Skip to content
سپتامبر 1, 2026
   ارتباط با ما       در باره ما       فیسبوک       تلگرام   

احترام به تفاوت اندیشه، همیاری و تلاش مشترک در راه تحقق آزادی

  • خانه
  • ایران
  • جهان
  • ویژه اندیشهٔ نو
  • اجتماعی
    • زحمتکشان
    • جوانان و دانشجویان
    • زنان
  • اقتصادی
  • فرهنگی – ادبی
  • محیط زیست
  • تاریخی
  • علوم اجتماعی
  • دیدگاه‌ها
  • Home
  • «اقتصادِ پوششی»؛ نئوفئودالیسمِ رانتی در ایران
  • اقتصادی
  • ایران
  • خبرها
  • دیدگاه‌ها

«اقتصادِ پوششی»؛ نئوفئودالیسمِ رانتی در ایران

حمید آصفی

دوشنبه ۹ شهریور ۱۴۰۵

در تحلیل اقتصاد سیاسی ایران، واژگان کلاسیک کارکردش را از دست داده‌ است. ما با «اقتصاد پوششی» روبه‌رو هستیم، نظامی ساختاریافته که در آن فقر نه یک عارضه یا بحران معیشتی، بلکه یک «سپر حقوقی» و «ابزار سودآوری» برای طبقه‌ای خاص است. مصطفی طاهری، عضو کمیسیون صنایع و معادن مجلس، اعلام کرده است که ۷۲هزار شرکت در کشور مدیرعامل یا عضوی از هیئت‌مدیره دارند که تحت پوشش کمیتهٔ امداد هستند.

  این پدیده یک خطای اداری یا تصادف آماری نیست؛ این «مهندسیِ معکوس معیشت» است؛ فرایندی که در آن ثروت‌های بادآورده در سایهٔ فقرِ سازمان‌یافته پنهان می‌شوند تا از مالیات، نظارت، و پاسخگویی بگریزند.

استاد کمال اطهاری در کالبدشکافی ساختار توسعهٔ ایران با واژهٔ «فئودالیسمِ رانتی» به بازخوانی این وضع می‌پردازد، نظامی که در آن به‌جای انباشت سرمایه از طریق تولید و ارزش‌آفرینی، «انباشتِ غارتی» از مجرای تصاحب فضا و توزیع رانت صورت می‌گیرد. در این مدل، ارزش اضافی حاصل کارآمدی نیست، بلکه محصول نزدیکی به کانون‌های قدرت است.

ستون دوم این خیمهٔ غارت نهادهای مالی موازی هستند. هادی خانی، معاون وزیر اقتصاد و رئیس مرکز اطلاعات مالی، اعلام کرده است که از حدود ۶۵۰۰ صندوق قرض‌الحسنهٔ شناسایی‌شده، تنها ۲۴۰۰ صندوق مجوز دارند و حدود ۴هزار صندوق فاقد مجوزند.

این رقم فراتر از قانون‌گریزیِ خُرد است؛ این وضع نشان‌دهندهٔ شکل‌گیری یک «دولتِ پنهان خیریه‌بنیاد» است. این خیریه‌های بدون مجوز بن‌بست‌های تاریک مالی‌اند که مأموریتشان شست‌وشوی دارایی‌های نامشروع و دور زدن سیستم‌های پایش بانکی است. وقتی اخلاق و نیکوکاری به کانال تطهیر پول بدل می‌شود، «خیریه» به شرکت تجاریِ بی‌مالیاتی تبدیل می‌شود که وظیفه‌اش بازتولید فقرِ عمومی و انباشت خصوصی است.

این مناسبات پیوندِ نامقدس «پول‌شویی ساختاری» و «فئودالیسم مدرن» است، سیستمی که با هویت محرومان شرکت می‌سازد، با پوشش خیریه پول می‌شوید، و در نهایت، سرمایه‌های عمومی را می‌بلعد و به انحصارات قدرت تزریق می‌کند.

مسئله دیگر «فسادِ در سیستم» نیست؛ مسئله خودِ «سیستمِ فساد» است. این ماشین انهدام ثروت ملی با رفوگری و جراحی‌های ظاهری اصلاح نمی‌شود؛ تا زمانی که ساختار تاریک‌خانه‌های مالی و شرکت‌های پوششی پابرجاست، فقر بازتولید و رانت نهادینه‌تر خواهد شد. مهار کردن این غارت سازمان‌یافته نیازمند فروپاشی پایگاه‌های رانتی و برچیده شدن بساط این نهادهای غیرپاسخگو است.

از کانال تلگرام نویسنده

چاپ 🖨

Continue Reading

Previous: خسارت‌های جنگ اخیر آمریکا بر ضدِ ایران و بررسی تحلیلیِ آثار کوتاه‌مدت و بلندمدت آن‌ها
Next: برگزاری نخستین نشست کمیتهٔ راهبردی سیاسی و دفاعی پیمان دفاعی مشترک مکه
  • تلگرام
  • فیسبوک
  • ارتباط با ما
  • در باره ما
  • فیسبوک
  • تلگرام
Copyright © All rights reserved