✍ علیرضا کفایی
شنبه ۴ مهر ۱۴۰۵
نتانیاهو از تریبون سازمان ملل دیوانه وار تهدید کرد؛ آنچه از او شنیده شد، نطق یک دولتمرد نبود؛ انگار شکست خورده ای متوهم است که می خواهد خود را پیروز نشان دهد اما جنون آمیز ادامه همان سیاست تهدید، جنگ، دشمنسازی و توجیه خشونت را پیش گرفته بود. او حتی حمله به ایران را یکی از آسانترین تصمیمهای زندگی سیاسی خود توصیف کرد در حالی که در باتلاق گیر افتاد و به التماس آتش بس می خواست.
نتانیاهو هنوز یاد نگرفته است که جهان را با تکرار ادعاها نمیتوان فریب داد.
اسرائیل سالهاست به بهانه امنیت، منطقه را در چرخهای از جنگ و ناامنی گرفتار کرده، اقدامات نظامی فرامرزی و کشتار غیرنظامیان توسط این دولت مصداق تروریسم دولتی است.
نتانیاهو می خواهد امنیت اسرائیل را با ناامنسازی دیگران تأمین کند.
نتانیاهو جنگ با ایران را با ادعای پیروزی و تغییر موازنه آغاز کرد؛ اما جنگی که قرار بود با قدرت نظامی مسئله را یکسره کند، به بنبستی پرهزینه و فرسایشی رسید و حکومت ایران همچنان پابرجاست.
حالا نتانیاهو به جای پاسخگویی درباره نتیجه این سیاست، پشت تریبون سازمان ملل ایستاده و همان روایتهای تکراری را بازتولید میکند.
این نطق، بیش از آنکه نشانه قدرت باشد، تلاش برای پوشاندن هزینههای یک سیاست جنگطلبانه از سوی دولتی تروریسم است.
نتانیاهو باید بفهمد که جهان امروز بیش از شعار، به روایت واقعیت ها می پردازد و اگر رسانه های بین المللی او را درنده خوی شکست خورده معرفی می کنند، با تاختن به آنها و تهدید ملل نمی تواند واقعیت را تغییر دهد. نتانیاهو درک نکرده است که جنگ، امنیت نمی آورد؛ تهدید، صلح نمی آورد و ترور و عملیات نظامی ثبات نمی آورد و بمباران، آیندهای برای منطقه نخواهد ساخت.
باتلاق جنگ، با سخنرانی از بین نمیرود.
نتانیاهو نمیتواند هر عملیات نظامی را “دفاع” بنامد و هر منتقدی را دشمن معرفی کند.
امنیت واقعی زمانی شکل میگیرد که اشغال، خشونت، ترور، انتقام و سیاست جنگ دائمی پایان یابد.
نطق جنونآمیز نتانیاهو شاید برای مخاطب داخلی مصرف سیاسی داشته باشد که در آنجا هم شکست خورره است، اما برای منطقه، چیزی جز تداوم بحران و ناامنی نیست.
خاورمیانه بیش از هر چیز به صلح، دیپلماسی و عقلانیت سیاسی نیاز دارد؛ نه رهبرانی دیوانه که بقای سیاسی خود را با آتش جنگ گره میزنند.
نطق جنون آمیز نتانیاهو در حالت عصبانیت نشان از شکست او دارد.
منبع: کانال تلگرام نگارنده