جمعه ۲۸ فروردین ۱۴۰۵
گزارشها از سهم ۴۳ تا ۶۰درصدی اجاره در سبد هزینه و افزایش چالشها پس از آغاز جنگ حکایت دارد. و مشاوران املاک از سختگیری موجران و افزایش درخواست تنفس اجاره در کل شهر خبر میدهند.
افزایش اجارهبها و همزمان بیکاری، تعویق حقوق، و ترس از «تعدیل» (اخراج و بیکاری) بخشی از خانوارهای اجارهنشین را در تنگنای شدید قرار داده و حتی خطر «بازگشت به خانهٔ پدری» یا «مهاجرت به حاشیه» را ایجاد کرده است.
تورم چندسالهٔ اجاره و افزایش نیافتن متناسب مزد از ۱۳۹۸ تاکنون نیز این فشار را تشدید کرده است.
در اسفند گذشته متوسط اجاره در تهران ۹میلیون ماهانه و ۱٫۲میلیارد ودیعه بوده که معادل ۴۵میلیون تومان اجاره ماهانه است.
نیمی از مستأجران در فقر مطلق اجارهیی قرار دارند و دهکهای اول و دوم تقریباً کاملاً در گروه فقرا هستند.
دنیای اقتصاد نوشت: در بررسی میدانی، ۱۳ واکنش مستأجران به تبعات جنگ به شرح زیر نشان داده شد:
درخواست وقت اضافه،
برداشت از ودیعه،
کوچ به خانهٔ کوچکتر،
پرداخت اجارهٔ اسفند با حقوق و مزد بهمن،
حذف شدید مخارج روزمره،
مهاجرت به حاشیه،
فروش خودرو،
بازگشت به خانهٔ پدر و مادر،
دریافت حقوق بیکاری،
کار در تاکسی اینترنتی،
مواجهه با اقدام گزینشی موجران،
ناتوانی زیاد در مناطق جنوبی و احتمال کم رشد زیاد اجاره در قراردادهای جدید.