یکشنبه ۳۰ آذر ۱۴۰۴
به گزارش کمپین فعالین بلوچ، روستای هلنچکان از توابع شهرستان قصرقند سالهاست با هنری کهن و ریشهدار شناخته میشود که با دستان زنان روستا و بدون استفاده از چرخ سفالگری جان میگیرد.
سفال هلنچکان میراثی چندصدساله است که نسل به نسل منتقل شده و بخشی جداییناپذیر از هویت فرهنگی بلوچستان است.
به گفتهٔ منابع کمپین، هنرمندان این روستا سالهاست در نبود حمایت واقعی حکومت و نهادها و سازمانهای مرتبط با میراث فرهنگی و صنایع دستی بهتنهایی برای حفظ این هنر تلاش میکنند. نبود امکانات اولیه، بازار فروش، بیمه، آموزش و حمایت مالی، سفالگری هلنچکان را در وضعی شکننده قرار داده است.
این منبع اظهار داشت: «آنچه به نام حمایت انجام میشود بیشتر جنبهٔ نمایشی دارد. گاه تنها چند نفر از مسئولان یا فعالان شهرستانی به روستا میآیند، فیلم یا عکسی از مادران و مادربزرگهای سفالگر میگیرند، چند قطعه سفال میخرند و میروند، بیآنکه اقدام مؤثری برای بهبود شرایط زندگی و استمرار این هنر شود.»
احیای سفال هلنچکان نیازمند حمایت پایدار و برنامهریزیشده است، نه بازدیدهای مقطعی و گزارشهای تبلیغاتی. حفظ این هنر اصیل فقط به معنای نگهداری از یک صنعت دستی نیست، بلکه صیانت از تاریخ، هویت، و فرهنگ مردمی است که سالها در سایهٔ بیتوجهی بار حفظ این میراث ارزشمند را به دوش کشیدهاند.
روستای هلنچکان امروز بیش از هر زمان دیگری چشمانتظار حمایت واقعی و مسئولانهٔ نهادهای مربوط است، حمایتی که میتواند مانع خاموش شدن یکی از کهنترین جلوههای هنر بومی بلوچستان شود.