چهارشنبه ۲۰ خرداد ۱۴۰۵
فریبرز شایگان – اندیشهٔ نو: شورای حکام آژانس بینالمللی انرژی اتمی در نشست روز چهارشنبه ۱۰ ژوئن ۲۰۲۶ با تصویب قطعنامهٔ GOV/2026/40 در مورد همکاری نکردن ایران در ارائه دادن اطلاعات و ندادن دسترسیهای لازم برای راستیآزمایی مواد هستهیی ابراز نگرانی جدّی کرد.
این قطعنامه با ۲۱ رأی موافق، ۳ رأی مخالف و ۱۰ رأی ممتنع تصویب شد. آمریکا، بریتانیا، فرانسه، و آلمان جزو موافقان این قطعنامه و چین و روسیه و نیجر جزو مخالفان این قطعنامه بودند. ونزوئلا اجازهٔ شرکت در رأیگیری نداشت.
آژانس در این قطعنامه تأکید میکند که یک سال است که بازرسان این نهاد قادر به تأیید چندوچون مواد هستهیی اعلامشده، از جمله مقدار زیادی اورانیوم با غنای بالا نبودهاند. آژانس این وضع را «نگرانکننده از منظر گسترش» سلاحهای هستهیی توصیف کرده است.
هیئت حکام همچنین یادآور میشود که ایران طبق قطعنامههای شورای امنیت موظف است فعالیتهای غنیسازی و بازفراوری را تعلیق و کُد اصلاحی ۳٫۱ را بهطور کامل اجرا کند.
قطعنامه از ایران میخواهد بیدرنگ:
- ۰ اطلاعات کامل دربارهٔ موجودی مواد هستهیی و طراحی تأسیسات را ارائه کند،
- ۰ دسترسیهای لازم را برای راستیآزمایی در اختیار آژانس بگذارد، و
- ۰ همهٔ موارد ناهمخوان با الزامات آژانس را برطرف کند تا آژانس بتواند دربارهٔ «صحت و کامل بودن» اعلامهای ایران اطمینان حاصل کند.
هیئت حکام ضمن حمایت از راهحل دیپلماتیک، از مدیرکل خواسته است گزارش اجرای این قطعنامه را در نشست بعدی ارائه کند و اعلام کرده است که در صورت لزوم آمادهٔ اقدامات و گامهای بعدی است.
تقریباً همزمان با این قطعنامه، شورای امنیت سازمان ملل نیز روند بررسی بازگشت تحریمها را در چارچوب قطعنامهٔ ۱۷۳۷ در دستور کار قرار داده است.
هیئت نمایندگی جمهوری اسلامی ایران در وین در واکنش به این مصوبه آن را «سیاسی» و «عاری از رفتار حرفهیی مورد انتظار از یک نهاد فنی» توصیف کرد و گفت که جمهوری اسلامی ایران «از حقوق مسلم خودش، از جمله در پاسخ دادن به این قطعنامهٔ ناقص، کوتاهی نخواهد کرد.»