Skip to content
فوریه 8, 2026
   ارتباط با ما       در باره ما       فیسبوک       تلگرام   

احترام به تفاوت اندیشه، همیاری و تلاش مشترک در راه تحقق آزادی

  • خانه
  • ایران
  • جهان
  • ویژه اندیشهٔ نو
  • اجتماعی
    • زحمتکشان
    • جوانان و دانشجویان
    • زنان
  • اقتصادی
  • فرهنگی – ادبی
  • محیط زیست
  • تاریخی
  • علوم اجتماعی
  • دیدگاه‌ها
  • Home
  • ۱ درصد پولدار شدند، ۹۹ درصد فقیر!
  • اقتصادی
  • خبرها

۱ درصد پولدار شدند، ۹۹ درصد فقیر!

دوشنبه ۱۵ تیر ۱۴۰۴

مترجم: میلاد تاجیک

گزارش نابرابری جهانی(۲۰۲۶) می‌گوید:
دنیا در این دویست سال خیلی ثروتمندتر شده، کارخانه‌ها بیشتر تولید می‌کنند و کار آدم‌ها چند برابر گذشته ثروت ایجاد می کند. یعنی اگر حاصل این همه کار مزدبگیران عادلانه تقسیم می‌شد، هیچ‌کس نباید فقیر می‌بود. اما واقعیت این است که این ثروت دست مردم عادی نباید قرار گیرد و با ترفندهای گوناگون، بیشترش به جیب یک عده خیلی کم رفته است. بیشتر مردم دنیا کار می‌کنند، اما سهمی که از ثروت ایجاد کرده می برند، خیلی ناچیز است.
نصف مردم جهان روی‌هم فقط ۸ درصد درآمد دنیا را دارند، در حالی که یک‌دهم بالای جامعه، یعنی همان سرمایه‌دارها و ثروتمندان، بیشتر از نصف کل درآمد جهان را می‌گیرند. حتا بدتر از این، چند میلیون نفر آن‌قدر پول درمی‌آورند که درآمدشان با درآمد میلیاردها انسان برابر است.

اگر فقط به دستمزدهای مان نگاه کنیم اوضاع بد است، اما وقتی به ثروت تولید نگاه کنیم فاجعه روشن‌تر می‌شود. ثروت یعنی خانه، زمین، کارخانه، بانک و سرمایه.
گزارش نشان می‌دهد نصف مردم دنیا فقط ۲ درصد از کل ثروت را دارند، اما ۱۰ درصد مردم دنیا سه‌چهارم ثروت جهان را مالک‌اند. چند هزار نفر آن‌قدر ثروت دارند که از کل دارایی میلیاردها انسان بیشتر است. این یعنی تصمیم‌گیری درباره زندگی ما، کار ما و آینده ما دست کسانی است که کار نمی‌کنند، ولی صاحب همه چیز هستند. کارگر ارزش تولید می‌کند، اما سودش را سرمایه‌دار برمی‌دارد.

این وضعیت نه تازه است و نه تصادفی. در ۲۰۰ سال گذشته هم همین بوده؛ همیشه ثروت و درآمد دست اقلیت مانده و اکثریت چیزی نصیبش نشده است. حتا وقتی نابرابری کمی کمتر شده، فقط به نفع طبقه متوسط بوده، نه کارگر و فقیر. در همه جای دنیا هم این داستان تکرار می‌شود؛ چه کشورهای ثروتمند، چه فقیر. در هر جا یک گروه کوچک بالا هست و یک جمعیت بزرگ پایین. حرف ساده گزارش این است که تا وقتی کار می‌کنیم ولی مالک ثروت تولید شده نیستیم، تا وقتی تصمیم و قدرت دست صاحبان ثروت است، نابرابری عمیق‌تر می‌شود.
فهمیدن این واقعیت، قدم اول برای دیدن جای واقعی کارگر در این دنیا و فکر کردن به تغییر آن است.

پی نوشت: سندیکای کارگران فلزکار مکانیک ایران:

اینکه چرا ما هرچه کار می کنیم ولی چیزی نداریم ولی برای کسی که کار می کنیم او دارای همه چیز است فقط یک پاسخ دارد:
این سیستم سرمایه داری نئولیبرال برای چاپیدن ما درست شده است و باید تغییر کند.

تصمیم با ماست!

Continue Reading

Previous: فقر بیخ گلوی طبقه‌ی کارگر را چسبیده/ نرخ سبد معیشت چند است؟/ راهکارهای بی‌تاثیر دولت از حذف ارز ترجیحی تا کالابرگ یک میلیون تومانی؛
Next: آیندهٔ سازمان تأمین اجتماعی و میلیون‌ها بیمه‌شده در خطر!
  • تلگرام
  • فیسبوک
  • ارتباط با ما
  • در باره ما
  • فیسبوک
  • تلگرام
Copyright © All rights reserved