پنجشنبه ۲۸ خرداد ۱۴۰۵
یک فعال کارگری در مورد حذف پروتئین از سبد غذایی مزدبگیران هشدار داد و گفت: «خانوادههای کارگری مواد غذایی اصلی را از سبد خرید ماهانه حذف کردهاند.»
مازیار گیلانینژاد، فعال کارگری، در گفتوگو با ایلنا، ضمن اشاره به تورم افسارگسیختهٔ اقلام خوراکی اظهار داشت: «بررسیهای میدانی از بازهٔ اردیبهشت ۱۴۰۴ تا اردیبهشت ۱۴۰۵ حکایت از جهشهای نجومی قیمت در اقلام اساسی دارد. آمارها نشان میدهد که روغن نباتی با افزایش ۴۳۱درصدی و روغن مایع با رشد ۳۵۳درصدی، رکورددار گرانی در میان کالاهای خوراکی بودهاند. این ارقام یعنی خانوادهای که سال قبل برای خرید روغن ماهانه ۱۰۰ هزار تومان هزینه میکرد، امروز باید بیش از ۵۰۰هزار تومان بپردازد.»
این فعال کارگری افزود: «اما این فقط روغن نیست. تخممرغ که سالها به عنوان ارزانترین منبع پروتئین برای خانوادههای کمدرآمد شناخته میشد، ۳۴۲درصد گران شده است. مرغ نیز با رشد ۳۴۲٫۹درصدی عملاً از سفره اقشار آسیبپذیر حذف شده است.»
گیلانینژاد در ادامه گفت: «برای یک کارگر با حداقل حقوق، این ارقام معنایی جز گرسنگی تدریجی ندارد. وقتی مرغ و تخممرغ با این سرعت گران میشوند، خانوادهها چارهای جز حذف آنها از سبد غذایی خود ندارند. مادران کارگری که روزگاری تخممرغ را در وعده صبحانه فرزندانشان میگذاشتند، امروز آن را یک خوراکی لوکس میبینند.»
او تصریح کرد: «واقعیت تلخ آن است که در کنار تورم عمومی، اقلام خوراکی همواره پیشتاز گرانی هستند. اما جهش ۴۳۱درصدی روغن در یک سال پدیدهای بیسابقه است و زنگ خطری جدی را برای امنیت غذایی جامعه کارگری به صدا درآورده است.»
این فعال کارگری با تبیین ریشههای این بحران تشریح کرد: «این جهشهای قیمتی ریشه در سه عامل اصلی دارد؛ نخست، نابسامانی در تأمین ارز ترجیحی برای واردات مواد اولیه؛ دوم، افزایش بیرویه نرخ ارز در بازار آزاد و تأثیر مستقیم آن بر اقلام وارداتی و نهادههای دامی؛ و سوم، خروج سرمایه از بخش تولید به سمت فعالیتهای سوداگرانه که زنجیره تأمین را مختل کرده است.»
او با هشدار دادن در مورد پیامدهای تداوم این وضعیت گفت: «اگر کنترل بازار و تثبیت قیمتها در اولویت قرار نگیرد، در ماههای آینده شاهد جهشهای قیمتی جدید و حذف اقلام بیشتری از سبد مصرفی خانوارها خواهیم بود. روغن، مرغ و تخممرغ تنها شروع این ماجرا هستند.»
گیلانینژاد افزود: «اقدام فوری و افزایش نظارت بر بازار، تخصیص بهموقع ارز ترجیحی برای کالاهای اساسی، مقابله با احتکار، و جلوگیری از خروج سرمایه از بخش تولید نخستین گامها برای جلوگیری از تکرار چنین جهشهایی است.»
او ضمن تأکید بر ناکافی بودن ترمیمهای فعلی مزد خاطرنشان کرد: «فراتر از این اقدامات، آنچه بیش از همه ضرورت دارد، ترمیم واقعی دستمزدها بر اساس نرخ تورم مواد خوراکی است. وقتی قیمت روغن ۴۳۱ درصد بالا رفته، افزایش ۲۰ درصدی برای کارمندان دولتی یا ۶۰ درصدی حقوق برای کارگران و بازنشستگان حداقل بگیر، نه تنها کمکی نمیکند، بلکه توهین به مزدبگیران است.»
این فعال کارگری در پایان گفت: «کارگری که تخممرغ از سفره فرزندش برچیده شده، به کارشناسی رسمی نیاز ندارد تا بفهمد فقیرتر از پارسال شده است؛ او با چشمان خود میبیند که هر بار به مغازه میرود، سفرهاش کوچکتر از قبل برمیگردد و این شرمندگی یک جامعه است. سرمایهداری نئولیبرال فقر مردم را میخواهد….»