پنجشنبه ۸ مرداد ۱۴۰۵
اندیشهٔ نو: مای ساتو، گزارشگر ویژه سازمان ملل متحد در امور حقوق بشر ایران، در یادداشتی که روز پنجشنبه ۳۰ ژوئیه (۵ مرداد) در شبکهٔ اجتماعی ایکس منتشر کرد، خبر داد که او همراه با دیگر کارشناسان سازمان ملل متحد دو بیانیهٔ مطبوعاتی دربارهٔ نحوه برخورد با اقلیتهای دینی در ایران منتشر کردهاند: یکی دربارهٔ جامعهٔ مسیحیان ایران (۱۵ ژوئیه) و دیگری درباره جامعهٔ بهائیان ایران (۲۹ ژوئیه).
او افزود: «بنا بر گزارشها، دستکم ۶۱ بهائی و ۷۹ مسیحی (که اکثریت آنان نوکیشان مسیحیاند) [در ایران] در بازداشت یا زندان به سر میبرند. روایتهایی که به دست ما رسیده تکاندهنده است: بازداشت در بیخبری کامل، شکنجه برای گرفتن اعتراف اجباری و دروغین، که بخشی از آن نیز از رسانههای دولتی پخش شده است.
در ادامهٔ یادداشت او آمده است: «در میان بهائیان بازداشتشده نامهای پیام ولی، رویا ثابت، آرتین غضنفری، شکیلا قاسمی، پیوند نعیمی، و برنا نعیمی دیده میشود. بنا بر گزارشها، پیوند نعیمی و برنا نعیمی برای وادار شدن به اعتراف مورد اعدامهای ساختگی قرار گرفتهاند و همچنان در بازداشت و در شرایطی نگهداری میشوند که نگرانیهای جدّی دربارهٔ امنیت آنان ایجاد کرده است.»
او در مورد شماری از مسیحیان بازداشتشده نوشت: «همچنین گزارش شده است که محمد نیکبخت، نوکیش مسیحی، در منزلش بازداشت شده، مورد ضربوشتم قرار گرفته، و در بیخبری کامل نگه داشته شده است، بهگونهای که خانوادهاش هیچ اطلاعی از وضع او ندارند. اوایل همین ماه، کلیسای انجیلی سنت پطرس در تهران توقیف شد و ۲۷ مسیحی ارمنی و آشوری که در محوطهٔ این کلیسا سکونت داشتند از آنجا اخراج شدند.»
از نظر کارشناسان سازمان ملل متحد، «این رویدادها بهصورت مجزا و منفک رخ نمیدهند. در طول یک سال گذشته، بهائیان بیش از پیش بهعنوان جاسوسان ادعایی اسرائیل مورد اتهام و قربانیسازی قرار گرفتهاند و همچنان از شناسایی در قانون اساسی محروماند. مسیحیان، بهویژه نوکیشان، نیز با یورش به منازل، مصادرهٔ اموال، و متهم شدن به همکاری با عوامل خارجی مواجه بودهاند. همهٔ این موارد در حالی رخ میدهد که در سایهٔ جنگ، موج بازداشتها در سراسر ایران شدت گرفته است.»
کارشناسان حقوق بشر در سازمان ملل متحد در پایان تصریح کردهاند که «استفاده از بازداشتهای خودسرانه و اعمال فشار و اجبار علیه افراد متعلق به جوامع اقلیتهای دینی نگرانیهای جدّی در خصوص حق آزادی دین یا عقیده ایجاد میکند. ایران، یکی از دولتهای عضو میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی، متعهد است منع مطلق شکنجه، رعایت دادرسی عادلانه و حقوق قانونی، و نیز حمایت از حقوق اقلیتها را تضمین و اجرا کند.»