دوشنبه ۱۶ شهریور ۱۴۰۵
هر روز که می گذرد چهره زشت فقر در زندگی مردم عریان تر و غیرقابل تحمل تر می شود. جوانان بیکار، فحشا گستردهتر و اظهارات بی خردانه مسوولین بیشتر می شود که مردم را به «تاب آوری» می خوانند.
کارگران، کارمندان، بازنشستگان با تصمیمات ضدانسانی مسوولین با خط فقر ۱۲۰ میلیونی روبرو شده و جامعه را به روش زندگی با شش برابر زیر خط فقر می خواهند. با بالا رفتن قیمت دلار و بی ارزش شدن پول ملی بی تردید فاصله زندگی انسانی با خط فقر بیشتر و بیشتر خواهد شد. از نظر مسوولین چقدر باید تاب آوری داشته باشیم یا به زبان ساده در فلاکت فرو برویم تا آنان راضی شده و دست از تصمیمات غلط خود بردارند؟؟ جناب وزیرکار در فسا اعلام حقوق ۸ میلیون در ماه را نموده است، یعنی چه؟؟
از کوچکشدن سفره ها دیگر خبری نیست چون سفره ای باقی نمانده که کوچک شود. چرا سخنگوی دولت آمار تعداد زیر خط فقر را امنیتی اعلام می کند؟؟ مگر مردم یخچال های خالی و سفره های بی نان خود را نمی بینند؟؟ فروش یخچال و لباسشویی ها در محله های فقیر به امری عادی تبدیل شده است چون دیگر نیازی به آن ندارند. مردم نه تنها کمتر لباس می شویند بلکه خود را نیز کمتر می شویند با این گران شدن شوینده ها. با پنهان سازی آمار و امنیتی کردن فقر، عدم تاب آوری مردم را نمی توان کتمان کرد.
وضعیت درمان چنان نزول کرده که یک قرص سرماخوردگی ساده را باید با چند برابر قیمت قبل از جنگ ۴۰ روزه تهیه کرد. پیرزنان و پیرمردان مان از ۵۰ سالگی بدون دندان زندگی می کنند و سرطان معده، نای، روده بیداد می کند. بسیاری از مردم که بیماری های زمینه ای دارند به دلیل گرانی دارو و درمان آگاهانه مرگ را انتخاب کرده اند. متوسط سن درگذشتگان در تهران ۶۶/۲ سال و در سیستان و بلوچستان ۵۰/۴ در سال ۱۴۰۳ بوده است، بی تردید در این دوسال کاهش هم داشته است.
آرزو برای جوانان هیچ شده است. بیکاری، نداشتن توانایی برای ازدواج و یا یک زندگی انسانی آنان را سرخورده نموده است. از نظر نهادهای مسوول جوانان تا کجا باید درمانده شوند که نقطه پایان تاب آوری باشد؟؟
امسال ۳ میلیون دانش آموز ترک تحصیل کرده اند و راهی خیابان برای دستفروشی و یا کار در کارگاههای استثمار وحشیانه با حقوقی کمتر از ۵ میلیون برای ۱۲ ساعت کار شده اند. تاب آوری تا کجا؟؟
جوانانی که در ۴۷ سال اخیر بالیده اند و تلاش شد تا از منابر، مساجد، صداوسیما، کتب درسی، به اینجا برسند که شما اعدام شان کنید؟؟ چه کرده اید که جوانان تاب آوری حضور شما را از دست داده اند؟؟
به خاطر این که مردم نان ندارند، دارو گران شده، ۹۹ درصد مردم در بیغوله هایی به نام مسکن زندگی می کنند، هیات دولت، وکلای مجلس تصمیم به حذف ۳ میلیارد دلار بودجه غذا و دارو و تخصیص آن جهت ورود خودروهای لوکس برای آقازاده های مافیا گرفتند. تاب آوری دیوانگی مسوولین کجا پایان می یابد؟؟
البته اینطور نیست که سرمایه داری نئولیبرال تنها مردم کشورها را به بردگی بگیرد بلکه مسوولین را هم برده خود می کند. صندوق بین المللی پول، سازمان تجارت جهانی کسانی چون وزیر اقتصاد، رییس بانک مرکزی، روسای اتاق های بازرگانی، وکلای مجلس، مشاورین رییس دولت وووو را چنان شیفته خود کرده است که به قیمت مرگ و نابودی هموطنانشان قلاده بردگی به گردن می آویزند وگرنه کدام انسان میهن دوستی ارز ترجیحی ۲۸۸۰۰ تومانی را با ارز ۲۰۰ هزار تومانی عوض می کند و دست به جراحی معده مردم کشورش می زند؟؟ با باید دیوانه باشی یا نوکر.
نئولیبرالیسم اخلاقیات خود را همراه با اقتصاد و سیاست وارد جامعه می کند. فحشا، دروغگویی، فساد، نوکری اصل اساسی نئولیبرالیسم است. اگر تا چند سال پیش دختران بی پناه بلوچ برای فاحشه گری به کشورهای عربی ترانزیت می شدند امروز از پایتخت تا روستاهای کوچک این ترانزیت صورت می گیرد و ما دلخوش به اقتدار و چهارمین قدرت جهانی هستیم. زنان و دختران ما در کشورهای عربی که ما با موشک آنان را می زنیم شب ها در اتاق خواب دشمن مایه کامجویی هستند. ۵۰۰ میلیارد دلار ثروت مان در امارات به گروگان گرفته شده بعد حرف از تاب آوری می زنند. آقایان به ما بگویید اگر سن فاحشه گری در ایران به چند سال برسد و مقدار دزدی ها سر به چند میلیارد دلار بزند به مرز پایان تاب آوری از منظر شما می رسیم؟؟
این سیستم اقتصادی سیاسی، همه دار و ندار ثروت ملی مان را می خواهد اما آنچه در محاسبه این سیستم ضد انسان وجود ندارد، واکنش مردم است.
سیلی سخت زحمتکشان در راه است!!
یکشنبه های اعتراضی بازنشستگان، دوشنبه های اعتراضی کارگران سکوهای نفتی و بازنشستگان مخابرات، سه شنبه های نه به اعدام، پیش درآمد این سیلی است.
یکشنبه های اعتراضی را بنیان گذاشتیم تا بنیان فساد، بردگی و مافیا را بر کنیم.
مازیارگیلانینژاد مسوول سندیکای کارگران فلزکارمکانیک ایران
۱۶ شهریور ۱۴۰۵
کانال سندیکای کارگران فلزکارمکانیک