یکشنبه ۶ اردیبهشت ۱۴۰۵
بامداد روز یکشنبه ۶ اردیبهشت ۱۴۰۵ عامر رامش، زندانی سیاسی ۱۸ساله بلوچ، اعدام شد. این حکم در حالی اجرا شده است که او پیش از اعدام از حق آخرین ملاقات با خانواده محروم بوده است.
اجرای حکم اعدام در مورد یک زندانی نوجوان-جوان، آنهم در شرایطی که از ابتداییترین حقوق انسانی مانند دیدار پایانی با خانواده محروم بوده است، بار دیگر ابعاد خشونت ساختاری و نقض جدّی حقوق بشر در ایران را برجسته میکند. این اقدام نگرانیها در مورد وضع زندانیان سیاسی را تشدید میکند.
تأکید بر سن این زندانی نشان میدهد که چگونه کودکان و نوجوانان نیز در معرض شدیدترین اشکال سرکوب و خشونت قرار میگیرند. اعدام یک کودک-زندانی، آنهم در شرایط محرومیت از حقوق اولیه، نقض فاحش اصول بنیادین حقوق بشر و حقوق کودک و بیانگر تداوم تبعیض و بیعدالتی ساختاری است.
شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران، اعدام این نوجوان-جوانِ زندانی سیاسی را قاطعانه محکوم میکند و آن را نمونهای آشکار از تداوم خشونت دولتی، نقض حق حیات، و بیاعتنایی به اصول بنیادین حقوق بشر و حقوق کودک میداند. این شورا با تأکید بر ضرورت توقف فوری مجازات اعدام، بهویژه در مورد کودکان و نوجوانان، خواستار پاسخگویی نهادهای مسئول و پایاندادن به روند سرکوب و مجازاتهای غیرانسانی علیه زندانیان سیاسی و جوامع به حاشیه راندهشده است.