درو گاروی (سمت چپ)، رهبر حزب کمونیست کانادا، در کنار ادرین ولش، دبیر ملی حزب کمونیست در کبک، در نشست رسانهیی در اتاوا.
شنبه ۱۷ مرداد ۱۴۰۵
سخنرانی رهبر حزب کمونیست کانادا در نشست رسانهیی در اتاوا
ترجمهٔ ف. کنجکاو
مقدمه
روز ۲۹ ژوئیه [۷ مرداد] امسال در اتاوا، پایتخت کانادا، درو گاروی (Drew Garvie)، رهبر حزب کمونیست کانادا، و اِدرین ولش (Adrien Welsh)، دبیر ملی حزب کمونیست در کبک، نشستی رسانهیی برگزار کردند و به بودجۀ جنگی ۱۵۰میلیارد دلاریِ پیشنهادی دولت فدرال اعتراض کردند. آنها کارزار حزب کمونیست علیه اقتصاد جنگی را تشریح کردند و تصریح کردند که هزینههای نظامی دولت فدرال در خدمت تولیدکنندگان جنگافزار و بانکهاست نه زحمتکشان کانادا. حزب کمونیست کانادا خواستار انتقال بودجهها از اقتصاد جنگی به بخشهای خدمات اجتماعی شد تا به بحرانهای مبرم و فوری در عرصۀ مسکن، بهداشت و درمان، آموزش، و قدرت خرید مردم پاسخ داده شود. پویش کمونیستهای کانادا برای ارسال پیام به نمایندگان پارلمان آن کشور همچنان ادامه دارد.
متن صحبتهای رهبر حزب کمونیست کانادا در کارزار انتخاباتی ۲۰۲۶ در اتاوا (پارلمان کانادا)
عصر همگی به خیر.
نام من درو گاروی است و رهبر حزب کمونیست کانادا هستم. در کنار من آدرین ولش، یکی از اعضای رهبری حزب و دبیر ملی حزب کمونیست کبک قرار دارد که بعد از من متن سخنرانی را به فرانسوی ارائه خواهد کرد.
ما امروز اینجا گرد آمدهایم زیرا دولت فدرال از حملههای دولت آمریکا به حاکمیت ملی و استقلال کانادا سوءاستفاده میکند تا کودتای شرکتی را به اجرا بگذارد که با این کار زحمتکشان سراسر کانادا را قربانی میکند.
اشتباه نکنید. تهدیدهای دولت ترامپ بسیار جدی است، اما دولت مارک کارنی [نخستوزیر کانادا] با آنها مقابله نمیکند. آنها از این موقعیت بهره میبرند تا دستور کار شرکتیشان را در لفافۀ میهنپرستی پنهان کنند. هیچ میهندوستی خواهان این نیست که برای پر کردن جیب تولیدکنندگان جنگافزار و بانکهای حامی آنها خدمات عمومی را نابود کند.
این همان دستور کار کهنۀ شرکتیِ تحمیل ریاضت و خصوصیسازی است، فقط با شتابی بسیار بیشتر و در زمانی که طبقهٔ کارگر کمترین توان تحمل آن را دارد.
فقط به واقعیت زندگی امروز اکثریت قاطع مردم کانادا نگاه کنید. بیش از دوسوم مردم توان پرداختن وام مسکن را ندارند. میلیونها کانادایی از پسِ اجارهبهای مسکن برنمیآیند. بیش از یکسوم مستأجران کشور بیش از نیمی از درآمدشان را صرف سقفی بر فراز سرشان میکنند. فرزندان ما در کلاسهای درسِ بیشازحد شلوغ درس میخوانند یا سالها برای یافتن جا در کودکستان منتظر میمانند. بیمارستانهای ما مدتهاست از مرز بحران عبور کردهاند و زمان انتظار طولانی به مرگهای غیرضروری میانجامد.
با این حال، سود شرکتهای بزرگ در سال ۲۰۲۵ به رقم بیسابقۀ ۶۷۷میلیارد دلار رسید. شکاف میان ثروتمندترینها و بقیۀ جامعه به بیشترین حد در تاریخ رسیده است. دولت کارنی ادعا میکند که ما در بحرانی به سر میبریم که نیازمند تغییر واقعی است. ما با این بخش موافقیم. اما این بحران سرمایهداری است. طبقۀ کارنی میخواهد رنج طبقهٔ کارگر را به سود خودش بیشتر کند.
حزبهای لیبرال [حاکم] و محافظهکار [اپوزیسیون] ادعا میکنند که توسعۀ اقتصاد جنگی ما را از تعرفههای گمرکی ترامپ حفظ میکند.
اما بودجۀ جنگیِ ۱۵۰میلیارد دلاریِ پیشنهادیِ آنها کلاهبرداری است. هدف این بودجه دفاع از حاکمیت ملی ما نیست. یارانه دادن به ماشین جنگی آمریکاست. لاکهید مارتین و بانکها برندگان واقعی این وضعاند.
دولت لیبرال [حاکم] میگوید که این هزینهها ایجاد شغل میکند، اما پژوهشهای دانشگاه براون در سال گذشته خلاف این را ثابت کرده است. بهازای هر یکمیلیون دلار هزینه در بخش نظامی، فقط ۵ شغل ایجاد میشود، در حالی که همان یکمیلیون دلار در بخش بهداشت و درمان ۹ شغل و در بخش آموزش ۱۳ شغل ایجاد میکند.
هزینۀ جنگی کماثرترین راه برای تأمین سفرههای خانوادههای کارگری و مؤثرترین راه برای انتقال پول عمومی به جیب و به سود شرکتهاست.
بسیاری از کاناداییها از افزایش هزینههای نظامی حمایت میکنند، زیرا میخواهند از کانادا در برابر ایالات متحد آمریکا دفاع کنند. آنها نیّت خوبی دارند، اما بهطرز خطرناکی گمراه شدهاند.
خیلی ساده باید گفت که این ایده که کانادا میتواند در برابر نیرومندترین ارتش تاریخ بشر- که نیروهای ما تا حد زیادی در آن ادغام شدهاند- مقاومت کند واقعگرایانه نیست. ما از طریق ساختار فرماندهی دائمی ناتو مستقیماً زیر فرمان نظامی آمریکا قرار داریم. افزایش هزینههای نظامی برای مخالفت با دونالد ترامپ نیست، بلکه برای برآوردن خواستهای اوست.
این افزایش عظیم هزینهها دقیقاً همان چیزی است که دونالد ترامپ خواستارش بود. در اولین دیدار کارنی با ترامپ در کاخ سفید در سال گذشته، کارنی از رئیسجمهور آمریکا بهخاطر «دگرگونکنندگی»اش تشکر کرد، بهویژه در مورد واداشتن کشورهای ناتو به پرداخت هزینههای بیشتر [تا ۵درصد تولید ناخالص داخلی هر کشور] برای ماشین جنگی آمریکا و ناتو.
اگر دولت کارنی واقعاً به حفظ حاکمیت ملی اهمیت میداد، با گسترش مالکیت عمومی نفوذ شرکتهای آمریکایی را در داخل کشور عقب میزد.
باید اذعان داشت که حاکمیت ملی حقیقی با بمب ساخته نمیشود، با همبستگی ساخته میشود. با خدمات درمانی همگانی، آموزش عمومی، مسکن، و کنترل دموکراتیک بر اقتصاد ساخته میشود. همۀ اینها در برابر قراردادهای نظامی عقب رانده شدهاند.
ما درک میکنیم که ارتش برای استقلال و برای مقابله با بلاهای طبیعی- مانند آتشسوزیهای مهیبی که هماکنون شمال انتاریو و غرب کشور را ویران میکند- ضروری است. اما افزایش عظیم هزینههای کنونی هدفی دقیقاً متضاد دارد: حاکمیت ملی کانادا را به امپریالیسم آمریکا تسلیم میکند، که خطر اصلی برای صلح در جهان است؛ نه روسیه و نه چین.
ما معتقدیم که ارتش کانادا باید نیروی صرفاً تدافعی باشد. یعنی دیگر هیچ سربازی در مأموریتهای تهاجمی خارج از مرزهای کشور به کار گرفته نشود. دیگر هیچ هزینهای برای جنگهای به رهبری آمریکا اختصاص نیابد. به همین دلیل، ما نهتنها خواستار لغو این افزایشها هستیم، بلکه خواستار کاهش ۷۵درصدی بودجۀ نظامی پیش از افزایش اخیر و انتقال این بودجه به هزینههای اجتماعی برای تأمین نیازهای زحمتکشان کانادا هستیم.
حزب کمونیست کانادا برای سیاستهایی مبارزه میکند که شغل ایجاد کند، مزدها را افزایش دهد، و کانادایی واقعاً مستقل بسازد.
برای افزایش مزدها و سطح زندگی به حداقل مزد قابلزیست، توسعۀ عظیم مسکن اجتماعی، و کنترل قیمت مواد غذایی، سوخت، و اجارهبها برای جلوگیری از گرانفروشی شرکتها نیاز داریم.
برای ایجاد شغل واقعی باید از توافق تجارت آزاد USMCA خارج شویم. تجارت آزاد شرکتی رقابتی رو به پایین است که به غیرصنعتی شدن بخش عمدهای از اقتصاد تولیدی کانادا منجر شده است. تجارت آزاد برای زحمتکشان پادزهری برای تعرفههای گمرکی ترامپ نیست. ما به تجارتی واقعاً چندجانبه و با منافع متقابل نیاز داریم. باید صنایع کلیدی خودمان- خودروسازی، فولا،د و هوافضا- را تحت مالکیت عمومی دموکراتیک درآوریم. ما دهههاست که میلیاردها دلار بودجۀ عمومی را به این صنایع تزریق کردهایم و باید که تا امروز مالک آنها میبودیم و سود آنها را اجتماعی میکردیم، ن فقط زیانشان را.
ما نیاز داریم که انرژی و منابع طبیعی را برای گذارِ عادلانۀ سبز تحت مالکیت عمومی درآوریم و با تأمین مالی آموزش، مهدکودکها، و بهداشت و درمان، نه جنگ، بلکه شغلهای بخش عمومی ایجاد کنیم.
کانادا برای گام زدن در راه صلح و حاکمیت ملی باید از ناتو و نوراد (NORAD) خارج شود و سیاست خارجی مبتنی بر صلح و همبستگی بینالمللی را دنبال کند.
نخستوزیر کارنی خودش را حافظ حاکمیت ملی جلوه میدهد، اما جنگ غیرقانونی آمریکا با ایران را «ارزشمند» میخواند و از محکوم کردن تجاوز بیسابقۀ آمریکا به کوبا خودداری میکند.
این مساعدت با امپریالیسم آمریکا در نهایت به خیانت به مبارزۀ ما برای حاکمیت ملی و استقلال خودمان میانجامد. زمان آن رسیده است که کانادا واقعاً از حقوق بینالملل و منشور ملل متحد دفاع کند.
حزب کمونیست در سراسر کشور از ویکتوریا [در غرب] تا سنت جان [در شرق] فعال است و در کارزاری با ارسال کارتهایی به نمایندگان پارلمان، برای توقف اقتصاد جنگی امضا جمعآوری کرده است. ما واکنشهای خوبی از مردم در خیابانها دریافت کردهایم. نظرسنجیها نشان میدهد که اکثریت قاطع کاناداییها مخالف جنگاند و هنگامی که توضیح داده میشود این هزینههای نظامی در واقع کانادا را بیشتر به ماشین جنگی آمریکا-ناتو متصل میکند، اکثر مردم موافقاند که بودجۀ نظامی به هزینههای اجتماعی منتقل شود. بیشتر مردم درک میکنند که باید با امپریالیسم آمریکا بهطور کامل قطع رابطه کنیم. تا کنون صدها نفر کارتهای حاوی خواستهای این کارزار را برای نمایندگانشان در پارلمان فرستادهاند و احتمالاً تا پایان تابستان این آمار به هزاران نفر خواهد رسید.
در اینجا از همگی دعوت میکنیم به وبگاه ما به آدرس communist-party.ca مراجعه کنند و پیامی با این مضمون را به نمایندهشان در پارلمان بفرستند: هزینۀ جنگ را به هزینۀ اجتماعی تبدیل کنید. برای شغل، مزد، و استقلال بودجه تأمین کنید.
اما ما میدانیم که تغییر از سوی سیاستمدارانِ تجارتپیشه در اتاوا حاصل نخواهد شد. این تغییر نیازمند کنش تودهای در خیابانهاست. این تغییر نیازمند آن است که زحمتکشان این کشور متشکل و مصمم برای شکست دادن این سیاستها به پا خیزند.
ما به کنش تودهای، به رهبری کارگران سازمانیافته نیاز داریم تا جریان را علیه جنگ و ارتجاع تغییر دهیم. زمان مبارزه هماکنون است و ما، حزب کمونیست، بخشی از این مبارزهایم.
از توجه شما سپاسگزاریم. اکنون تریبون را به آدرین ولش برای ارائهٔ صحبتها به زبان فرانسوی میسپارم و سپس پاسخگوی پرسشهای شما خواهیم بود.