اندیشه نو
سه شنبه 19 خرداد ۱۴۰۵
بازداشتشدگان سابق جزئیات شکنجه سیستماتیک و خشونت جنسی، از جمله تجاوز، را در دوران بازداشت اسرائیل شرح میدهند.
۱۰ آوریل ۲۰۲۴[۲۱ فروردین ۱۴۰۴]، در تعطیلات عید فطر، در پایان ماه مبارک رمضان بود. این کارمند دولت غزه از زمان دستگیریاش توسط سربازان اسرائیلی در یک ماه قبل، مورد ضرب و شتم، شکنجه، بستن و مجبور به کثیف کردن خود شده بود.
سربازان و سگهای نگهبانشان آن روز او را محاصره کردند. او به یاد میآورد: «شش سرباز در سمت راست و شش سرباز در سمت چپ بودند. آنها نام شما را میپرسیدند. اگر میگفتید «محمد»، میگفتند «نه، بگو اسمت عوضی است.»
البکری گفت که او به همراه هفت زندانی دیگر نگهداری میشد. همه آنها را برهنه، چشمبند و دستبند زده بودند.
او گفت: «بعد از اینکه لباسهایمان را درآوردند، به ما تجاوز شد. ما فریاد میزدیم «ای خدا، ای خدا»، اما آنها فقط میخندیدند و از ما فیلم میگرفتند.» البکری سپس آنچه را که چندین سازمان حقوق بشری گزارش دادهاند، تکرار کرد – اینکه نگهبانان در طول سوءاستفاده جنسی از زندانیان از سگها نیز استفاده میکردند. او گفت: «سگها از دستورات مأموران برای [حمله به] ما پیروی میکردند.»
«هیچ رحمی وجود نداشت. ما حدود ۲۰ دقیقه تا نیم ساعت در آن حالت سوءاستفاده جنسی و ضرب و شتم ماندیم. سپس به ما گفتند لباس بپوشیم و ما را به زندان برگرداندند.»
البکری از جمله چندین زندانی سابق است که شهادتهای مفصلی را برای «مجموعه شواهد: تاریکترین سلاح اسرائیل» به الجزیره ارائه داده است، تحقیقی مستند در مورد آنچه قضات دادگاه کیفری بینالمللی (ICC)، سازمان ملل متحد و گزارشگر ویژه آن در سرزمینهای اشغالی، فرانچسکا آلبانیز، میگویند به معنای استفاده گسترده و سیستماتیک از تجاوز و شکنجه جنسی توسط ارتش اسرائیل علیه فلسطینیان است. گروههای حقوق بشری مانند مرکز حقوق بشر فلسطین (PCHR) و دیدهبان حقوق بشر اروپا نیز شهادتهای زندانیانی را مستند کردهاند که نحوه استفاده سربازان اسرائیلی از سگها برای تجاوز به آنها را روایت میکنند.
ادعاهای مربوط به سوءاستفاده جنسی از فلسطینیها در زندانهای اسرائیل چیز جدیدی نیست – این اتهامات به دههها پیش برمیگردد. اما طبق تحقیقات الجزیره و گزارشهای مختلف سازمان ملل و گروههای برجسته حقوق بشر، به نظر میرسد اسرائیل با آغاز جنگ نسلکشی خود علیه غزه پس از حمله به رهبری حماس در اکتبر ۲۰۲۳، استفاده از تجاوز جنسی به عنوان سلاح جنگی را افزایش داده است.
گزارش سازمان ملل که در مارس ۲۰۲۵ [اسفند- فروردین]منتشر شد، شواهدی از استفاده «سیستماتیک» اسرائیل از خشونت جنسی، تولید مثلی و سایر اشکال خشونت مبتنی بر جنسیت از ۷ اکتبر ۲۰۲۳ [۱۶ مرداد ۱۴۰۲]را نشان داد. در ماه مه، اسرائیل به «لیست سیاه خشونت جنسی در مناطق جنگی» سازمان ملل اضافه شد. دیدهبان حقوق بشر، عفو بینالملل، گروه حقوقی اسرائیلی بتسلم و PCHR فرهنگ فراگیر خشونت جنسی را در میان نیروهای اسرائیلی، به ویژه در میان کسانی که مسئول نظارت بر زندانیان فلسطینی هستند، توصیف کردهاند. بسیاری از آنها بدون هیچ اتهامی تحت سیستم بازداشت اداری اسرائیل دستگیر و نگهداری شدهاند.
هیچ سرباز یا نگهبانی به جرم سوءاستفاده جنسی از فلسطینیها محکوم نشده است. اسرائیل پس از انتشار ویدئویی از تجاوز به یک زندانی از اردوگاه بازداشت سدی تیمان در صحرای نقب در ژوئیه ۲۰۲۴، ۱۰ افسر امنیتی را بازداشت کرد. اما باندهایی از معترضان راستگرا، از جمله قانونگذاران، تلاش کردند تا به محلی که نگهبانان در آن نگهداری میشدند، حمله کنند تا آنها را آزاد کنند.
معترضان راستگرا در بازداشتگاه سدی تیمان پس از ورود پلیس نظامی اسرائیل به عنوان بخشی از تحقیقات در مورد تجاوز مشکوک به یک بازداشتی فلسطینی در ژوئیه ۲۰۲۴ [جیل گرالو/رویترز]
ژوئیه [تیرماه]گذشته، اسرائیل تمام اتهامات علیه نگهبانان را لغو کرد. افسر زنی که گفته میشود ویدئوی این حمله را منتشر کرده بود، سرلشکر ییفات تومر-یروشالمی، متعاقباً دستگیر شد. بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر اسرائیل، «جرم» او – به اشتراک گذاشتن فیلم تجاوز توسط سربازان اسرائیلی – را «شدیدترین حمله روابط عمومی» به این کشور از زمان تأسیس آن نامید.
آلبانیزی، گزارشگر سازمان ملل، گفت که هدف پشت سوءاستفاده جنسی از زندانیان فلسطینی روشن است: نه صرفاً تحمیل درد، بلکه از بین بردن قربانی و حس عزت نفس آنها.
او با اشاره به مصاحبههایش با دو بازمانده تجاوز جنسی به الجزیره گفت: «چیز عمیقتری در این مفهوم وجود دارد که شکنجه، به ویژه تجاوز جنسی و سایر اشکال شکنجه جنسی، ذهن فرد را به ویژه در توانایی بازسازی یا لذت بردن از صمیمیت خود نابود میکند.»
در ژوئیه ۲۰۲۴[تیرماه ۱۴۰۳]، در کنست، پارلمان اسرائیل، از هانوخ میلویدسکی، عضو حزب لیکود نتانیاهو، پرسیده شد که آیا تجاوز به یک زندانی تا به حال مشروع بوده است یا خیر، او فریاد زد: «بله.»
«اگر او یک نوخبا [جنگجوی حماس] باشد، انجام هر کاری مشروع است، هر کاری.»
جان سالم به در برده از نسلکشی و تجاوز
ایوب، کارگر فصلی، که الجزیره او را اینگونه توصیف کرده است، هرگز فکر نمیکرد که چیز قابل توجهی در زندگیاش وجود داشته باشد.
ایوب مانند البکری، فکر میکرد که یک مرد خانواده میانسال اهل غزه است. هر دو آینده فرزندانشان را بالاتر از آینده خود قرار دادند. هر دو از زمان آغاز جنگ نسلکشی اسرائیل در اکتبر ۲۰۲۳[مرداد ۱۴۰۲]، امنیت خانوادههایشان را در اولویت قرار داده بودند. هر دو به هدایت خانوادههایشان از میان ایستهای بازرسی، بمبارانها و آوارگیهای اجباری که زندگی روزمره در این منطقه محاصرهشده را تعریف میکرد، عادت کرده بودند.
این وضعیت زمانی تغییر کرد که هر دو توسط سربازان اسرائیلی و سگهای نگهبان اسیر، شکنجه و بارها مورد تجاوز قرار گرفتند.
مانند البکری، خاطره ایوب از تجاوزش نیز به همان اندازه واضح است. او به الجزیره گفت: «سربازان زن وارد اتاق من شدند. آنها دستبندهای آهنی را از پشت به دستانم بستند. آنها دستبندها را از پاهایم باز کردند و دستبندهای بیشتری به آنها زدند. سپس لباسهایم را درآوردند.»
او با چکمههایی بر پشت و گردنش به زمین دوخته شده بود، در حالی که سربازان زن با استفاده از اشیاء مصنوعی به او تجاوز میکردند.
«سربازان اطراف آنها تشویق میکردند و از صحنه فیلمبرداری میکردند. آنها از صحنه تجاوز فیلمبرداری میکردند.»
تجاوز و شکنجه جنسی ایوب ادامه یافت، در حالی که از او در مورد هرگونه اطلاعی از حمله به رهبری حماس که او هیچ اطلاعی از آن نداشت، بازجویی میشد.
خشم
حمله ۷ اکتبر ۲۰۲۳[۱۶ مرداد ۱۴۰۲]، که در طی آن ۱۱۳۹ نفر کشته و حدود ۲۵۰ نفر ربوده شدند، بخش زیادی از جامعه اسرائیل و فرضیات مربوط به رابطه با فلسطینیان در سرزمین اشغالی را از هم گسیخت.
از طریق حلقههای بیپایان اخبار، آسیبهای ناشی از حملات در سراسر جامعه اسرائیل طنینانداز شد، زیرا طبقه سیاسی در تلاش بود تا آسیب وارده به اسرائیل را در آن روز بزرگنمایی کند.
ایوب با یادآوری وقایع اسارت خود، به یاد آورد که چشمانش بسته شده، شکنجه شده، زیر پا لگدمال شده و مورد ضرب و شتم قرار گرفته بود، در حالی که در مورد وقایع ۷ اکتبر مورد بازجویی قرار میگرفت، با وجود اینکه هیچ ارتباطی با آنچه در آن روز اتفاق افتاد، نداشت.
او به یاد آورد: «آنها به ما میگفتند: شما خدا و آیه قرآن را میشناسید، چشم در برابر چشم، دندان در برابر دندان. همانطور که میکارید، درو خواهید کرد.» سربازان اسرائیلی به او گفتند: «شما وارد سرزمینهای ما، سرزمینهای اسرائیل، شدید و به آنها حمله کردید. شما تجاوز کردید و این کار را کردید و آن کار را کردید.»
به البکری شمارهای برای یک نام داده شد و او توضیح داد که وقتی سعی کرد خود را به هر طریق دیگری معرفی کند، مورد ضرب و شتم قرار گرفت. او به یاد میآورد که به او گفته شده بود: «شما به عنوان یک اسیر جنگی اینجا هستید. شما به خاطر ویرانیهایی که ایجاد کردهاید به اینجا آمدهاید.»
البکری گفت علاوه بر تجاوز، او و دیگر زندانیان با سگها و آنچه که او بمبهای صوتی توصیف کرد، مورد حمله قرار گرفتند.
او گفت: «شما مجبور بودید روی شکم خود بخوابید، دستها و چشمانتان بسته بود، در حالی که آنها سگها را روی شما راه میبردند و به شما لگد میزدند.»
آلبانزی به الجزیره گفت که گزارشهای مشابهی از بدرفتاری و شکنجه پس از حمله ۷ اکتبر رایج است. او گفت: «وحشیگری به سطح بیسابقهای رسیده است. این اقدامات انتقامجویانه شده است.»
او گفت: «شیوههای معمول شامل ضرب و شتم شدید، سیلی زدن، سوزاندن، شکستن استخوانها، شکستن دندانها، خشونت جنسی و تجاوز بوده است.» «دخول جنسی از طریق اشیاء، چه از طریق بدن و چه از طریق اشیاء دیگر، مانند چیزی که مکرراً اتفاق میافتد، استفاده از میلههای فلزی، بریدن فلز است که ممکن است چاقو، فلزیاب، بطری باشد.»
غیرانسانیسازی
بسیاری از سربازان اسرائیلی که متهم به شرکت در شکنجه، سوءاستفاده جنسی و تجاوز به زندانیان فلسطینی هستند، در جوامعی بزرگ شدهاند که توسط ناظران در داخل اسرائیل به عنوان جوامعی توصیف میشوند که شرطی شدهاند تا فلسطینیها را به نوعی فاقد احترام انسانی ببینند.
سازمانهایی مانند بتسلم و پزشکان حقوق بشر اسرائیل توصیف کردهاند که چگونه بسیاری از اسرائیلیها تمام عمر خود را بدون مواجهه با فلسطینیها، مردمی که طبق سیاستهای دولتی محکوم به تحصیل در سیستمهای آموزشی جداگانه هستند، میگذرانند.
یهودا شنهاو-شهربانی، جامعهشناس، گفت که تصور اینکه فلسطینیها به نوعی خارج از دستهی مردم قابل تشخیص هستند، در فرهنگ سیاسی اسرائیل ریشه عمیقی دارد.
این تصور از زمان حال و حتی از زمان قیمومیت بریتانیا بر فلسطین، زمانی که مقامات آن را به عنوان “سرزمینی بدون مردم” توصیف میکردند، تا به امروز، جایی که میتوان آنها را با مصونیت آشکار از مجازات کشت، مورد تجاوز و شکنجه قرار داد، برمیگردد.
آلبانیز به الجزیره گفت: “اسرائیل با به تصویر کشیدن کل جمعیت به عنوان حیوانات انسانی و تروریست و توسل به مفهوم سپر انسانی برای توجیه قتل عامها، عملاً هدفی را بر پشت کل جمعیت غیرنظامی به این شکل ترسیم کرده است. حتی کودکانی که به عنوان تروریست در حال شکلگیری به تصویر کشیده میشوند، ترس شدیدی از مرگ قریبالوقوع را توصیف میکنند.”
ایزاک هرتزوگ، رئیس جمهور اسرائیل، هیچ مشکلی با سرزنش «صریح» همه فلسطینیها برای حمله به رهبری حماس در ۷ اکتبر نداشت و به خبرنگاران گفت: «تمام یک ملت مسئول است. این لفاظیها در مورد اینکه غیرنظامیان آگاه نیستند و درگیر نیستند، درست نیست. این کاملاً درست نیست.»
در پی این حمله، یوآو گالانت، وزیر دفاع سابق، گفت که اسرائیل با آنچه او «حیوانات انساننما» مینامید، میجنگد و دستور «محاصره کامل» مردان، زنان و کودکان آنجا را داده است. دیگران، مانند بزالل اسموتریچ، وزیر دارایی، و ایتامار بن گویر، وزیر امنیت ملی، مرتکبین مداوم این جرم بودهاند و مرتباً فلسطینیها را تروریست خطاب میکنند یا بخشهای بزرگی از جامعه فلسطین را با عبارات کلی جنایی یا افراطی، به ویژه در رابطه با غزه و کرانه باختری اشغالی، به تصویر میکشند.
وزیر امنیت ملی، ایتامار بن گویر، و وزیر دارایی، بزالل اسموتریچ، متهم به استفاده مداوم از زبان نژادپرستانه برای غیرانسانی جلوه دادن فلسطینیها شدهاند. [فایل: گیل کوهن-ماگن/خبرگزاری فرانسه]
آلبانیز گفت: «زبان غیرانسانی نقش کلیدی در اقداماتی مانند نسلکشی یا سایر اشکال مجازات و سوءاستفاده جمعی ایفا میکند، زیرا برای اینکه با دیگری به عنوان یک انسان غیرانسانی رفتار کنید، باید او را به عنوان یک انسان غیرانسانی ببینید.»
مصونیت از مجازات
علیرغم آنچه تحلیلگران به عنوان الگویی تثبیتشده از تجاوز و سوءاستفاده جنسی علیه فلسطینیان توصیف کردهاند، اسرائیل هنوز از هیچ نهاد چندملیتی مورد انتقاد قانونی قرار نگرفته و یا به دلیل اقداماتش در غزه یا کرانه باختری اشغالی با تحریم مواجه نشده است. تلاشهای نهادهای بینالمللی، از جمله تلاش سازمان ملل برای بررسی ادعاهای سوءاستفاده جنسی در ژانویه ۲۰۲۵، به طور فعال توسط اسرائیل مسدود شد.
سازمان ملل دریافته است که سوءاستفادههای خاص – از برهنگی اجباری و تهدید به تجاوز گرفته تا حمله به اندام تناسلی – به رویه استاندارد نیروهای اسرائیلی تبدیل شده است که با تأیید صریح یا ضمنی مقامات ارشد انجام میشود. به عنوان مثال، بن گویر تحقیقات در مورد تجاوز در سد تیمان را “شرمآور” خوانده است، در حالی که اسرائیل کاتز، وزیر دفاع، تلاشها برای پاسخگو کردن سربازان به خاطر تجاوز را “افترا به خون” توصیف کرده است.
آلبانیس اظهار داشت که شکنجه فلسطینیان در اسرائیل مورد تجلیل قرار گرفته است. «شما نه تنها مقامات و رهبران اسرائیلی را دیدهاید که به بدرفتاری با فلسطینیها میبالند… شهرکنشینان و شهروندان به طور یکسان به بازداشتگاهها برده شدهاند تا شاهد، نظارهگر یا حتی [در تحقیری که بر فلسطینیها تحمیل میشود] شرکت کنند.»
تریستینو مارینیلو، استاد دانشگاه جان مورز لیورپول و عضوی از تیم حقوقی نماینده قربانیان غزه در دیوان کیفری بینالمللی، به آنچه که او «تفاوت بسیار مهم تحت قوانین کیفری بینالمللی بین اعمال خشونت جنسی منفرد و اعمالی که بخشی از یک الگوی سیستماتیک علیه غیرنظامیان هستند» توصیف کرد، اشاره کرد.
او گفت: «اولی ممکن است جنایات جنگی باشد. وقتی همین اعمال سازمانیافته و گسترده باشند، به جنایت علیه بشریت منجر میشوند.»
مارینیلو افزود: «این جنایات در بازداشتگاههای دولتی و بازداشتگاههای نظامی رخ میدهند. این واقعیت که مرتکبان محاکمه، پیگرد قانونی یا محکوم نمیشوند، نشان دهنده یک سیاست نهادی در پشت ارتکاب آنهاست.»
آلبانیزی گفت، مطمئناً فلسطینیها همچنان مقاومت میکنند. «فلسطینیها هنوز برای محو نشدن، برای منقرض نشدن به عنوان مردمی با ظرفیت تعیین سرنوشت خود مبارزه میکنند.»
اما از نظر اکثر ناظران، نسلکشی اسرائیل در غزه، برخلاف آتشبس کاغذی که توسط دونالد ترامپ، رئیس جمهور ایالات متحده، در اکتبر ۲۰۲۵ به اسرائیل تحمیل شد، ادامه دارد. اسرائیل با سرعت زیادی در حال جابجایی اجباری فلسطینیها در سراسر کرانه باختری اشغالی است و هرگونه مقاومت از سوی مالکان زمین و کشاورزان در برابر شهرکنشینان و نیروهای امنیتی اسرائیل معمولاً با خشونت، زندان و اغلب شکنجه و تجاوز جنسی روبرو میشود.
آلبانیزی گفت: «تحمل خشونت جنسی و شکنجه به طور کلی و تجاوز جنسی وحشیانه است. تصور کنید که این کار به طور سیستماتیک در مقیاس وسیع علیه یک جمعیت انجام شود. این به معنای نابودی خود مردم است.»