سهشنبه ۱۱ فروردین ۱۴۰۵
در حالی که کارگران، تکنیسینها، و کارمندان تعمیر خطهای برق در طول سال جاری در اثر سیاستهای اقتصادی ضدّکارگری با شدیدترین تنزل در امکانهای اقتصادی و معیشتی برای خود و خانوادههایشان دستوپنجه نرم میکنند، در دوران تجاوز امپریالیسم آمریکا و اسرائیل با ازخودگذشتگی و فداکاریای بینظیر برای تعمیر خرابیهای خطوط برق و برای کمک به مصدومان و افراد در جادهها و ساختمانها شتافتند.
در سالهای اخیر افزایش قراردادهای موقت برای مشاغل دائمی و نبودِ امنیتِ شغلی از دغدغههای اصلی کارگران فنی، کارگران سیمبان، تکنیسینها، و اپراتورهای انتقال و توزیع برق (کلاهزردها) در وزارت نیرو بود. بارها تجمعهای اعتراضی این کارکنان وزارت نیرو در تهران در مقابل وزارت نیرو را شاهد بودیم. در این تجمعها اپراتورهای پیمانی خواست تعیین وضعیت شغلی، قرارداد رسمی، رفع تبعیض در پاداش، و دریافت حقوق و مزایای مزدی متناسب با دریافتی کارکنان رسمی وزارت نیرو را مطرح کردند.
در سال جاری بیش از چهارهزار کارگر اپراتور پیمانی انتقال و توزیع برق غیررسمی که در حقوق و مزایای آنان نسبت به کارگران رسمی اختلاف زیادی وجود دارد نیز خواهان دریافت مزد و مزایای قابل قیاس با کارکنان رسمی هستند.
مشکلات تکنیسینها و کارگران فنی و اپراتورها و سیمبانهای شرکت توزیع برق کشور شرایط سخت کار، نبودِ ایمنیِ کار، و نقش انگلی شرکتهای دلال نیروی کار است که عامل مهمی در رسیدگی نشدن به شرایط کاری و زندگی اپراتورها و سیمبانها در وزارت نیرو بودهاند. شرایط کاری کارگران فنی خطهای انتقال برق (سیمبانها) حتی قبل از شروع تجاوز امپریالیسم آمریکا و اسرائیل ایمن نبود و وسایل و تجهیزات ایمنی خوب و با کیفیت مناسب در اختیار آنان قرار نداشت. جای شگفتی نیست که در این شرایط کاری بسیار دشوار و خطرناک هر سال شماری از کارکنان وزارت نیرو بر اثر حوادث کاری جانشان را از دست میدهند یا مصدوم میشوند.
با وجود این، پس از بمبارانها در استانها و شهرهای کشور و گسترش آتشسوزی در نقطههای بمبارانشده، مردم میهن ما حضور فوریِ کارکنان فداکار وزارت نیرو برای تعمیر خطهای برق قطعشده همراه با نیروهای امداد، آمبولانس، و آتشنشانی را شاهد هستند، حضوری که با آمادگی کامل عملیاتی در شرایط اضطراری در صحنههای حساس و خطرناک بهمنظور کمک به مصدومان و نجات آنان برجسته بوده است. رانندگان ماشینآلات سنگین و دیگر پرسنل عملیاتی نیز از نخستین ساعتهای تهاجم آمریکا و اسرائیل دستبهکار شدند و برای پشتیبانی از عملیات کمکرسانی، نجات، و باز کردن مسیرهای شهرها و جادهها، جا بهجا کردن مانعها، و ایمن سازیِ نقطههای بمبارانشده وارد عمل شدند.
در حالی که مخزنهای نفت شهران در جنوب تهران پس از بمباران هواپیماهای اسرائیل در آتش میسوخت و دود غلیظ منطقهٔ بمبارانشده تمام شهر تهران را فرا گرفته بود، تصویرهای منتشرشده در خبرگزاریها نشاندهندهٔ حضور مسئولان و کارکنان تعمیر خطهای برق و تلفن در مجاورت آن نقطههای بمباران شده بود، حضوری که با فداکاری و بهصورتی خودانگیخته وظیفههایشان را برای کمکرسانی به مردم، تأمین نیروی برق برای منطقههای مسکونی و بیمارستانها، و حفظ ارتباط آنها انجام میدادند. همانند دوران جنگ دوازدهروزه، کارکنان و نیروهای امدادگر نیز با احساس همیاری و همبستگی به کمک مردم شتافتند. این یاری و همبستگی با مردم و با یکدیگر البته فقط مختص مردم بود.
در مقابل این همبستگی ملی و مردمی که با فداکاری کارگران و زحمتکشان رقم میخورد، نیروهای ارتجاعی و وابسته به امپریالیسم آمریکا و اسرائیل که در خارج از کشور تجاوز نظامی به میهن ما را به بمباران و تخریب زیرساختهای کشور تشویق میکنند با پخش فراخوانهایی نفرتبرانگیز از مردم و این کارکنان فداکار دولت میخواهند که «در منزلتان بمانید. همچنان دست به اعتصاب بزنید و سر کار حاضر نشوید.»
برگرفته از ضمیمه کارگری «نامهٔ مردم»