(عکس آرشیوی افزودهٔ اندیشهٔ نو است.)
پنجشنبه ۲۲ مرداد ۱۴۰۵
علی افشاری در یادداشتی در شبکهٔ اجتماعی ایکس نوشت:
«تنگهٔ هرمز تقریبا بسته است، صادرات نفت روسیه همچنان کاهش یافته، و تردد در باب المندب محدود است، اما قیمت نفت به محدودهٔ ۸۷ دلار در هر بشکه مانده است! چرا؟»
جواب او این است که «چون بازار به اختلالها و قیمت نفت زیر ۹۰ دلار در بشکه عادت کرده، تقاضا در چین ریزشی شده، و ذخایر آمریکا شروع به افزایش نسبت به ماه ژوئن کرده است.»
او نتیجه میگیرد: «در این وضعیت، حرکت از دفاع به تهاجم، بهویژه حملهٔ پیشدستانه به زیرساختهای کشورهای جنوبی خلیج فارس، اشتباهی است استراتژیک است؛ نهتنها هدفهای مورد نظر محقق نمیشود، بلکه آمریکا و چین را در مقابل ایران متحد میکند و اسرائیل هم حداکثر استفاده را برای آزمایش دوبارهٔ طرح شکستخوردهٔ پیشینش خواهد کرد.»
در پایان، او میافزاید: «وخیمتر شدن شرایط فلاکتبار اقتصادی نیز تابآوری داخلی را به خط شکست نزدیک میکند. راهحل ساده وجود ندارد، اما مسیر هوشمندانه حفظ مقاومت در حفظ حقوق و منافع ایران در تنگهٔ هرمز، دیپلماسی فعال برای بازگشت به تفاهمنامه، مذاکره با چین، و مدیریت ریسک در رویارویی نظامی است. جنگ و نظامیگری استثنا باید باشد، نه قاعده.»
گفتنی است که در همین روز محمد مخبر، مشاور مجبتا خامنهای، در شبکهٔ اجتماعی ایکس به «تهاجمی شدن جنگ در صورت تحقق نیافتن شرایط ایران» اشاره کرده است! او در این یادداشت نوشت: «راهبرد قطعی رهبری مبنی بر تهاجمی شدن جنگ در صورت تحقق نیافتن شرایط ایران، بدون شک معادلات قدرت را در جهان دگرگون میکند. با اثبات ناتوانی آمریکا از محافظت متحدانش در خلیج فارس، پایدارترین راهِ نظم جدید در منطقه اجرای سازِکار [سازوکار] اقتصادی-امنیتی هرمز مستقل از تضمین نظامی واشنگتن است.»
در حالی که جنگطلبان خارجی و داخلی همچنان بر طبل جنگ و تهاجم و تجاوز میکوبند، مردم ایران زیر فشارهای اقتصادی و بیکاری و تورم کمرشکن رنج میبرند. در صورت برقراری صلح، دستکم شرایط تا حدی برای تلاشهای مدنی و صنفی با هدف بهبود وضع معیشت و کار و زندگی فراهم میشود.