عملیات تمرینی در ۲۰ اکتبر ۲۰۲۶ (۲۸ مهر) در فایتویلِ کارولینای شمالی، برای حفر محل دفن کشتههای جنگ. عکس از Sgt. 1st Class Ange Desinor
سهند ایرانمهر
شنبه ۹ آبان ۱۴۰۵
هشت بولدوزر، چهار دستگاه حفاری، و ظرفیتی برای دفن موقت ۲,۴۰۰ نفر در یک شبانهروز؛ این بخشی از تمرین ارتش آمریکاست که در پایگاه فورت براگ در کارولینای شمالی برگزار شده است. به گزارش نیوزویک، نیروهای ارتش آمریکا در این رزمایش حفر گودالهایی با ظرفیت ۲۰ پیکر را تمرین کردهاند، عملیاتی که هر بار بهطور متوسط یک ساعت و پانزده دقیقه زمان برده است. هدف اعلامشدهٔ این تمرین نگهداری موقت پیکرها، شناسایی پزشکی قانونی، و بازگرداندن آنها به خانوادههاست.
اهمیت این تمرین را باید در تغییر احتمالی ماهیت جنگهای آینده جستوجو کرد. ارتش آمریکا که در جنگهای عراق و افغانستان عمدتاً از برتری هوایی و خطوط پشتیبانی نسبتاً امن برخوردار بود اکنون خودش را برای سناریوهایی آماده میکند که در آنها ممکن است انتقال مجروحان و کشتهها به پشت جبهه با اختلال جدّی روبهرو شود. جنگ با یک قدرت نظامی همتراز یا یک درگیری منطقهیی گسترده میتواند پایگاهها، فرودگاهها، و مسیرهای تدارکاتی را به هدف حملههای موشکی و پهپادی تبدیل کند و ظرفیت معمول ارتش برای مدیریت تلفات را زیر فشار قرار دهد.
تجربهٔ جنگ اوکراین نیز نشان داده است که برخورداری از فناوری پیشرفته لزوماً مانع تلفات گسترده نمیشود. در جنگهای متکی بر موشک، پهپاد، و توپخانهٔ دوربُرد حتی نیروهای مجهز نیز ممکن است در معرض فرسایش انسانی سنگین قرار گیرند. از این رو، تمرین فورت براگ را میتوان بخشی از آمادگی پنتاگون برای جنگهایی دانست که در آنها مسئله فقط قدرت آتش و پیروزی نظامی نیست، بلکه توان مدیریت پیامدهای انسانی و لجستیکی جنگ نیز اهمیت دارد.
البته این رزمایش به معنای تصمیم آمریکا به ورود به جنگی مشخص، از جمله جنگ با ایران، نیست. اما نشان میدهد ارتش آن کشور سناریوی تلفات انبوه و اختلال در شبکهٔ پشتیبانی را در برنامهریزیهایش جدّی گرفته است، موضوعی که از تغییر نگاه پنتاگون به هزینههای انسانی جنگهای احتمالی آینده حکایت دارد.
از کانال تلگرام نویسنده