سیمین کاظمی*
پنجشنبه ۲۸ خرداد ۱۴۰۵
مقاومت زنان منطقه متوقف نخواهد شد، چون هرچه میگذرد زنان بیشتر به حقوقشان آگاه میشوند و کمتر ستم و تبعیض جنسیتی را تحمل خواهند کرد. حرکتهای زنان برای دستیابی به حقوق برابر ادامه پیدا خواهد کرد و این حرکتها قطعاً دستاوردهای مثبتی برای زنان به ارمغان میآورد.
زنان افغانستان زیر سلطه یک نظام تمامیت خواه مذهبی مردسالار هستند که هیچ حقی برای زنان قائل نیست و زنان همچون بردگان فاقد حقوق انسانی در شرایطی بغایت ظالمانه گرفتار شده اند. اعتراض زنان افغانستانی نشان می دهد مقاومت همچنان زنده است و زنان مرعوب نظام زن ستیز و خشن طالبان نشده اند و تا پای جان از مطالبه حقوق مسلم شان یعنی کار، تحصیل و آزادی دست نمی کشند. علاوه بر این عامل اولیه تظاهرات یعنی بازداشت زنانی که چادری/برقع نپوشیده اند نیز نشان دیگری از مقاومت و ایستادگی در برابر کنترل دولتی بر پوشش زنان است.
خشونت خیابانی علیه زنان وجه عریان خشونت ساختاری است که در ابعاد و سطوح مختلف بر زنان اعمال می شود. طالبان بر اساس قرائتی که از دین اسلام دارد و برای اجرای ایدئولوژی خود خشونت را تجویز و اجرا می کند.
نظام فرهنگی اجتماعی مردسالاری که به روابط نابرابر قدرت بین مرد و زن شکل داده، سابقه ای طولانی دارد و در همه ارکان زندگی اجتماعی ریشه دوانده. بر این اساس خشونت ابزاری برای کنترل زنان و اِعمال ارزش های مردسالاری بر زنان است. هر زن که هنجارهای جامعه مردسالاری را رعایت نکند یا از آنها عبور کند سزاوار تنبیه و مجازات شناخته می شود. انضباط مردسالاری که بر زنان اعمال می شود مغایر با آزادی و حقوق انسانی زنان است، از این رو وقتی زنان به حقوق شان آگاه می شوند زیر بار محدودیت های دولت/ قانون، عشیره/فرهنگ و خانواده نمی روند و ممکن است مورد خشونت قرار گیرند.
مقاومت زنان منطقه متوقف نخواهد شد، چون هر چه می گذرد زنان بیشتر به حقوق شان آگاه می شوند و کمتر ستم و تبعیض جنسیتی را تحمل خواهند کرد. حرکت های زنان برای دستیابی به حقوق برابر ادامه پیدا خواهد کرد و این حرکتها قطعا دستاوردهای مثبتی برای زنان به ارمغان می آورد.