چهارشنبه ۲۶ آذر ۱۴۰۴
م. حامد – اندیشهٔ نو: صنعت تولید در آرژانتین همچنان تحت تأثیر بحران اقتصادیای قرار دارد که دولت راست افراطی خاویر میلی به آن دامن زده است. کاهش فروش کالاهای تولیدی و افزایش واردات منجر به از بین رفتن گستردهٔ شغلهای تولیدی در آرژانتین شده است. این روند در هفتههای اخیر ادامه یافته است و چند کارخانهٔ تولیدی بهعلت تعطیلی یا کاهش تولید دست به اخراجهای گستردهٔ کارگران زدهاند.
بر اساس دادههای مرکز اقتصاد سیاسی آرژانتین (CEPA)، بخش تولید یکی از بیشترین آسیبها را دیده است. طبق گزارش «سندیکای کارگران فلزکار» (UOM) که از اعضای اتحادیهٔ جهانی اینداستریال (IndustriALL) است، شرکت ویرپول (Whirlpool) چند هفته پیش کارخانهاش در شهر صنعتی پیلار را تعطیل و ۲۲۰ کارگر را اخراج کرد. همچنین، یک کارخانهٔ موتورسیکلتسازی در سانتافه نیز در چند ماه گذشته ۱۵۰ تن از کارکنانش را اخراج کرده است. علاوه بر این بیکاریهای مستقیم، رکود کلی در بخش فلزات بر سراسر زنجیرهٔ تأمین اثر گذاشته است، از جمله بر تأمینکنندگان داخلی در بخشها و زیرمجموعههای متعدد مانند سازندگان قطعات خودرو یا ماشینآلات و تجهیزات کشاورزی.
بخش نساجی نیز بهعلت باز کردن راه واردات با مشکلاتی مواجه شده است. امروزه این بخش فقط با ۳۷درصد ظرفیت نصبشده کار میکند. بر اساس دادههای بنیاد پرو تیجر (Pro Tejer)، بین دسامبر ۲۰۲۳ تا اوت ۲۰۲۵ (در حدود ۲۰ ماه) ۳۳۳ شرکت تعطیل شد که منجر به بیکاری ۱۴,۰۰۰ نفر شده است.
گزارش ماه اکتبر ۲۰۲۵ «مؤسسه ملی آمار و سرشماری» (INDEC) نیز نشاندهندهٔ کاهش چشمگیر تولید در این ماه در بخشهای گوناگون صنعتی مانند پوشاک، چرم و کفش (۱۵٫۱ درصد)، محصولات نساجی (۲۴درصد)، محصولات لاستیکی و پلاستیکی (۱۲درصد)، و محصولات فلزی (۸٫۱درصد) است. این کاهش ماهانه در کاهش سالانهٔ ۲٫۹درصدی تولید نسبت به همان ماه در سال ۲۰۲۴ نیز دیده میشود. در سال ۲۰۲۴ نیز کاهش چشمگیری نسبت به نوامبر ۲۰۲۳، آخرین ماه پیش از آغاز به کار دولت کنونی، رخ داده بود.
بر اساس گزارش اخیر روزنامهٔ اسپانیایی ال پایس (El País)، هر روز بهطور متوسط ۲۸ شرکت در آرژانتین تعطیل میشود.
کریستیان آلخاندرو والریو، معاون دبیر منطقهیی اتحادیهٔ جهانی اینداستریال، میگوید:
دولت کنونی همان دستورهای نولیبرالی را دارد تکرار میکند که پیشتر در آرژانتین شکست خورده و جز آسیب زدن به بافت صنعتی کشور، افزایش بیشتر بدهی خارجی، و ایجاد بحرانهای گسترده و عمیق اقتصادی و مالی کاری نکرده است. به گفتهٔ خودِ رئیسجمهور [خاویر میلی]، برنامهٔ دولت بر سه بخش معدن و انرژی و کشاورزی بهعنوان محرکهای اقتصاد تمرکز دارد. اما همه میدانند که این بخشها به نیروی کار خیلی زیادی نیاز ندارند و آشکار است که برای فراهم کردن کار برای همه در کشوری با تقریباً ۵۰میلیون نفر جمعیت کافی نیستند. به همین دلیل است که ما، در دفتر منطقهیی، از سندیکاهای وابسته به اینداستریال و کل جنبش اتحادیههای کارگری آرژانتین در مبارزهشان برای حفظ شغل و دفاع از بافت صنعتی کشور حمایت میکنیم.»