جمعه ۱۷ بهمن ۱۴۰۴
🔸در دیماه ۱۴۰۴، موج گستردهای از بازداشت فعالان صنفی معلمان در سراسر کشور صورت گرفت. نیروهای امنیتی با یورش به منازل و بازداشت بدون ارائه حکم قضایی، معلمانی را هدف گرفتند که در اعتراضات خیابانی حضور یا سابقه فعالیت صنفی داشتند.
🔸در بسیاری از موارد، خانوادهها از وضعیت بازداشتشدگان بیخبر ماندند و بازداشتها حتی روزها پس از فروکش نسبی تجمعات انجام شد، امری که نشاندهنده رویکرد پیشگیرانه و تنبیهی نهادهای امنیتی است. بازداشتها محدود به افراد حاضر در اعتراضات نبود و شامل فعالان شناختهشده صنفی نیز میشد، کسانی که سابقه فعالیت مستمر و نقش پیونددهنده میان بدنه معلمان و تشکلها داشتند.
🔸 از جمله بازداشتشدگان میتوان به محمدحسن داودی، محمود حیدریان، رضا طاهری، رضا مسلمی، مهدی نظری، عبدالله رضایی، رضا بیات، احمد علیزاده، آرش نیکخو، حسین رمضانپور، محسن شعبانی و کیومرث واعظی اشاره کرد. همچنین گزارشها حاکی از بازداشت آرمان شاپوری، شروین حمیده، جلیل شیردل، اسماعیل خدایاری و حمید رحمتی است.
🔸بازداشتهای گسترده، بیتوجهی به اصول دادرسی عادلانه، پروندهسازی و نگهداری طولانی در بازداشتگاههای امنیتی نشان میدهد که حکومت فعالیت صنفی مستقل را تهدیدی علیه نظم سیاسی خود میداند و معلمان را بهعنوان گروهی با پایگاه اجتماعی گسترده، شبکه ارتباطی مستقیم با خانوادهها و تجربه سازمانیابی، هدف برخورد مضاعف قرار داده است.
🔸موج بازداشتها نشاندهنده استمرار یک سیاست سرکوب سیستماتیک است که پیشگیری از سازماندهی و تضعیف ساختارهای صنفی معلمان را دنبال میکند. تمرکز ویژه بر فعالان شناختهشده، استفاده از بازداشت بدون حکم قضایی و بیاطلاعی خانوادهها از وضعیت بازداشتشدگان، همگی گویای آنند که حکومت بهدنبال خاموش کردن صداهای مطالبهگر و ارسال پیام بازدارنده به سایر معلمان است.
🔸همچنین تکرار این رویه نسبت به معلمانی که پیشتر نیز بازداشت یا محکوم شده بودند، حاکی از حافظه امنیتی بلندمدت دستگاهها و استفاده از هر فرصت اعتراض اجتماعی برای تشدید فشار و مجازات فعالان است.
🔸 در همین رابطه فدراسیون معلمان آمریکا (AFT) روز ۱۴ بهمن ۱۴۰۴ نامهای به نمایندهٔ دائم جمهوری اسلامی ایران در سازمان ملل متحد ارسال کرد و در آن نسبت به خشونت دولتی، تشدید سرکوب و بازداشت فعالان صنفی و معلمان در ایران ابراز نگرانی کرد.
🔸در متن نامه آمده است که استفاده از زور مرگبار، قطع اینترنت و بازداشتهای خودسرانه، نقض آشکار تعهدات ایران در اعلامیه جهانی حقوق بشر و میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی است و جامعهٔ جهانی باید مسیر پاسخگویی، کاهش خشونت و احترام به حقوق بنیادین مردم ایران را تضمین کند. در این نامه رَندی واینگارتن، رئیس فدراسیون معلمان آمریکا، با رونوشت به Education International و Public Services International، خواستار اقدام فوری مقامات ایران برای آزادی بیقیدوشرط تمامی فعالان صنفی و معلمان زندانی شده است.