از چپ به راست: کلر والدز، برد لندر، زهران ممدانی، و داریالیزا آویلا شوالیه در تجمعی در تئاتر کینگز بروکلین، ۱۸ ژوئن ۲۰۲۶ (۲۸ خرداد ۱۴۰۵). عکس از مایکل ام. سانتیاگو، گتی ایمیجز، از طریق خبرگزاری فرانسه.
چهارشنبه ۳ تیر ۱۴۰۵
پیروزی عظیم بزرگترین گروه قانونگذاران سوسیالیست دموکرات در ایالت نیویورک؛ دو سوسیالیست دموکرات دیگر به صفوف نامزدهای دموکرات برای رقابت در انتخابات سراسری کنگره در ماه نوامبر راه یافتند.
فریبرز شایگان – اندیشهٔ نو: به گزارش وبگاه سوسیالیستهای دموکرات شهر نیویورک، شماری از نامزدهای سوسیالیستهای دموکرات نیویورک (NYC-DSA) در انتخابات میاندورهیی روز سهشنبه ۲۳ ژوئن (۲ تیر) در نیویورک پیروزی تاریخی دیگری به دست آوردند. یک سال پس از انتخاب زُهران ممدانی، سوسیالیست دموکراتی که شهردار نیویورک شد، اکثریت قاطع نامزدهای سوسیالیستهای دموکرات نیویورک در رقابت برای کسب کرسیهای نمایندگی هم در مجلس ایالتی و هم در کنگرهٔ آمریکا در ماه نوامبر پیروز شدند و نامزدهای راست و میانهرو حزب دموکرات را کنار زدند.
کلر والدز (Claire Valdez) پس از رقابتی پُرتنش با رقیبی که میلیونها دلار از جمله صدهاهزار دلار از کارگزاران و صاحبان مستغلات و املاک بزرگ را در پشتوانهاش داشت در حوزهٔ انتخابی ۷ نیویورک برنده شد. همچنین، داریالیزا آویلا شوالیه (Darializa Avila Chevalier) با پیروزی در حوزهٔ انتخابی ۱۳ نیویورک تاریخساز شد. او توانست آدریانو اسپایلات را شکست دهد که از حمایت اِیپَک (AIPAC، کمیتهٔ امور عمومی آمریکا و اسرائیل، لابی قدرتمند اسرائیل در آمریکا) برخوردار بود. آویلا شوالیه نخستین آمریکایی آفریقایی-لاتینیتبار است که نامزد حوزهٔ انتخابی ۱۳ نیویورک در انتخابات سراسری ماه نوامبر خواهد بود.
والدز و آویلا شوالیه در صورت پیروزی در انتخابات سراسری ماه نوامبر به گروهبندی روبهرشد سوسیالیستهای دموکرات در کنگره اضافه خواهند شد. در ماههای اخیر، نامزدهایی که مورد حمایت سوسیالیستهای دموکراتاند در سراسر آمریکا، از جمله در ایالتهای نوسانی مانند پنسیلوانیا، در انتخابات مقدماتی پیروز شدهاند. این پیروزیها به تثبیت نقش این گروهبندی با گرایش چپ در کنگرهٔ آمریکا کمک کرده است.
علاوه بر پیروزی نامزدهای گروهبندی سوسیالیستهای دموکرات در هر دو رقابت نامزدی برای نمایندگی کنگرهٔ آمریکا در روز سهشنبه، این گروهبندی حضورش را در مجلس قانونگذاری ایالت نیویورک نیز گسترش داد. از میان ۹ نامزد ایالتی مورد تأیید سوسیالیستهای دموکرات، ۸ نفر به انتخابات سراسری راه یافتند. با این پیروزیها، و انتخاب شدن آدام بوجاک (Adam Bojak) از بوفالو، اکنون گروهبندی سوسیالیستی در آلبانی (پایتخت ایالت نیویورک) به ۱۴ نماینده رشد یافته و بزرگترین گروهبندی سوسیالیستی شده است که تا کنون در مجلس قانونگذاری ایالت نیویورک حضور داشته است.
در انتخابات درونحزبی روز سهشنبه در نیویورک، برد لندر (Brad Lander)، حسابرس سابق شهر نیویورک نیز که سال گذشته پیش از اعلام حمایت از ممدانی خودش نامزد شهرداری شده بود، توانست دن گولدمن، نمایندهٔ دموکرات مجلس را در انتخابات مقدماتی حوزهٔ انتخابی ۱۰ نیویورک برای نامزد شدن از طرف حزب دموکرات با قاطعیت شکست دهد. گولدمن آشکارا مورد حمایت ایپک، لابی اسرائیلی در آمریکا، بود. به این ترتیب، برد لندر، که مورد حمایت برنی سندرز هم هست، در انتخابات سراسری ماه نوامبر نامزد حزب دموکرات برای مجلس نمایندگان آمریکا خواهد بود که با نامزد حزب جمهوریخواه رقابت خواهد کرد.
گریس ماوسر (Grace Mausser)، همرئیس گروهبندی سوسیالیستهای دموکرات شهر نیویورک (NYC-DSA)، گفت: «جنبشی که سال گذشته باعث پیروزی زهران ممدانی بر اندرو کومو در رقابت شهرداری شد، اکنون کامل شده و میخواهد سازماندهندگانِ خودش را به کنگره و به مجلس ایالتی بفرستد. این پیروزیها ثابت میکند که سوسیالیستهای دموکرات دارند ائتلافی برنده ایجاد میکنند. در حالی که ساختار مسلط در حزب دموکرات و فاشیستهای ماگا (MAGA، جریان راستگرای افراطی «عظمت را به آمریکا بازگردانیم») نیازهای زحمتکشان را نادیده میگیرند، سوسیالیستهای دموکرات پایگاه روبهرشدی در میان رأیدهندگانی به دست میآورند که خواهان پایان دادن به جنگ، لغو جریان ترامپی ضدّمهاجرت (ICE، ادارهٔ مهاجرت و گمرک آمریکا)، مالیاتگیری از ثروتمندان، و استقرار نظام سلامت همگانیاند. نیویورکیهایی که خواهان زندگی بهتریاند میدانند که سیاستمداران سوسیالیست دموکرات با آنها همراهاند.»
گوستاوو گوردیلو (Gustavo Gordillo)، همرئیس NYC-DSA گفت: «نسلهاست که کارگران اسیر ساختار حزب دموکراتی بودهاند که ما را به میلیاردرها، مالکان زمین و مستغلات، و جنگطلبان میفروشد. پس از ۱۰ سال که برای توانمندسازی در نیویورک تلاش کردیم، جنبش ما ثابت میکند که سوسیالیستهای دموکرات فقط در کارزارهای انتخابی پیروز نمیشوند، بلکه ما با شایستگی بیشتری حکومت میکنیم و به وعدههایمان واقعاً عمل میکنیم. نیویورکیها میبینند که سوسیالیستهای دموکرات در قدرت چه کارهایی میتوانند برایشان بکنند و نتیجه روشن و گویاست: آنها سوسیالیستهای بیشتری در رهبری دولتی میخواهند.»