جمعه ۷ فروردین ۱۴۰۵
روز پنجشنبه ۶ فروردین، دو وزیر وابسته به حزبالله و دو وزیر وابسته به جنبش امل از حضور در جلسۀ هیئت دولت خودداری کردند.
دو روز قبل، وزیر امور خارجه لبنان، يوسف رجّي، با متهم کردن سفیر جمهوری اسلامی به «دخالت در امور داخلی لبنان» اعتبارنامۀ وی را لغو کرد.
بنابراین، محمدرضا شیبانی به عنوان «عنصر نامطلوب» باید حداکثر تا نهم فروردین بیروت را ترک کند. شیبانی حدود دو هفته قبل از شروع جنگ در مقام سفیر جدید جمهوری اسلامی عازم لبنان شده بود.
در اعتراض به اخراج نمایندۀ تهران، دهها نفر از حامیان حزبالله مقابل سفارت جمهوری اسلامی ایران در نزدیکی بیروت تجمع کردند و علیه آمریکا و اسرائیل شعار دادند. به گفتۀ این معترضان تصمیم دولت لبنان «قابل قبول نیست و اجرا نخواهد شد.» آنها همچنین خواستار اخراج سفیر آمریکا از لبنان شدند.
این تنشهای سیاسی در شرایطی رخ میدهد که دولت لبنان فشارهای خود را بر حزبالله افزایش داده و فعالیت سپاه پاسداران را نیز محدود کرده است. نخستوزیر نواف سلام صریحاً گفته است که نیروهای سپاه عملیات حزبالله را علیه اسرائیل هدایت میکنند.
حزبالله لبنان از روز ۱۱ اسفند ۱۴۰۴، یعنی دو روز بعد از حملۀ اسرائیل و آمریکا، موشکپرانی خود را علیه اسرائیل آغاز کرد و بدین ترتیب تمامی کشور را در معرض تهاجم اسرائیل قرار داد. ارتش اسرائیل حملات هوایی شدیدی را علیه خاک لبنان آغاز کرد که تاکنون بیش از هزار کشته و حدود یک میلیون آواره بر جای گذاشته است.
در این وضعیت، دولت لبنان که در اعتراض به حملات اسرائیل به سازمان ملل پناه برده، در درون خود نیز گرفتار خودسریهای حزبالله است که سیاستهای خود را به پیروی از تهران دنبال میکند. هنوز معلوم نیست که دولت در عمل موفق به اخراج محمدرضا شیبانی خواهد شد یا خیر.