خلیل الرحمان، وزیر امور خارجی بنگلادش، رئیس تازهٔ مجمع عمومی سازمان ملل متحد، در نشست عمومی در مقر این سازمان در نیویورک سخنرانی میکند. عکس از اسکندر دببه/آسوشیتد پرس.
شنبه ۱۶ خرداد ۱۴۰۵
امید مجد – اندیشهٔ نو: به گزارش الجزیره، خلیل رحمان، وزیر امور خارجی بنگلادش، در یک رأیگیری نزدیک و رقابتی توانست پیروز شود و ریاست هشتاد و یکمین دورهٔ مجمع عمومی سازمان ملل متحد را به دست آورد. او در رأیگیری مخفی روز سهشنبه ۱۲ خرداد توانست با کسب ۹۹ رأی رقیبش آندریاس کاکوریس، نمایندهٔ قبرس، را شکست دهد که ۹۱ رأی به دست آورد. در این انتخابات ۱۹۰ رأی به صندوق انداخته شد و هیچ رأی باطل یا ممتنعی گزارش نشد.
بر اساس نظام چرخشی میان گروههای منطقهیی سازمان ملل متحد، ریاست این دورهٔ یکسالهٔ مجمع عمومی به گروه آسیا–اقیانوسیه تعلق داشت. دورهٔ یکسالهٔ ریاست رحمان از ۸ سپتامبر (۱۷ شهریور) آغاز میشود. این دوره همزمان با یکی از مهمترین رویدادهای تقویم سازمان ملل متحد است: انتخاب جانشین آنتونیو گوترش، دبیرکل کنونی سازمان ملل متحد، که دورهٔ دبیرکلیاش در آخر سال ۲۰۲۶ به پایان میرسد.
رحمان پیش از تصدی وزارت خارجهٔ بنگلادش در مقام مشاور امنیت ملی و نمایندهٔ عالی دولت بنگلادش در موضوع روهینگیا فعالیت کرده و سابقهای طولانی در دیپلماسی حرفهیی دارد. او از سال ۱۹۷۹ وارد امور خارجی بنگلادش شد و در نیویورک و ژنو نیز سمتهای ارشد در سازمان ملل متحد را بر عهده داشته است.
او در سخنرانی پذیرش مسئولیت جدیدش ضمن اشاره به چالشهای فزایندهٔ نظام چندجانبه جهان هشدار داد که فشارهای قدرتهای بزرگ «به اعتماد عمومی به توانایی سازمان ملل متحد برای تحقق وعدههایش آسیب میزند».
آنالنا بربوک، وزیر خارجهٔ آلمان و رئیس کنونی مجمع عمومی که دورهاش رو به پایان است نیز تأکید کرد که چندجانبهگرایی با «فشار عظیم» برخی از قدرتهای جهان روبهروست و دستیابی به اجماع روزبهروز دشوارتر میشود.
مجمع عمومی سازمان ملل متحد، مهمترین و فراگیرترین نهاد نمایندگی جهانی در سازمان ملل متحد، همهٔ ۱۹۳ کشور عضو را با حق رأی برابر گرد هم میآورد. نشست سالانهٔ سپتامبر در نیویورک تنها مجمعی است که رهبران کشورهای کوچک و بزرگ میتوانند در آن سخنرانی کنند.
اگرچه قطعنامههای مجمع عمومی سازمان ملل متحد الزامآور نیستند، اما این نهاد نقشی کلیدی در شکلدهی به گفتوگوهای جهانی دربارهٔ موضوعهایی چون امنیت، حقوق بشر، و تغییرات آبوهوایی دارد.
همچنین، مجمع عمومی سازمان ملل متحد در انتخاب دبیرکل این سازمان، تعیین اعضای غیردائم شورای امنیت، و تصویب بودجهٔ این سازمان نقش اصلی دارد.
همزمانی دورهٔ یکسالهٔ ریاست رحمان بر مجمع عمومی با انتخاب جانشین آنتونیو گوترش باعث میشود که رئیس جدید مجمع عمومی در مدیریت فضای سیاسی، جلسات مجموع عمومی و انتخابات، و تعاملهای دیپلماتیک نقش پُررنگتری داشته باشد. اگرچه انتخاب دبیرکل در نهایت با توصیهٔ شورای امنیت صورت میگیرد، اما رئیس مجمع عمومی میتواند فضای سیاسی را آرام، متوازن، یا حتی جهتدار کند. همچنین، انتخاب یک دیپلمات آسیایی میتواند به کشورهای «جنوب جهانی» (Global South) صدای بلندتری بدهد و بر توازن قدرت میان بلوکهای جهانی را در روند انتخاب دبیرکل اثر بگذارد.