مای ساتو، گزارشگر ویژهٔ حقوق بشر سازمان ملل متحد در امور ایران.
جمعه ۱۳ شهریور ۱۴۰۵
در تأمل بر سال جاری، آنچه بیش از همه برجسته است، ابعاد خشونت و شمار جانهای ازدسترفته است؛ مردم ایران میان حملهٔ خارجی و سرکوب داخلی گرفتار شدهاند؛ هم حملهٔ خارجی و هم سرکوب داخلی باید پایان یابد، اما پیش از هر چیز، جنگ باید پایان یابد.
مای ساتو روز پنجشنبه ۱۲ شهریور در یادداشتی در شبکهٔ اجتماعی ایکس منتشر کرد نوشت:
در حال به پایان رساندن گزارش خودم به مجمع عمومی و مرور تحولات هفت ماه گذشته در ایران بودم که خبر حملههای مجدد آمریکا به سواحل جنوبی ایران رسید. وزارت بهداشت ایران اعلام کرده است که در حملههای شبانهٔ این هفته ۱۸ نفر کشته و ۱۰۸ نفر دیگر زخمی شدهاند.
حملههای شامگاه اول سپتامبر کوهستک، شهر کوچک ماهیگیری در تنگه هرمز را هدف قرار داد. یک دکل مخابراتی و یک اسکله در بندر مورد اصابت قرار گرفتند و علاوه بر آن، خانهای که خانوادهای در آن مشغول برگزاری جشن عروسی بودند هم هدف قرار گرفت. در میان کشتهشدگان گزارششده دو زن و دو کودک ۴ و ۱۶ ساله نیز هستند. دهها تن از مهمانان عروسی زخمی شدند.
کوهستک شهری بلوچنشین در استان هرمزگان است و حدود ۴۰ کیلومتر با میناب فاصله دارد، جایی که حملههای آمریکا به مدرسهٔ ابتدایی شجرهٔ طیبه در ۲۸ فوریه [۹ اسفند ۱۴۰۴]، دستکم ۱۶۸ دانشآموز را همراه با معلمان، کارکنان، و پدران و مادران آنان کشت.
بلوچها از جملهٔ بهحاشیهراندهشدهترین جوامع در ایراناند و حملههای ماه ژوئیه به جنوب کشور نیز پیشتر مناطق بلوچنشین را هدف قرار داده و موجب کشته شدن ماهیگیران و ساکنان سکونتگاههای غیررسمی شده بود. حملههای این هفته بر این آسیبها افزوده است.
در تأمل بر سال جاری، آنچه بیش از همه برجسته است، ابعاد خشونت و شمار جانهای ازدسترفته است؛ مردم ایران میان حملهٔ خارجی و سرکوب داخلی گرفتار شدهاند؛ هم حملهٔ خارجی و هم سرکوب داخلی باید پایان یابد، اما پیش از هر چیز، جنگ باید پایان یابد.