یکشنبه ۱۸ مرداد ۱۴۰۵
تصمیم به اتمام اسکان هزار دانشجوی سنواتی در شرایطی گرفته میشود که بخش قابلتوجهی از دو ترم اخیر، اینترنت بهعنوان یکی از ملزومات اصلی کار دانشگاهی، بهویژه برای دانشجویان تحصیلات تکمیلی و نگارش پایاننامه، با قطعی و اختلال مواجه بوده است. دانشگاه نیز در مقاطع طولانی مجازی بوده و خوابگاهها تعطیل یا با محدودیتهای جدی مواجه بودهاند.
در همین حال، دانشگاهها همچنان بر ضرورت دفاع دانشجویان تا شهریورماه تأکید داشتهاند و برای سال آینده نیز همین فشار زمانی ادامه دارد. حال، دانشگاه بدون اینکه سهم این اختلالات و محدودیتها را در طولانی شدن روند تحصیل بپذیرد، سادهترین راه را انتخاب کرده است: دانشجو را از خوابگاه محروم کنیم.
دانشگاه تبدیل به بنگاهی شده که هیچ اهمیتی به وظیفه اصلی خود نمیدهد. این رویکرد را نمیتوان جدا از سیاستهای اخیر رفاهی دانشگاه، از جمله طرح جدید تغذیه، دید؛ طرحی که با انتقادهای جدی دانشجویان درباره هزینه، کیفیت و نحوه اجرای آن مواجه شده است.
یکجا غذای دانشجو گرانتر میشود، یکجا کیفیت و دسترسی محل بحث است و حالا در خوابگاه، دانشجویی که هنوز مشغول تحصیل است باید به دلیل تمام شدن سقف سنوات، محل زندگی خود را ترک کند.
امسال جراحی اقتصادی عظیمی را از سر گذراندیم. در شرایطی که دانشگاه تهران پیش از این نیز شاهد حضور اعتراضی دانشجویان بود، خیابانها به میدان آمدند و هزاران نفر کشته شدند. حاکمیت بار دیگر، پس از دی ۹۶ و آبان ۹۸، با خشونت سیاستهای ریاضتی را بر ما تحمیل کرد.
از طرفی دیگر، سالهاست گفتمان پولیسازی آموزش عالی چنان دانشگاهها را از ایده آموزش رایگان جدا کرده که هرکدام برای خود کسبوکارهایی راهاندازی کردهاند.سالهاست که بودجه فرهنگی و آموزشی دولت صرف نهادهای مروج تفکر مرتجعانه حاکم میشود.
حال که درگیر موج بیکاری، فقر و تورم پساجنگ و پساجراحی اقتصادی هستیم، بیدلیل نیست که چنین طرحهایی در زمانی که دانشجویان مدتهاست حضور پررنگی در دانشگاه و حتی خانههای خود ندارند، تصویب شوند.
گویی مسئولین یادشان رفته است که دانشجویان چه روزهایی را از سر گذراندهاند. به همین دلیل، بار دیگر تأکید میکنیم که در صورت ادامه این مسیر، صنف دانشجو با هر ابزار ممکن و موجود دست به مقابله خواهد زد.