [توسعه‌نیافته] از ریشه‌هایشان طراحی شده‌اند.

مدیریت فراگیرتر و دموکراتیک‌تر هوش مصنوعی نیز موضوعی اساسی است که دسترسی همهٔ کشورها به منافع آن را تضمین کند و از استفاده از آن مغایر با صلح و حقوق بین‌الملل جلوگیری کند.

نسل‌های کنونی و آینده حق دارند در جهانی سرشار از صلح و امنیت زندگی کنند، جایی که عدالت اجتماعی، احترام به تکثر فرهنگی، قومی، و مذهبی و دسترسی دموکراتیک به علم و فناوری حاکم است. جهانی که در آن همهٔ حقوق بشر برای همگان، بدون سیاست‌زدگی یا معیارهای دوگانه، بر اساس همکاری و احترام به حق هر کشور در انتخاب نظام سیاسی، اقتصادی، و اجتماعی‌اش، بدون دخالت خارجی، قابل‌تحقق است. جهانی بدون محاصرهٔ بی‌رحمانه یا اقدامات قهرآمیز یک‌جانبه برخلاف قوانین بین‌المللی.

پس از شش دهه محاصرهٔ اقتصادی که به قوانین یک کشور خارجی تبدیل شده است، که بارها و بارها صرفاً با هدف اعلام‌شدهٔ برانگیختن انفجار اجتماعی [در کوبا] تقویت شده است، کوبا امروزه با اقدام جدید تکبّر امپریالیستی مغایر با قوانین بین‌المللی روبه‌رو است.

وقتی به این نشست می‌آمدیم شنیدیم که با یک فرمان اجرایی دیگر ریاست‌جمهوری ]آمریکا] بستهٔ جدیدی از اقدامات قهرآمیز به محاصرهٔ تاریخی [کوبا] اضافه شده است که هدفش خفگی کامل اقتصادی کشور ما است. این سند همان ادعای قدیمی امپراتوری را به‌کار می‌گیرد که تعیین اینکه چه کسی و چگونه باید سرنوشت ملت ما را رهبری کند گویا به عهدهٔ آنهاست. و همهٔ اینها هم به‌نام به‌اصطلاح دموکراسی صورت می‌گیرد!

هیچ کشور دیگری این طور مجبور نبوده است که برنامه‌های اجتماعی و توسعه‌یی‌اش را زیر فشار طولانی اعمال بی‌رحمانه و سیستماتیک محاصرهٔ اقتصادی، تجاری، و مالی بزرگ‌ترین قدرت تاریخ پیش ببرد.

محاصره اقدامی تجاوزکارانه است که اِعمال آن، که بسیار تهاجمی و فراسرزمینی است، به حاکمیت همهٔ کشورها آسیب می‌رساند. هدف آن به گذشته‌ها پیوند دارد؛ هیچ معنا و توجیهی ندارد، و باید متوقف شود.

در قرن بیست و یکم، برای فهرست‌ها و جوازهای یک‌جانبه بر اساس معیارهایی بی‌اساس- مانند قرار دادن ناعادلانه و خودسرانهٔ کوبا در فهرست کشورهایی که ادعا می‌شود از تروریسم حمایت می‌کنند، که در نتیجه محاصره را به بقیهٔ جهان گسترش می‌دهد- جایی وجود ندارد. ایالات متحد آمریکا هیچ اختیار و صلاحیت اخلاقی یا مأموریت بین‌المللی برای تأیید کوبا یا هر کشور دیگری ندارد.

جامعهٔ بشری برای رویارویی با چالش‌های مشترک نیازی به محاصره، برتری‌گرایی کاذب، و اشتهای سلطه و استثمار ندارد. آنچه برای بقای نوع بشر ضروری است احترام بیشتر به تفاوت‌های برحق ما و گفت‌وگو، همکاری، و ادغام بیشتر است.

امروزه به تعهدی محکم و نوین به چندجانبه‌گرایی، تضمین همزیستی مسالمت‌آمیز، و ترویج توسعهٔ پایدار، عادلانه، و فراگیر برای همهٔ ملت‌ها نیاز است. به همین دلیل است که بالیدن و تقویت شدن بریکس ضروری است، که ما با آرزوی والای مشارکت و یادگیری مفتخریم به آن بپیوندیم.

در این تلاش، همیشه می‌توان روی کوبا حساب کرد!

بسیار ممنونم.

چاپ 🖨

Continue Reading

Previous: شمایی که جانتان را از دست می‌دهید بی‌تردید بیش از هر کس دیگری حق دارید دربارهٔ مسئلهٔ سرنوشت‌ساز جنگ یا صلح تصمیم بگیرید!
Next: مکزیک به جهان نشان می‌دهد که چگونه مقابل دونالد ترامپ باید ایستاد ‏
  • تلگرام
  • فیسبوک
  • ارتباط با ما
  • در باره ما
  • فیسبوک
  • تلگرام
Copyright © All rights reserved