الیانا ریوا، در ایل مانیفستو
ترجمهٔ آ. نعمتزاده – اندیشهٔ نو
شنبه ۸ آذر ۱۴۰۴
در حالی که دولت آمریکا داشت «صلح» در خاورمیانه را جشن میگرفت، اسرائیل آماده میشد که پیامی مستقیم به رهبران بینالمللی، رهبران حماس، و همهٔ فلسطینیها در سراسر جهان بفرستد: اسرائیل آزاد است به هر کسی که بخواهد، هر جا و هر زمان که بخواهد، حمله کند.
سهشنبه شب گذشته (۴ آذر)، لبنان در حملهٔ هوایی غافلگیرانهای که منجر به کشتار در اردوگاه شلوغ پناهندگان فلسطینی «عینالحلوه» شد لرزید. ارتش اسرائیل ادعا کرد که به «پایگاه آموزشی حماس» حمله کرده است، اما گواهی پزشکان و اعضای خانواده حاکی از آن است که پسران جوانی که مشغول بازی فوتبال بودند مورد اصابت قرار گرفتند و تکهتکه شدند. در این منطقهای که به آن حمله شد مسجد، زمین ورزشی، و امکانات اجتماعی و تفریحی قرار دارد.
یک پناهندهٔ فلسطینی در جنوب لبنان درست پس از این حملهها به ما گفت: «آنها میگویند تروریست ها را هدف قرار دادهاند، اما در واقع فقط غیرنظامیان را هدف قرار دادهاند. ساختمان مورد حمله مرکزی برای مطالعه و حفظ قرآن و یک زمین بازی داشت. صدای انفجارها هنوز در هواست.»
ریدا کانسو، رئیس بخش اورژانس بیمارستان لبیب در صیدا، به روزنامهٔ لبنانی لوریان-لو ژور گفت: «هیچیک از جسدها سالم نبود». در پی این حمله، مردم خشمگین و معترض به کشتار تظاهراتی در عینالحلوه و همچنین در اردوگاه پناهندگان شتیلا در بیروت برگزار کردند. حزبالله لبنان اعلام کرد که این حمله «نقض آشکار» حاکمیت لبنان و آتشبس بین این گروه و اسرائیل در سال گذشته است. در واقع اسرائیل در تمام این مدت هرگز بمباران را متوقف نکرده و این نقض آتشبس فقط به آن اردوگاه پناهندگان فلسطینی ختم نمیشد. اسرائیل روز چهارشنبه (۵ آذر) نیز به چند روستا در جنوب لبنان حمله کرد و در داخل لنبان دستور غیرقانونی تخلیه به ساکنان داد. سپس به دیرکیفا و شهور حملهٔ هوایی کرد و شهرهای آیناتا و تیر فلسی را هدف قرار داد. اسرائیل ادعا کرد که در این حملهها زیرساختهای حزب الله را هدف قرار داده است. اما شاهدان از تخریب خانههای غیرنظامیان سخن میگویند.
در غزه نیز از زمان آغاز آتشبس هیچ روزی نمیگذرد که اسرائیل کسی را نکشد یا زخمی نکند. مقامات دفاع مدنی گزارش دادند که حملههای اسرائیل روز چهارشنبه شدت یافت که دستکم ۲۵ کشته در سراسر نوار غزه بهجا گذاشت. بر اساس منابع پزشکی، پنج فلسطینی از جمله یک زن و یک کودک در محلهٔ زیتون شهر غزه کشته شدند. در خیابان صلاحالدین یک پهپاد به جمعیت شلیک کرد که منجر به کشته شدن یک نفر و زخمی شدن ده نفر شد. این حملهها سه قربانی دیگر در نتیجهٔ شلیک به ساختمانی متعلق به سازمان آنروا در خان یونس و یک قربانی دیگر در شجاعیه گرفت. ارتش اسرائیل همچنین اعلام کرد که چند فلسطینی را که ظاهراً از «خط زرد» عبور کرده بودند هدف قرار داده و کشته است. از زمان آغاز آتشبس و اجرای آنچه «طرح ترامپ» نامیده میشود اسرائیل تا کنون ۲۸۰ نفر را کشته است.
در حالی که ارتش اسرائیل بیوقفه به غزه و لبنان حمله میکرد، نتانیاهو، نخستوزیر اسرائیل، همراه با رئیس ستاد کشور، وزیر دفاع، و وزیر امور خارجی به خاک سوریه وارد شدند و در قلمروی که اسرائیل از دسامبر ۲۰۲۴ غیرقانونی اشغال کرده است قدم زدند. همزمان، بن گویر به کنست گفت که قانون مجازات اعدام با تزریق مواد کُشنده و بدون امکان تجدیدنظر برای فلسطینیهایی که یهودیان را میکشند باید ظرف ۹۰ روز اجرا شود.
هر کسی که سخنان دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، دربارهٔ صلح و محبت را باور نداشته باشد ممکن است تقریباً فکر کند دولت نتانیاهو دارد هر کاری میکند که واکنش مسلحانهٔ همسایگانش را تحریک کند. و در واقع این گفتهها در لبنان و غزه بسیار تند شده است. دولت رئیسجمهور خودخواندهٔ سوریه احمد شرع نیز نتوانست در این باره سکوت کند.
حزبالله لبنان به رهبران لبنان هشدار داد که مدارا کردن با اسرائيل فقط به کشتارهای بیشتر منجر خواهد شد. حماس اعلام کرد که حمله به عینالحلوه نیازمند واکنش جمعی فلسطینیهاست و از جناحهای فلسطینی خواست که دوباره یک جبههٔ ملی برای دفاع از حقوق پناهندگان تشکیل دهند. وزیر امور خارجی سوریه گفت که حرکت نتانیاهو «تلاشی تازه برای تحمیل واقعیتی است که با قطعنامههای مرتبط شورای امنیت سازمان ملل متحد در تضاد است و در چارچوب سیاستهای اشغالگر برای تثبیت تجاوز و ادامهٔ نقض قلمرو سوریه قرار میگیرد.»
به گزارش روزنامهٔ لبنانی المیادین که به حزبالله نزدیک است، همین تلاش برای ایجاد اختلاف همچنین باعث شد که اسرائیل برای جلوگیری از دیدار استیو ویتکاف، نمایندهٔ آمریکا در خاورمیانه، و خلیل حیا، مذاکرهکنندهٔ ارشد حماس، فشار بیشتری بیاورد.
در همین حال، در دولت آمریکا صحبت کردن از دنیایی که وجود ندارد ادامه دارد. ترامپ در دیدار با محمد بن سلمان، ولیعهد عربستان سعودی، اعلام کرد که مردم غزه هرگز به اندازهٔ حالا احساس امنیت نکردهاند و اسرائیل به توافقها احترام خواهد گذاشت و بدین ترتیب شریک قابل اعتمادی برای تضمین «عادیسازی» [روابط با اسرائیل] است که کاخ سفید بسیار به آن نیاز دارد.