شنبه ۱۱ مهر ۱۴۰۵
محمدجواد میردهقان، فعال دانشجویی و دانشجوی مقطع کارشناسی ارشد دانشگاه شهید بهشتی، در گفت‌وگویی دربارهٔ وضع دانشجویان و شرایط حاکم بر دانشگاه‌ها اظهار داشت: «در حال حاضر یک دانشجوی کارشناسی ارشد روان‌شناسی دانشگاه ما در زندان مرکزی یزد به سر می‌برد که اتهامش “تبلیغ علیه نظام” است. همچنین، یک دانشجوی دکتری دانشکدهٔ حقوق دانشگاه ما داریم که به‌تازگی حکم تجدیدنظر او اعلام شده و به شش ماه حبس محکوم شده است. اتهام این دانشجو نیز “تبلیغ علیه نظام” بوده است.»
او افزود: «سه دانشجو نیز داریم که حکم پیشنهاد اخراج آنها به‌تازگی اعلام شده است. کمیتهٔ انضباطی دانشگاه اخراج این دانشجویان را به شورای تجدیدنظر انضباطی پیشنهاد داده تا آن شورا موضوع را بررسی و دربارهٔ آن اعلام نظر کند. در حال حاضر حکم تجدیدنظر یکی از این سه دانشجو نیز صادر شده و حکم بر اخراج او بوده است. بنابراین، در حال حاضر سه مورد اخراج در دانشگاه شهید بهشتی داریم.»
میردهقان ادامه داد: «یک دانشجو داشتیم که تا دو ماه پیش دبیرکل شورای صنفی دانشگاه ما بود. فشارهایی که از سوی معاونت دانشجویی، کمیته انضباطی و حراست دانشگاه وجود داشت، باعث شد او از سمت خود استعفا دهد. کمیته انضباطی نیز با فشار حراست، برای چند نفر از اعضای شورای صنفی، بدون اینکه این افراد مرتکب تخلفی شده باشند، پرونده تشکیل داده بود.»
او اظهار داشت: «در نهایت، حکم همین دوستم که دبیرکل شورای صنفی بود، دو روز پیش صادر شد و او به دو ترم محرومیت از تحصیل محکوم شد. چند پرونده دیگر نیز در کمیته انضباطی وجود دارد که همچنان در حال رسیدگی است؛ از جمله پرونده یکی، دو نفر دیگر از اعضای شورای صنفی که پرونده آنها در حال رسیدگی است و احتمالاً آنها نیز به یک تا دو ترم محرومیت از تحصیل محکوم خواهند شد.»
این فعال دانشجویی تصریح کرد: «دست‌کم در دانشگاه خودمان پیش از این چنین احکامی صادر نشده بود. نهایتاً یکی دو دانشجو داشتیم که به محرومیت از تحصیل محکوم می‌شدند و آن هم در حد یک یا دو ترم بود. در سال ۱۴۰۱ نیز اخراج داشتیم، اما آن زمان اخراج‌ها به بهانه‌های آموزشی صورت می‌گرفت. برای مثال، دانشجویی بازداشت شده یا از تحصیل محروم شده بود و بعداً می‌گفتند سنوات آموزشی او تکمیل شده و دیگر نمی‌تواند به تحصیل ادامه دهد؛ بنابراین، به دلیل تکمیل سنوات آموزشی اخراج می‌شد.»
او افزود: «اما اینکه اکنون با چنین احکامی مواجه باشیم حقیقتاً وضع متفاوتی است. این موارد مشخصاً به‌دلیل تخلف انضباطی نیست و کاملاً تحت تأثیر فشار نهادهای بیرون از دانشگاه و همچنین نهادهای خاص داخل دانشگاه از جمله حراست قرار دارد.»
میردهقان اظهار داشت: «من واقعاً به این فکر می‌کردم که آنچه از سال ۱۳۸۸ می‌دیدیم احتمالاً شبیه‌ترین وضع سرکوب دانشگاه به شرایط فعلی بوده است. در سال ۱۳۸۸ هم آمار اخراج‌ها احتمالاً بسیار زیاد بود و ما چنین تصفیه‌ای را در مورد دانشجویان معترض در دانشگاه شاهد بودیم.»
او ادامه داد: «این کلیاتی بود از شرایطی که درباره دانشگاه خودمان می‌دانم، اما شرایط مشابهی، شاید به نحو شدیدتر یا تقریباً مشابه، در دیگر دانشگاه‌های تهران نیز وجود دارد. برای مثال، در دانشگاه الزهرا شاید ده‌ها پرونده تشکیل شده و بعضی از دانشجویان را از خوابگاه بیرون کرده‌اند. در دانشگاه تهران نیز به همین منوال بوده است.»
این فعال دانشجویی در ادامه با اشاره به انتظارات دانشگاه‌ها از دولت مسعود پزشکیان گفت: «با توجه به اینکه آن سه سال عجیب و غریب در دوره رئیسی گذشت، دانشگاه انتظار داشت که در دورهٔ پزشکیان و دولت او اوضاع تا حدی متفاوت باشد.»
او افزود: «حقیقتاً در ابتدای دولت یک‌سری اتفاق‌های مثبت افتاد. دانشگاه‌ها و دانشجویان نسبت به آن سه سال تاریخی که گذشت از آزادی بیشتری برخوردار شدند. همچنین، به وضع برخی دانشجویانی که پیش از آن اخراج شده بودند یا احکام انضباطی داشتند رسیدگی شد و تعداد زیادی از آنها به دانشگاه بازگشتند. اتفاق‌های خیلی مثبتی افتاد و همان‌طور که گفتم، فضای دانشگاه خیلی بازتر از گذشته شد.»
میردهقان خاطرنشان کرد: «اما متأسفانه از یک جایی به بعد دوباره به شرایط گذشته برگشتیم. در چند ماهی که به دی‌ماه باقی مانده بود، دوباره اعتراض‌های دانشجویان، به‌خصوص در زمینه مسائل صنفی، شروع شد؛ به‌دلیل شرایط سختی که دانشگاه‌ها رقم زده بودند.»
او اظهار داشت: «از همان دو سه ماه باقی‌مانده می‌شد دید که وقتی اکنون ما در دانشگاه با این‌طور التهاب‌ها مواجه هستیم، طبیعتاً این به آن معناست که جامعه دچار التهاب است و دور از انتظار نیست که با شرایط فاجعه‌آمیزی مثل دی‌ماه مواجه شویم.»
این فعال دانشجویی تصریح کرد: «چیزی که اکنون دوباره از وضع دانشگاه‌ها می‌بینیم همان التهابی است که بیش از یک دهه با آن مواجه بودیم. به نظر می‌رسد مسئولان کشور فکر می‌کنند اگر در آستانهٔ ترم جدید دانشگاه‌ها احکام انضباطی را تشدید و بر احکام قضایی اضافه کنند، و البته، سرکوب را افزایش دهند، باعث می‌شود دانشجویان دیگر اعتراضی نکنند.»
او ادامه داد: «اما این خیال خیلی محالی است. قطعاً دانشجویان به اخراج هم‌دانشگاهی‌هایشان بی‌تفاوت نیستند و اعتراض می‌کنند. اینکه تصور کنند می‌توانند به‌راحتی هر سرکوبی بکنند و دیگران ساکت باشند خیال خیلی محالی است.»
از کانال تلگرام امتداد