سهشنبه ۶ مرداد ۱۴۰۵
امروز در شرایطی سر کار میرویم که سود حاصل از تولید نفت، که با رنج و زحمت ما کارگران عاید حکومت میشود، هزینهٔ گسترش زندانها، تهیه ادوات برای سرکوبِ کمترین صدای اعتراض در خیابان، و تقویت ماشین کشتار و اعدام و جنگافروزی میشود.
در پشت گیتهای حراست، کمی آنطرفتر از مناطق عملیاتی، فقر، تورم، نابودیِ معیشت، و سرکوبِ عریان زندگی ما، خانوادههایمان، و میلیونها انسان را به لبهٔ پرتگاه کشانده و عملاً کوچکترین نشانهای از هیچ خواست و ارادهای مبنی بر ادارهٔ جامعه یا بهبود شرایط معیشتی توسط «حاکمیت» [حکومت] به چشم نمیخورد!
حکومت تنها به خفه کردن هرگونه صدای اعتراضی که از گلوی کارگر، معلم، بازنشسته، و عموم مردم گرسنه و به ستوه آمده از بیبرقی و بیآبی و بیحقوقی و ناراضی برمیخیزد دست به کار است و با برگزاری تجمعها و مردمآزاریهای شبانه در توهم پیشگیری از اعتراضهای خیابانی به اعدام متوسل شده است.
همکاران و مردم عزیز!
اکنون ۱۵۰۰ زندانی در زندان قزلحصار از بیست و دوم تیرماه در اعتصاب غذا به سر میبرند تا جلوی کشتار و اجرای احکام اعدام همبندیانشان را بگیرند. این عزیزان در کنار کارزار شجاعانهٔ «سهشنبههای نه به اعدام» پرچم مقاومت در برابر سرکوب را برافراشتهاند و حال برخی از آنها وخیم است. در این شرایط ما کارگران نفت باید در کنار این عزیزان، خانوادههایشان، خانوادههای محکومان به اعدام، و خانوادههای دادخواه بایستیم !
حکومت به بهانههای مختلف، از جمله پروندههای مواد مخدر، جوانان این سرزمین را به دار میآویزد تا جامعه را مرعوب کند.
ما میدانیم در منطقهٔ اقتصادی پارس جنوبی و عسلویه و دیگر مناطق اقتصادی وسعت و فراوانی مواد مخدر به آن شکل وسیع در شرایطی که کنترل تردد کالا و انسان در تمامی مسیرها صورت میپذیرد تنها از طریق یک ساختار هماهنگ و مافیایی امکانپذیر است که بدون شک سران حکومت، قرارگاه خاتم، و مقامهای عالی سپاه سازماندهی آن را به عهده دارند، همانهایی که در پروندهسازیهای منتهی به اعدام جوانانمان نقش دارند و دستشان به خونهای بسیاری آلوده است.
مافیایی که پس از کشتار بیرحمانهٔ جوانان در جنبش مهسا و اعتراضهای دیماه، و پیش از آن، اینک با هدف جلوگیری از فوران خشم ما کارگران و مردم تحت ستم به تداوم جنگ و کشتار و اعدام بیش از هر وقت دیگری نیاز دارد. هماکنون طناب دار این جانیان بر گردن عزیزانی است که جز برای حق زندگی فریاد نکشیدند و متأسفانه ۱۲ عزیز پروندهٔ خیابان علیخانی اصفهان از آن جملهاند که تا کنون دو تن از این عزیزان به دار آویخته شدهاند.
عزیزان بیشماری در شرایطی پای چوبههای دار میروند که همچنان فقر و جنگافروزی و چپاول سفرههای ما را کوچکتر کرده است. در یک چنین فضایی، در شرایط تداوم اعدام، که مشخصاً قتل عمد حکومتی است، ما کارگران نفت و کارگران همهٔ بخشهای اقتصادی با تداوم چرخش تولید در سوداندوزی عاملان این جنایتها در کنار مسببان این شرایط هولناک نخواهیم ایستاد.
باید کاری کرد؛ باید برای توقف ماشین خون و خونریزی و اعدام دست به کار شد. باید با توقف چرخهٔ تولید، با اعتصابهای کارگری، بهعنوان برجستهترین اهرم فشار، چرخهٔ بیپایان مرگآفرینی را متوقف نمود!
برای توقف فوری اعدامها و لغو همیشگی این مجازات فجیع دست از کار بکشیم!
برای نجات جان زندانیان در خطر اعدام در قزلحصار و سراسر کشور همبسته شویم. برای دفاع از معیشت، منزلت، و کرامت انسانیمان به پا خیزیم!
همکاران!
معیشت، کرامت انسانی، و حق زندگی با حق حیاتِ همهٔ انسانهای آزادیخواه پیوندی ناگسستنی دارد. امروز روز همبستگی ما با جامعهای است که از کشتار و سرکوب، جنگ و محرومیت، و بیحقوقی به ستوه آمده است. ما همچنان که در کنار ۹ تشکل کارگری و اجتماعی بیانیهای مشترک دادهایم، یک بار دیگر فریاد ظلمستیزی سر میدهیم و صداساز اعتصاب خواهیم بود!
ما یکصدا در کنار زندانیان قزلحصار و خانوادههایشان فریاد میزنیم:
نه به اعدام، آری به زندگی
حق جوانان ما اعدام و زندان نیست
معیشت، منزلت، حق مسلم ماست
ما کارگران نفت دادخواه کشتهشدگان اعتراضهای جنبش «زن، زندگی، آزادی» و اعتراضهای دی ۱۴۰۴ و پیش از آن تمامی کارگران بخشهای مختلف اقتصادی را در برابر خونریزی و اعدام و جنگافروزیِ اقلیت مفتخور حاکم به اعتصاب و تعطیلی مراکز چپاول حکومت فرامیخوانیم!
شورای سازماندهی اعتراضات کارگران پیمانی نفت
شورای سازماندهی اعتراضات کارگران غیررسمی نفت (ارکان ثالث)
۵ مرداد ۱۴۰۵